گل نی

از irPress.org
(تفاوت بین نسخه‌ها)
پرش به: ناوبری, جستجو
(پایان تایپ)
(بازنگری و نهایی شد.)
سطر ۳: سطر ۳:
 
[[Image:KHN022P162.JPG|thumb|alt= کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۲|کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۲]]
 
[[Image:KHN022P162.JPG|thumb|alt= کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۲|کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۲]]
  
{{بازنگری}}
 
  
'''شعر و تصویرها از: منوچهر شیبانی'''
+
شعر و تصویرها از: '''منوچهر شیبانی'''
  
 +
<br>
  
 
گل‌های اختران ز نسیم سحرگهان
 
گل‌های اختران ز نسیم سحرگهان
سطر ۲۴: سطر ۲۴:
 
::آرام خفته بود
 
::آرام خفته بود
  
با موج‌های رنگ به لبخنده لب گشود
+
با موج‌های رنگ به لبخنده لب  
  
رازی به سینه داشت که با کس نگفته بود
+
:::::::گشود
  
{{ستاره}}
+
رازی به سینه داشت که با کس نگفته
 +
 
 +
::::::::بود
 +
 
 +
 
 +
::::{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}
  
 
مرغی سپیدبال
 
مرغی سپیدبال
سطر ۳۸: سطر ۴۳:
 
چون چهرهٔ خیال
 
چون چهرهٔ خیال
  
::آرام می‌پرید
+
:::آرام می‌پرید
 +
 
 +
:::آرام می‌پرید
 +
 
 +
::::{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}
  
::آرام می‌پرید
+
نی‌های برکه، سر به هم آورده،
  
{{ستاره}}
+
:::::::رازدار
  
نی‌های برکه، سر به هم آورده، رازدار
+
غوکی سیه، چو زال، همه گیسوان
  
غوکی سیه، چو زال، همه گیسوان سپید
+
::::::::سپید
  
 
بر لوح آب‌ها
 
بر لوح آب‌ها
سطر ۵۶: سطر ۶۵:
 
آگاه می‌نمود به اسرار
 
آگاه می‌نمود به اسرار
  
 +
<br>
  
 
مرغ سپیدبال
 
مرغ سپیدبال
سطر ۶۳: سطر ۷۳:
 
او را به جلوه دید
 
او را به جلوه دید
  
::پائین، سویش پرید:
+
:::پائین، سویش پرید:
  
 +
<br>
 
'''– گل کرده نی؟'''
 
'''– گل کرده نی؟'''
  
 
'''– نی'''
 
'''– نی'''
  
'''– کی می‌دهد ز نی گل نی؟'''
+
'''– کی می‌دمد ز نی گل نی؟'''
  
 
'''– چون مهر پژمرد'''
 
'''– چون مهر پژمرد'''
سطر ۷۵: سطر ۸۶:
 
'''– هاهی... هاهی... '''
 
'''– هاهی... هاهی... '''
  
 +
<br>
  
خندید مرغ و چرخ‌زنان ز آن میان پرید.
+
خندید مرغ و چرخ‌زنان ز آن میان  
  
{{ستاره}}
+
::::::::پرید.
 +
 
 +
::::{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}
  
 
هنگام شام تیره که خورشید محتضر
 
هنگام شام تیره که خورشید محتضر
  
خون ریزدش ز حفرهٔ قلبی که سفته داشت
+
خون ریزدش ز حفرهٔ قلبی که سفته  
 +
 
 +
::::::::داشت
 +
 
 +
دریاچه، زردچهره به خونابه
 +
 
 +
::::::می‌سترد
  
دریاچه، زردچهره به خونابه می‌سترد
+
چین روی چین کشیده و رازی نهفته
  
چین روی چین کشیده و رازی نهفته داشت
+
::::::::داشت
  
 
نی‌های بند بند
 
نی‌های بند بند
سطر ۱۰۲: سطر ۱۲۲:
 
'''– چشمم سپید شد'''
 
'''– چشمم سپید شد'''
  
'''دیگر دلم ز دیدن او ناامید شد. '''
+
'''دیگر دلم ز دیدن او ناامید شد. '''
  
 
'''– ای ناشکیب‌مرغ! دمد گل'''
 
'''– ای ناشکیب‌مرغ! دمد گل'''
سطر ۱۱۲: سطر ۱۳۲:
 
'''– هاهی... هاهی... '''
 
'''– هاهی... هاهی... '''
  
{{ستاره}}
+
::::{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}{{تک ستاره}}
  
 
ماه پریده‌رنگ ز کهسارهای دور
 
ماه پریده‌رنگ ز کهسارهای دور
سطر ۱۳۴: سطر ۱۵۴:
 
'''– نی.'''
 
'''– نی.'''
  
'''– کی می‌دهد ز نی گل نی؟'''
+
'''– کی می‌دمد ز نی گل نی؟'''
  
 
'''– چون مهر سر زند'''
 
'''– چون مهر سر زند'''
سطر ۱۴۰: سطر ۱۶۰:
 
'''– هاهی... هاهی... '''
 
'''– هاهی... هاهی... '''
  
'''دیدم ستارهٔ سحرت را'''
+
'''دیدم ستارهٔ سحرت را'''
  
'''دیدم نزار شامگهت را'''
+
'''دیدم نزار شامگهت را'''
  
'''دیدم به سیم غرقه مهت را'''
+
'''دیدم به سیم غرقه مهت را'''
  
'''گل‌های وعدهٔ تو، نروئیده خاک شد'''
+
'''گل‌های وعدهٔ تو، نروئیده خاک شد'''
  
'''ای غوک یاوه‌گوی! '''
+
'''ای غوک یاوه‌گوی! '''
  
  
خندید مرغ و چرخ‌زنان زان میان پرید
+
خندید مرغ و چرخ‌زنان زان میان  
 +
 
 +
::::::::پرید
  
  
سطر ۱۵۸: سطر ۱۸۰:
 
[[رده:شعر]]
 
[[رده:شعر]]
 
[[رده:منوچهر شیبانی]]
 
[[رده:منوچهر شیبانی]]
 +
[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
 +
 +
 +
{{لایک}}

نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۹:۴۷

 کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۰
کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۰
 کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۱
کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۱
 کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۲
کتاب هفته شماره ۲۲ صفحه ۱۶۲


شعر و تصویرها از: منوچهر شیبانی


گل‌های اختران ز نسیم سحرگهان

چونان حباب‌ها پس بلور آب‌ها

چشمان خفتهٔ شفق آهسته باز شد

بر باد گشت دفتر تصویر خواب‌ها

دریاچهٔ سپید

چون دختری به ناز

بر بستر بلور

آرام خفته بود

با موج‌های رنگ به لبخنده لب

گشود

رازی به سینه داشت که با کس نگفته

بود


***

مرغی سپیدبال

از لا به لای ابر

بر پشت اسب باد

چون چهرهٔ خیال

آرام می‌پرید
آرام می‌پرید
***

نی‌های برکه، سر به هم آورده،

رازدار

غوکی سیه، چو زال، همه گیسوان

سپید

بر لوح آب‌ها

افتاده نقش چهرهٔ نیزار

غوک سیاه‌دل

آگاه می‌نمود به اسرار


مرغ سپیدبال

از تخت آسمان

او را به جلوه دید

پائین، سویش پرید:


– گل کرده نی؟

– نی

– کی می‌دمد ز نی گل نی؟

– چون مهر پژمرد

– هاهی... هاهی...


خندید مرغ و چرخ‌زنان ز آن میان

پرید.
***

هنگام شام تیره که خورشید محتضر

خون ریزدش ز حفرهٔ قلبی که سفته

داشت

دریاچه، زردچهره به خونابه

می‌سترد

چین روی چین کشیده و رازی نهفته

داشت

نی‌های بند بند

آورده سر به هم

راز شباب را

خواهند آشکار:

– گل کرده نی؟

– نی.

– چشمم سپید شد

دیگر دلم ز دیدن او ناامید شد.

– ای ناشکیب‌مرغ! دمد گل

– کی؟

– چون ماه سرزند

– هاهی... هاهی...

***

ماه پریده‌رنگ ز کهسارهای دور

پیچید حریر مه به تن شاخه‌های تار

آئینه‌های موج شتابان پی نسیم

نیزار وهمناک غم‌افزای و رازدار


یک قایق شکسته

غوکی که لب به روی لبان بسته

امیدهای باد گسسته:


– گل کرده نی؟

– نی.

– کی می‌دمد ز نی گل نی؟

– چون مهر سر زند

– هاهی... هاهی...

دیدم ستارهٔ سحرت را

دیدم نزار شامگهت را

دیدم به سیم غرقه مهت را

گل‌های وعدهٔ تو، نروئیده خاک شد

ای غوک یاوه‌گوی!


خندید مرغ و چرخ‌زنان زان میان

پرید


ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
جعبه‌ابزار