گیرنده شناخته نشد... - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۵:۵۹

2013-05-23T15:59:16Z

Parastoo در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۵:۵۵

2013-05-23T15:55:32Z

Parastoo: افزودنِ نشان‌ها.

2013-05-23T15:36:08Z

افزودنِ نشان‌ها.

نمایش تغییرات

Parastoo: افزودنِ پاورقی‌ها.

2013-05-23T14:03:27Z

افزودنِ پاورقی‌ها.

Parastoo: پایانِ تایپ - نیاز تایپ کرده است.

2013-05-23T13:26:47Z

پایانِ تایپ - نیاز تایپ کرده است.

نمایش تغییرات

Parastoo در ‏۱۹ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۰:۲۴

2013-05-19T20:24:19Z

Parastoo: تا پایانِ ۶۴.

2013-03-09T17:17:50Z

تا پایانِ ۶۴.

Parastoo در ‏۹ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۷:۱۱

2013-03-09T17:11:17Z

Parastoo در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۲:۲۳

2013-02-28T22:23:52Z

Parastoo: نیاز تایپ می‌کند.

2013-02-19T10:24:54Z

*نیاز* تایپ می‌کند.

@@ سطر ۲۶: / سطر ۲۶: @@
 [[Image:KHN006P086.JPG|thumb|alt= کتاب هفته شماره ۶ صفحه ۸۶|کتاب هفته شماره ۶ صفحه ۸۶]]
-{{در حال ویرایش}}
+{{بازنگری}}
 '''نویسنده: کرسمن تایلور'''

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 {{ستاره}}
-آقای ماکس آیزن شتاین
+'''آقای ماکس آیزن شتاین'''
-تالار نقاشی شولز. آیزن شتاین
+'''تالار نقاشی شولز. آیزن شتاین'''
-سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا،
+'''سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا،'''
-ایالات متحده آمریکا
+'''ایالات متحده آمریکا'''
-ماکس، رفیق عزیز.
+'''ماکس، رفیق عزیز.'''
-چک و صورت حساب‌ها رسید،  و به خاطر آن از شما تشکر می‌کنم. لازم نیست وضع مؤسسه را با این همه طول و تفصیل برایم بنویسی. می‌دانی که تا چه اندازه باسلیقه و طرز کارت موافقم. در اینجا، در مونیخ، غرق در کار و فعالیتم. سر و سامان گرفته‌ایم، اما همه‌چیز آشفته و درهم و برهم است.
+چک و صورت حساب‌ها رسید، و به خاطر آن از شما تشکر می‌کنم. لازم نیست وضع مؤسسه را با این همه طول و تفصیل برایم بنویسی. می‌دانی که تا چه اندازه باسلیقه و طرز کارت موافقم. در اینجا، در '''مونیخ'''، غرق در کار و فعالیتم. سر و سامان گرفته‌ایم، اما همه‌چیز آشفته و درهم و برهم است.
-می‌دانی، خانه را مدت‌ها زیر سر داشتم و آن را مفت خریده‌ام. سی اتاق و حد حدود سی جریب باغ، هرگز نمی‌توانستی باور کنی و اما درباره‌ی مملکت، تصورش هم برایت مشکل است و نمی‌دانی که با چه نابه‌سامانی‌هایی روبرو هستیم و فقر تا چه اندازه است. محل خدمت‌کارها، اصطبل‌ها و انبارها تا بخواهی وسیع است، آیا باور می‌کنی که با همان پولی که در سانفرانسیسکو به دو خدمتکار می‌دادیم، حالا ده تا خدمتکار استخدام کرده‌ایم؟ فرش‌ها و پرده‌ها و وسایلی که با خودمان آورده‌ایم جلوه دل‌انگیزی دارند، و توانسته‌ام وسایل قشنگ دیگری هم تهیه ببینم به نحوی که با این چیزها مورد تحسین و ستایش دیگران قرار گرفته‌ایم -البته می‌خواستم بگویم مورد رشک و حسادت-. چهار دست تمام ظروف چینی و مقادیر زیادی ظروف بلوری و همین‌طور یک دست کامل وسایل تفره‌ای خریده‌ایم. الزا از خوشحالی در پوست نمی‌گنجد.
+می‌دانی، خانه را مدت‌ها زیر سر داشتم و آن را به مفت خریده‌ام. سی اطاق و در حدود سی جریب باغ، هرگز نمی‌توانستی باور کنی و اما دربارهٔ مملکت، تصورش هم برایت مشکل است و نمی‌دانی که با چه نابه‌سامانی‌هائی روبرو هستیم و فقر تا چه اندازه است. محل خدمت‌کارها، اصطبل‌ها و انبارها تا بخواهی وسیع است، آیا باور می‌کنی که با همان پولی که در سانفرانسیسکو به دو خدمتکار می‌دادیم، حالا ده تا خدمتکار استخدام کرده‌ایم؟ فرش‌ها و پرده‌ها و وسایلی که با خودمان آورده‌ایم جلوه دل‌انگیزی دارند، و توانسته‌ام وسایل قشنگ دیگری هم تهیه ببینم به نحوی که با این چیزها مورد تحسین و ستایش دیگران قرار گرفته‌ایم -البته می‌خواستم بگویم مورد رشک و حسادت-. چهار دست تمام ظروف چینی و مقادیر زیادی ظروف بلوری و همین‌طور یک دست کامل وسایل نقره‌ئی خریده‌ایم. '''الزا''' از خوشحالی در پوست نمی‌گنجد.
-و اما برای الزا، چه شوخی و مزاحی! می‌دانم به من خواهی خندید، چون یک تخت بزرگ برایش خریده‌ام. چنان بزرگ که هرگز تصورش را هم نمی‌کرد. تقریباُ دو تای یک تخت دونفره؛ با پایه‌های چوبی که به طرز زیبایی کنده‌کاری شده. ملافه‌هایش را باید سفارش بدهم، برای این‌ که هیچ ملافه‌ای به آن نمی‌خورد. الزا می‌خندد و مادربزرگ پیرش می‌ایستد و سر تکان می‌دهد و غر می‌زند که «نه، مارتین، نه. حالا که تخت رو به این بزرگی درست کردی، باید مواظب الزا باشی والا…»
+و اما برای الزا، چه شوخی و مزاحی! می‌دانم به من خواهی خندید، چون یک تخت بزرگ برایش خریده‌ام. چنان بزرگ که هرگز تصورش را هم نمی‌کرد. تقریباُ دو تای یک تخت دونفره؛ با پایه‌های چوبی که به طرز زیبائی کنده‌کاری شده. ملافه‌هایش را باید سفارش بدهم، برای این‌ که هیچ ملافه‌ای به آن نمی‌خورد. '''الزا''' می‌خندد و مادربزرگ پیرش می‌ایستد و سر تکان می‌دهد و غر می‌زند که «نه، مارتین، نه. حالا که تخت رو به این بزرگی درست کردی، باید مواظب الزا باشی والا…»
-الزا می‌گوید: «به! پنج تا پسر دیگه هم که بزام، بازم بهش می‌خورم» و واقعاً هم بهش می‌خورد…
+الزا می‌گوید: «به! پنج تا پسر دیگه هم که بزام، بازم به‌اش می‌خورم» و واقعاً هم به‌اش می‌خورد…
 برای بچه‌ها سه تا از این اسب‌های «پونسی» خریده‌ام ('''کارل'''{{نشان|۱۱}} کوچولو و '''ولف‌گانگ'''{{نشان|۱۲}} هنوز به آن اندازه بزرگ نشده‌اند که بتوانند اسب سوار بشوند) و یک معلم سرخانه هم برایشان گرفته‌ام. آلمانی‌شن بسیار بد است، با انگلیسی قاطی شده‌است.
@@ سطر ۴۴۸: / سطر ۴۴۸: @@
 نامه‌ی اخیرت را اشتباهاً به '''گیری‌استریت'''{{نشان|۲۴}} شماره‌ی ۴۵۷ اطاق ۴ داده بودند. خاله راحب می‌گوید به مارتین بگو خلاصه‌تر و واضح‌تر بنویسد که دوستانش بتوانند همه‌ی آن‌‌چه که می‌گوید بفهمند. اطمینان دارم که همه با کمال میل در اجتماع خانوادگی روز پانزدهم ماه حضور می‌یابند. لازم به گفتن نیست که پس از این جشن و سرورها خسته خواهی بود و شاید لازم باشد و بخواهی که در مسافرت به زوریخ خانواده را نیز با خود ببری.
-به‌هرحال، قبل از عزیمت، کارهای زیر را برای شعبات اتحادیه‌ی نقاشان جوان آلمان که با اشتیاق چشم انتظار گشایش نمایشگاه ماه مه است تهیه کن: '''پیکاسو'''، سرخ ۸۱×۱۷- '''وان‌گوک''' سفید، ۴۲×۵- '''روبنس'''{{نشان|۲۵}} زرد و آبی، ۲۰۴×۱۵.
+به‌هرحال، قبل از عزیمت، کارهای زیر را برای شعبات اتحادیهٔ نقاشان جوان آلمان که با اشتیاق چشم انتظار گشایش نمایشگاه ماه مه است تهیه کن: '''پیکاسو'''، سرخ ۸۱×۱۷- '''وان‌گوک''' سفید، ۴۲×۵- '''روبنس'''{{نشان|۲۵}} زرد و آبی، ۲۰۴×۱۵.
 دعای ما به همراه تو باد،

@@ سطر ۵۳۹: / سطر ۵۳۹: @@
 # {{پاورقی|۷}}Fleshman
 # {{پاورقی|۸}}Griselle
+# {{پاورقی|۹}}Schulse
+# {{پاورقی|۱۰}}Eisenstein

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۲۰:۲۴
سطر ۷۳:		سطر ۷۳:
	{{پایان چپ‌چین}}		{{پایان چپ‌چین}}

		+	{{ستاره}}
		+
		+	آقای ماکس آیزن شتاین
		+
		+	تالار نقاشی شولز. آیزن شتاین
		+
		+	سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا،
		+
		+	ایالات متحده آمریکا
		+
		+
		+	ماکس، رفیق عزیز.
		+
		+	چک و صورت حساب‌ها رسید، و به خاطر آن از شما تشکر می‌کنم. لازم نیست وضع مؤسسه را با این همه طول و تفصیل برایم بنویسی. می‌دانی که تا چه اندازه باسلیقه و طرز کارت موافقم. در اینجا، در مونیخ، غرق در کار و فعالیتم. سر و سامان گرفته‌ایم، اما همه‌چیز آشفته و درهم و برهم است.
		+
		+	می‌دانی، خانه را مدت‌ها زیر سر داشتم و آن را مفت خریده‌ام. سی اتاق و حد حدود سی جریب باغ، هرگز نمی‌توانستی باور کنی و اما درباره‌ی مملکت، تصورش هم برایت مشکل است و نمی‌دانی که با چه نابه‌سامانی‌هایی روبرو هستیم و فقر تا چه اندازه است. محل خدمت‌کارها، اصطبل‌ها و انبارها تا بخواهی وسیع است، آیا باور می‌کنی که با همان پولی که در سانفرانسیسکو به دو خدمتکار می‌دادیم، حالا ده تا خدمتکار استخدام کرده‌ایم؟ فرش‌ها و پرده‌ها و وسایلی که با خودمان آورده‌ایم جلوه دل‌انگیزی دارند، و توانسته‌ام وسایل قشنگ دیگری هم تهیه ببینم به نحوی که با این چیزها مورد تحسین و ستایش دیگران قرار گرفته‌ایم -البته می‌خواستم بگویم مورد رشک و حسادت-. چهار دست تمام ظروف چینی و مقادیر زیادی ظروف بلوری و همین‌طور یک دست کامل وسایل تفره‌ای خریده‌ایم. الزا از خوشحالی در پوست نمی‌گنجد.
		+
		+	و اما برای الزا، چه شوخی و مزاحی! می‌دانم به من خواهی خندید، چون یک تخت بزرگ برایش خریده‌ام. چنان بزرگ که هرگز تصورش را هم نمی‌کرد. تقریباُ دو تای یک تخت دونفره؛ با پایه‌های چوبی که به طرز زیبایی کنده‌کاری شده. ملافه‌هایش را باید سفارش بدهم، برای این‌ که هیچ ملافه‌ای به آن نمی‌خورد. الزا می‌خندد و مادربزرگ پیرش می‌ایستد و سر تکان می‌دهد و غر می‌زند که «نه، مارتین، نه. حالا که تخت رو به این بزرگی درست کردی، باید مواظب الزا باشی والا…»
		+
		+	الزا می‌گوید: «به! پنج تا پسر دیگه هم که بزام، بازم بهش

@@ سطر ۳۹: / سطر ۳۹: @@
 {{زیرخط}}مونیخ - آلمان{{پایان زیرخط}}
 {{چپ‌چین}}دوازدهم نوامبر ۱۹۳۲{{پایان چپ‌چین}}
@@ سطر ۵۵: / سطر ۵۴: @@
 من، این نقاش بی‌چیز هم، حالا ولی‌نعمت خانواده شده… لابد این خبر موجب اندک مسرتت خواهد شد.
-کار و بار به خوبی جریان دارد. خانم '''لیواین'''{{نشان|۶}} آن تابلو کوچک '''پیکاسو''' را با همان قیمتی که رویش گذاشته بدیم خرید؛ و بدیهی است بدین مناسبت به خودم تهنیت می‌گویم. خانم '''فلشمن'''{{نشان|۷}} را کمافی‌السابق با همان تابلو حضرت مریم بازی می‌دهم. کسی به خود زحمت نمی‌دهد که به او بگوید فلان یا بهمان تابلوش بد است، برای این‌که همه‌شان بدند!.. به هرحال، موقع فروش تابلو به مشتریان یهودی، جای شماها را خالی می‌کنم. البته می‌توانم آن‌ها را به صحت و درستی معامله متقاعد کنم، اما این کار فقط از تو ساخته بود،
+کار و بار به خوبی جریان دارد. خانم '''لیواین'''{{نشان|۶}} آن تابلو کوچک '''پیکاسو''' را با همان قیمتی که رویش گذاشته بدیم خرید؛ و بدیهی است بدین مناسبت به خودم تهنیت می‌گویم. خانم '''فلشمن'''{{نشان|۷}} را کمافی‌السابق با همان تابلو حضرت مریم بازی می‌دهم. کسی به خود زحمت نمی‌دهد که به او بگوید فلان یا بهمان تابلوش بد است، برای این‌که همه‌شان بدند!.. به هرحال، موقع فروش تابلو به مشتریان یهودی، جای شماها را خالی می‌کنم. البته می‌توانم آن‌ها را به صحت و درستی معامله متقاعد کنم، اما این کار فقط از تو ساخته بود، چون در ارائه دادن یک  اثر هنری، نبض کار را طوری در دست می‌گرفتی که خلع سلاحشان می‌کردی. به علاوه، شاید به یهودی دیگری این‌طور دربست اعتماد نکنند.
@@ سطر ۶۹: / سطر ۸۵: @@
 # {{پاورقی|۶}}Mrs Levine
 # {{پاورقی|۷}}Fleshman
+# {{پاورقی|۸}}Griselle

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ مارس ۲۰۱۳، ساعت ۱۷:۱۱
سطر ۳۱:		سطر ۳۱:

	ترجمه از انگلیسی: '''ابراهیم یونسی‌بانه'''		ترجمه از انگلیسی: '''ابراهیم یونسی‌بانه'''
		+
		+
		+
		+	آقای مارتین شولز
		+
		+	'''کاخ رانتزنبورگ'''{{نشان\|۱}}
		+
		+	{{زیرخط}}مونیخ - آلمان{{پایان زیرخط}}
		+
		+
		+	{{چپ‌چین}}دوازدهم نوامبر ۱۹۳۲{{پایان چپ‌چین}}
		+
		+	'''مارتین عزیزم!'''
		+
		+	به وطنت آلمان بازگشتی، چقدر به تو رشک می‌برم. گرچه آلمان را از زمان پایان تحصیلاتم به بعد، دیگر ندیده‌ام اما هنوز '''اونتردن لیندن'''{{نشان\|۲}} مرا به سوی خود می‌کشد و آن مباحثه‌های عمیق، دوستی‌های شیرین، و آن آزادی بی‌حد و مرز معنوی را به یادم می‌آورد. حالا دیگر روحیهٔ اشرافی، نخوت و فخرفروشی پروسی، و میلیتاریزم از بین رفته و دوره‌اش سپری شده‌است. اکنون تو به یک آلمان دموکرات و آزادی‌خواه برگشته‌ای، به سرزمینی که فرهنگی غنی دارد و سرشار از عناصری است که برای قوام آزادی مورد نیازند. چه زندگی خوشی خواهی داشت. آدرس جدیدت بسیار جالب است و این‌که می‌بینم سفر دریائی تا این اندازه خوشایند '''الزا''' و بچه‌ها بوده است، لذت می‌برم.
		+
		+	و اما من، آنقدرها سرخوش و شاد نیستم… صبح‌های یکشنبه، خود را مرد بی زن تک و تنهایی می‌یابم که هدفی در زندگی ندارد. آشیانه‌ام و خوشی‌های روز یکشنبه‌ام به آن سوی دریاها انتقال یافته است. آه! آن خانه‌ی بزرگ و آشنای روز تپه- و آن خوش‌آمدگویی گرمتان، که می‌گفت تا وقتی با هم نباشیم لذت زندگی کامل نیست! و '''الزای''' سرخوش و زنده‌دل که تبسم‌کنان بیرون می‌آمد و دست مرا می‌فشرد و فریاد برمی‌آورد: «- ماکس! ماکس!{{نشان\|۳}}»… و آن کوچولوهای خوشگل، به خصوص '''هنریخ'''{{نشان\|۴}} کوچولو… لابد وقتی‌که مجدداً او را ببینم، دیگر برای خودش مردی شده!
		+
		+	و آن‌وقت، ناهار!- یعنی می‌توانم امیدوار باشم که باز هم چندان غذای مطبوعی بخورم؟… اینجا به رستوران می‌روم، و هم‌چنان‌ که کباب گوشت گاو را در تنهایی می‌خورم، رویای ژامبون پخته و سس «برگندی»{{نشان\|۵}} مرا به خود مشغول می‌دارد. رویای کلوچه‌ی گوشتی، آه! کلوچه‌ی گوشتی و مارچوبه. نه، دیگر با خوراک آمریکایی جورم جور نخواهد شد. آن شراب‌هایی که با آن‌همه دقت و احتیاط از کشتی‌های آلمانی تخلیه می‌شد، و آن وعده‌هایی که با گیلاس‌های چهارم و پنجم به هم می‌دادیم و عهدهایی که می‌بستیم!
		+
		+	البته کار بسیار به‌قاعده‌ای کردی که رفتی. با وجود موفقیت‌هایی که در این‌جا به دست آورده بودی هیچ‌گاه آمریکایی نشده بودی، و حالا که کار و بارت به‌ خوبی قوام گرفته و وضعت روبه‌راه شده‌بود، لازم بود بر و بچه‌ها را برداری و به سرزمین آباء و اجدادی‌شان ببری که تحصیل بکنند. '''الزا''' هم سال‌های سال بود که کس و کارش را ندیده بود و آن‌ها هم از دیدن‌تان خوشحال می‌شدند.
		+
		+	من، این نقاش بی‌چیز هم، حالا ولی‌نعمت خانواده شده… لابد این خبر موجب اندک مسرتت خواهد شد.
		+
		+	کار و بار به خوبی جریان دارد. خانم '''لیواین'''{{نشان\|۶}} آن تابلو کوچک '''پیکاسو''' را با همان قیمتی که رویش گذاشته بدیم خرید؛ و بدیهی است بدین مناسبت به خودم تهنیت می‌گویم. خانم '''فلشمن'''{{نشان\|۷}} را کمافی‌السابق با همان تابلو حضرت مریم بازی می‌دهم. کسی به خود زحمت نمی‌دهد که به او بگوید فلان یا بهمان تابلوش بد است، برای این‌که همه‌شان بدند!.. به هرحال، موقع فروش تابلو به مشتریان یهودی، جای شماها را خالی می‌کنم. البته می‌توانم آن‌ها را به صحت و درستی معامله متقاعد کنم، اما این کار فقط از تو ساخته بود،
		+
		+
		+
		+
		+	==پاورقی‌ها==
		+
		+	# {{پاورقی\|۱}}Rantzenburg
		+	# {{پاورقی\|۲}}Unter den Linden
		+	# {{پاورقی\|۳}}Marx
		+	# {{پاورقی\|۴}}Heinrich
		+	# {{پاورقی\|۵}}Burgundy
		+	# {{پاورقی\|۶}}Mrs Levine
		+	# {{پاورقی\|۷}}Fleshman
		+
		+
		+

@@ سطر ۲۷: / سطر ۲۷: @@
 {{در حال ویرایش}}
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۷: @@
 [[رده:کرسمن تایلور]]
 [[رده:ابراهیم یونسی‌بانه]]
 [[رده:قصه]]
 [[رده:مرتضا ممیز]]

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 [[Image:KHN006P085.JPG|thumb|alt= کتاب هفته شماره ۶ صفحه ۸۵|کتاب هفته شماره ۶ صفحه ۸۵]]
 [[Image:KHN006P086.JPG|thumb|alt= کتاب هفته شماره ۶ صفحه ۸۶|کتاب هفته شماره ۶ صفحه ۸۶]]
-{{ناقص}}