گفت‌وگوئی با شیخ عزالدین حسینی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «گفت‌وگوئی با شیخ عزالدین حسینی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-04-04T08:19:30Z

«گفت‌وگوئی با شیخ عزالدین حسینی» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-04-04T08:18:39Z

نهایی شد.

Mahyar: بازنگری شد

2012-04-03T18:22:18Z

بازنگری شد

Mahyar در ‏۳ آوریل ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۱۹

2012-04-03T18:19:05Z

نمایش تغییرات

Elnaz07: پایان تایپ

2012-03-24T21:14:40Z

پایان تایپ

Elnaz07 در ‏۲۴ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۱۳

2012-03-24T21:13:29Z

نمایش تغییرات

Elnaz07 در ‏۲۱ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۱۲

2012-03-21T21:12:51Z

Elnaz07: تا آخر ص ۲۰

2012-03-18T21:40:58Z

تا آخر ص ۲۰

Elnaz07 در ‏۱۷ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۵۶

2012-03-17T19:56:44Z

Elnaz07 در ‏۱۷ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۵۴

2012-03-17T19:54:24Z

@@ سطر ۲۴۳: / سطر ۲۴۳: @@
+[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
 [[رده:کتاب جمعه ۲۵]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 {{کوچک}}
-این گفت‌و‌گوئی است که توسط یکی از دوستداران کتاب جمعه در تاریخ ۵۸/۱۰/۱۶ با شیخ‌ عزالدین حسینی صورت گرفته و نوار آن به‌اختیار ما گذاشته شده است. چاپ آن در کتاب جمعه به‌این جهت صورت می‌گیرد که حاوی نکات تازه‌ئی است و بیش از گفت‌و‌گوهای مشابه نقطه‌نظرهای رهبر خلق کرد را منعکس می‌کند.{{پایان کوچک}}
+:این گفت‌و‌گوئی است که توسط یکی از دوستداران کتاب جمعه در تاریخ ۵۸/۱۰/۱۶ با شیخ‌ عزالدین حسینی صورت گرفته و نوار آن به‌اختیار ما گذاشته شده است. چاپ آن در کتاب جمعه به‌این جهت صورت می‌گیرد که حاوی نکات تازه‌ئی است و بیش از گفت‌و‌گوهای مشابه نقطه‌نظرهای رهبر خلق کرد را منعکس می‌کند.{{پایان کوچک}}
@@ سطر ۱۹: / سطر ۱۹: @@
 '''اگر ممکن باشد نظر شخصی خود را دربارهٔ مفهوم خودمختاری بیان فرمائید. خودمختاری چه مفهومی دارد؟'''
-تا به‌حال به‌کرات نظر خود را در‌باره مفهوم خودمختاری بیان کرده‌ایم و به‌دولت داده‌ایم. و در آخرین بار طرح ۲۶ ماده‌ئی را در اختیار آنان گذاشتیم. خودمختاری با تجزیه‌طلبی بسیار متفاوت است. در این معنا، کردستان جزئی از ایران و در مسائل کلی همیشه تابع مرکز خواهد بود. یعنی ارتش همیشه تابع مرکز خواهد بود. امّا فراموش نشود که ارتش همیشه فقط پاسدار مرزهاست. از نظر مسائل مربوط به‌روابط امور خارجی، بودجهٔ کل کشور، تنظیم سیاست تجاری، مجلس شورا، رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، کلیتاً تمام مسائلی که به‌سرنوشت تمامی نقاط ایران بستگی دارد کردستان نیز تابعی از مجموعه کشور خواهد بود. ولی کردستان باید به‌صورت ایالت بزرگی درآید که تمامی نقاط کردنشین را در بر می‌گیرد. یک انجمن خودمختار مسائل محلّی را اداره خواهد کرد. زبان کردی در منطقه خودمختار کردنشین به‌رسمیت شناخته خواهد شد و در ادارات و مدارس مورد استفاده قرار خواهد گرفت. امّا زبان فارسی زبان رسمی برای کل کشور است و در کنار زبان کردی در مدارس تدریس خواهد شد.
+تا به‌حال به‌کرات نظر خود را در‌باره مفهوم خودمختاری بیان کرده‌ایم و به‌دولت داده‌ایم، و در آخرین بار طرح ۲۶ ماده‌ئی را در اختیار آنان گذاشتیم. خودمختاری با تجزیه‌طلبی بسیار متفاوت است. در این معنا، کردستان جزئی از ایران و در مسائل کلی همیشه تابع مرکز خواهد بود. یعنی ارتش همیشه تابع مرکز خواهد بود. امّا فراموش نشود که ارتش همیشه فقط پاسدار مرزهاست. از نظر مسائل مربوط به‌روابط امور خارجی، بودجهٔ کل کشور، تنظیم سیاست تجاری، مجلس شورا، رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، کلیتاً تمام مسائلی که به‌سرنوشت تمامی نقاط ایران بستگی دارد کردستان نیز تابعی از مجموعه کشور خواهد بود. ولی کردستان باید به‌صورت ایالت بزرگی درآید که تمامی نقاط کردنشین را در بر می‌گیرد. یک انجمن خودمختار مسائل محلّی را اداره خواهد کرد. زبان کردی در منطقه خودمختار کردنشین به‌رسمیت شناخته خواهد شد و در ادارات و مدارس مورد استفاده قرار خواهد گرفت. امّا زبان فارسی زبان رسمی برای کل کشور است و در کنار زبان کردی در مدارس تدریس خواهد شد.
 در مجموع این خواست‌ها هیچ جائی برای تجزیه کردستان وجود ندارد و اصولاً به‌مصلحت کردها نیست که از ایران جدا شوند. شما فکر می‌کنید اگر کردستان از ایران جدا شود اساساً می‌تواند خودش را اداره کند؟

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 [[Image:25-025.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۵ صفحه ۲۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۵ صفحه ۲۵]]
-{{در حال ویرایش}}
+{{بازنگری}}
 این گفت و گویی است که توسط یکی از دوست داران کتاب جمعه در تاریخ ۱۶/۱۰/۵۸ با شیخ‌عزالدین حسینی صورت گرفته و نوار آن به‌اختیار ما گذاشته شده است. چاپ آن در کتاب جمعه به‌این جهت صورت می‌گیرد که حاوی نکات تازه‌ئی است و پیش از گفت و گوهای مشابه نقطه نظرهای رهبر خلق کرد را منعکس می‌کند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۱۲
سطر ۹۲:		سطر ۹۲:

	به‌هیچ‌وجه.		به‌هیچ‌وجه.
		+
		+	'''س‍‍‍‍ؤالی هست که به‌شخصه برای‌خود من مهم است و آن اینکه آیا فارس‌ها طی یک برنامه استثماری خواسته‌اند فرهنگ کردستان را تحت تسلط بگیرند یا اینکه زبان فارسی به‌صورت یک انتخاب طبیعی در جامعه نفوذ پیدا کرده است؟ چون در تاریخ می‌بینیم که بعد از حمله اعراب حدود سیصد چهارصد سالی ما حکومت عربی داریم و یا زیر نفوذ فرهنگ عرب هستیم. بعد هم به‌صورت متوالی قبایل ترک به‌ایران هجوم می‌آورند. و تا آخر سلسله قاجار ما صاحب حکومت‌های ترک هستیم، ولی زبان فارسی خودش را به‌عنوان زبان ادبی و زبان عام همیشه تحمیل کرده است. در این جا چگونه استعماری وجود داشته است و آیا اصولاً استثماری وجود داشته است؟'''
		+
		+	استثمار به‌دو گونه است: استثمار گاهی به‌صورت آشکار حمله یک قوم به‌قوم دیگر دیده می‌شود. مثل زمانی که اعراب به‌ایران حمله می‌کنند. ولی گاهی در جامعه‌ئی که از اقوام مختلف تشکیل شده خود به‌خود یک قومی اداره مملکت را در دست می‌گیرد. خود به‌خود گسترش پیدا می‌کند. استثمار در این نوع مردم را با زور تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، ولی چون حکومت در دست اوست و همیشه فرهنک غالب...
		+
		+	'''... یعنی این فرهنگ غالب به‌صورت استثماری خود را تحمیل کرد؟'''
		+
		+	خود به‌خود تحمیل کرده.
		+
		+	'''دلیلش چه بوده؟'''
		+
		+	دلیلش اینکه، بعد از اینکه قوم ماد از بین رفت و حکومت هخامنش آمد و هخامنشیان فارسی بودند، خود به‌خود هخامنشی‌ها گسترش پیدا کردند و کردها که مرزنشین بودند بیشتر به‌سلحشوری و جنگ‌جوئی توجه داشتند و نیروی ارتش را تشکیل می‌دادند. درهمان حال مقامات کشوری از پادشاه مثلاً تا فرمانداران و حکمرانان از بین فارس‌ها انتخاب می‌شدند خود به‌خود فرهنگ فارسی بر بقیه فرهنگ‌ها غلبه پیدا کرد.
		+
		+	'''ببینید من در مقدمه کتابی {{نشان\|۱}} یک مقالهٔ تحقیقی خواندم و مقاله کاملاً مستند بود. در این مقاله صحبت از این بود که در یوگسلاوی هفده شاعر فارسی‌زبان وجود داشتند، در حالیکه ما می‌دانیم در طول تاریخ هرگز پای ایرانیان به یوگسلاوی نرسیده است. اگر تحقیقی کنیم طبیعتاً روشن می‌شود که این فرهنگ ایرانی از طریق امپراطوری عثمانی به‌یوگسلاوی رسیده است. یا در هند سفر می‌کردم و نفوذ فرهنگ ایرانی و زبان فارسی را به‌چشم دیدم. بر سر مقبرهٔ امیر خسرو دهلوی تمامی کتاب‌های فارسی را می‌توانیم پیدا کنیم. حال ما چگونه این مردم را استثمار کرده‌ایم؟'''
		+
		+	ببینید، گسترش زبان انگلیسی عملاً تابع یک سیاست استعماری بوده است. یعنی انگلیسی‌ها به‌امریکا مهاجرت کردند، طبیعتاً زبان‌شان در آنجا رایج شد. یا هند را استثمار کردند و هند از آنجائی که همیشه دچار گونه‌گونی زبان‌های محلی بوده انگلیسی را به‌عنوان یک راه‌حل پذیرفته است. ولی وقتی فارس‌ها را نگاه می‌کنیم می‌بینیم بعد از حمله اعراب، جز چند امیر نشین مثل سامانیان و صفاریان و بعدها آل بویه و آل زیار که فقط بر چند ایالت تسلط داشتند حکومت دیگری ایجاد نکردند. می‌بینیم که سیاست فارس‌ها نمی‌توانسته مبتنی بر استثمار ملت‌ها بوده باشد...
		+

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۱۲، ساعت ۲۱:۴۰
سطر ۷۶:		سطر ۷۶:

	به‌عقیده من اگر به مردم آزادی داده شود و حکومت‌ها مردم را به‌مانند بچه‌ها اداره نکنند و آزادی در سطحی باشد که مردم بتوانند آزادانه ابتکار عمل به‌خرج دهند این مشکل حل خواهد شد. امّا اگر مردم را کورکورانه به‌دنبال راه‌های مشخصّی بکشند مشکل هرگز حل نخواهد شد. انسان اسیر مثل پرنده در قفس است. اگر او را آزاد کنید چون مدت‌هاست پرواز نکرده تا حدودی پرواز را فراموش کرده است امّا استعداد دارد. البته مدتی نمی‌تواند درست پرواز کند، می‌افتد و بر می‌خیزد. امّا عاقبت راه پرواز را خواهد آموخت. ملّت ایران این طوریست، چون همیشه تحت ستم دیکتاتوری بوده طبیعتاً مدتی هرج و مرج و بی‌بند و باری و حتی حرکات نامناسب از او سر خواهد زد، امّا اگر دوباره او را به زیر یوغ دیکتاتوری، مثلاً دیکتاتوری آخوندی بکشانیم دوباره همان گرفتاری‌ها در مقابل‌مان خواهد بود.		به‌عقیده من اگر به مردم آزادی داده شود و حکومت‌ها مردم را به‌مانند بچه‌ها اداره نکنند و آزادی در سطحی باشد که مردم بتوانند آزادانه ابتکار عمل به‌خرج دهند این مشکل حل خواهد شد. امّا اگر مردم را کورکورانه به‌دنبال راه‌های مشخصّی بکشند مشکل هرگز حل نخواهد شد. انسان اسیر مثل پرنده در قفس است. اگر او را آزاد کنید چون مدت‌هاست پرواز نکرده تا حدودی پرواز را فراموش کرده است امّا استعداد دارد. البته مدتی نمی‌تواند درست پرواز کند، می‌افتد و بر می‌خیزد. امّا عاقبت راه پرواز را خواهد آموخت. ملّت ایران این طوریست، چون همیشه تحت ستم دیکتاتوری بوده طبیعتاً مدتی هرج و مرج و بی‌بند و باری و حتی حرکات نامناسب از او سر خواهد زد، امّا اگر دوباره او را به زیر یوغ دیکتاتوری، مثلاً دیکتاتوری آخوندی بکشانیم دوباره همان گرفتاری‌ها در مقابل‌مان خواهد بود.
		+
		+	'''سؤالی به‌خاطرم رسید. الآن فرمودید که به‌دلیل عدم آزادی و ناآشنا بودن با معیارهای الآن یک هرج و مرج وجود دارد و همه ما هم آن را احساس می‌کنیم. ولی در اکثریت افراد دیده می‌شود که وحشت از عدم امنیت دوباره آن‌ها را دارد به‌طرف نیاز به‌ارتش سوق می‌دهد و یا تمایل به‌ظهور یک دیکتاتور که علی‌رغم دیکتاتور بودنش در هر حال بیاید و وضع را سامان بدهد. با این روحیه چطور باید مبارزه کرد؟ می‌دانیم که در شیلی هم این روحیه یکی از عوامل سقوط فاجعه‌آمیز آلنده بود. '''
		+
		+	به‌عقیدهٔ من اکنون در ایران آزادی وجود ندارد. حکومت فعلی برای خودش حکومت می‌کند نه برای خلق. روی این اصل چنین روحیه‌ئی احساس می‌شود. نیامده‌اند از مردم صلاح و مصلحت بکنند. مردم را به‌مانند بچّه‌هایی تصّور کرده‌اند که احتیاج به‌ولی دارند. باید اولیاء امور کارهای مردم را بچرخانند و این‌طوری خود را به‌مردم تحمیل کرده‌اند. روی این اصل مردم نگران هستند. اگر مردم ایران خودشان به‌طور مستقیم در اداره سرنوشت‌شان سهیم باشند، اگر ما از روشنفکران، سیاستمداران، حقوقدانان و تمام‌گروه‌های سیاسی مختلف دعوت می‌کردیم که یک کانونی برای کشور بسازند، حتی اگر بگومگو و اختلاف هم پیش‌ می‌آمد، یک قوانینی می‌ساختند که مورد رضایت نسبی همه باشد. ولی آن‌ها باز دوباره دیکتاتوری برقرار ساختند. درست است که به‌ظاهر ما از مردم رأی می‌گیریم ولی شاه هم از مردم رأی می‌گرفت…
		+
		+	'''رأی فرمایشی. '''
		+
		+	همان رأی فرمایشی را می‌گیریم. مجلس خبرگان تشکیل می‌دهیم و قوانین درست می‌کنیم و حکومت آخوندی برقرار می‌کنیم. می‌بینیم که اکثریت اعضای مجلس خبرگان را آخوندها تشکیل می‌دادند و آن‌ هم نه آخوندهای متفکری که در قرن بیستم زندگی می‌کنند. آن‌وقت می‌بینیم که به‌واسطه مشکلی که ولایت فقیه ایجاد کرده است بین طرفدارن آیت الله خمینی و آیت الله شریعت‌مداری جنگ در می‌گیرد. و چون مذهب شیعه را به‌جامعه تحمیل کرده‌اند و اسلام را به‌معنای واقعیش معرفی نکرده‌اند می‌بینیم که در بندر لنگه یک آخوندی می‌رود و به مقدسات اهل تسنن توهین می‌کند و این همه آدم کشته می‌شوند. ما چنین چیزی را نمی‌توانیم قبول کنیم. ما به‌قوانینی احتیاج داریم که حقوق ملیت‌ها و ادیان مختلف را تأمین کند. حالا مردم ایران نگران این دیکتاتوری هستند، نگران این مشکلات هستند، نه نگران هرج و مرج آزادی. آن‌ها الآن از دیکتاتوری دیگری رنج می‌برند که سایه‌اش را روی سر آن‌ها انداخته و آزادی را از آن‌ها سلب کرده است. اکنون کردستان، با این که همیشه در خطر حمله دولتی است تا حدودی آزاد است، شما خودتان در کردستان گردش بکنید، خودتان خواهید دید که آرامش روحی در بین مردم برقرار است، چون آزادی هست. ما این‌جا به‌تمام احزاب و گروه‌های سیاسی آزادی عمل داده‌ایم. روی دیوارهای این مسجد نگاه کنید. اعلامیه تمام گروه‌ها کنار هم قرار دارد. حتی اعلامیه‌های حزب توده را هم پاره نمی‌کنند. در حالی که آن‌ها مورد احترام مردم نیستند و اساساً مردم آن‌ها را وابسته و انگل اجتماع می‌دانند. با این حال اعلامیه‌های آن‌ها هم در کنار اعلامیه‌های بقیه وجود دارد. امروز حدود سی‌هزار نفر در مهاباد تظاهرات کردند، دیشب فقط من یک اعلامیه دادم که فردا برای همدردی با تحصّن اهالی سنندج و انزجار از حضور پاسداران یک راه‌پیمائی برگزار خواهد شد. در تمام شهرهای کردستان پخش شد و همه آمدند، در سقز، بوکان، بانه، اشنویه، مردم دکان‌ها را بستند و به‌راه‌پیمایی آمدند. پائین اعلامیه فقط نوشته بود سیدعزالدین حسینی. هیچ چیز دیگری اضافه نشده بود. همه آمدند، هیچ کس زور به‌آن‌ها نکرده بود که باید بیائید. حتی اگر دکان‌ها را باز می‌کردند. من هیچ اعتراضی نداشتم. چون به‌آزادی احترام می‌گذارم. این نگرانی مردم از نبودن آزادی است. از پاسداران می‌ترسند. چنانچه پاسداران در سنندج نمی‌بودند کشتار نمی‌شد و مردم بازار کشته و زخمی نمی‌شدند. حالا در مهاباد ببینید پیش‌مرگ‌ها با اسلحه حرکت می‌کنند، هر دسته از پیش‌مرگ‌ها هم به‌یک گروه سیاسی تعلق دارند، چون ایدئولوژی‌های مختلفی در مهاباد حق فعالیت دارند. اما مردم از آن‌ها نمی‌ترسند، چون آزاد هستند. امّا وقتی برای موفقیت یک گروه مشخصّ فشار بیاوریم و مردم مجبور به‌اطاعت از آن‌ بکنیم مردم دچار رنج خواهند شد، چون سایه شوم دیکتاتوری را حس خواهند کرد. مردم برای این انقلاب نکردند که یک حکومت برود و حکومت دیگری جایش را بگیرد، یک قانون پوسیده ارتجاعی برود و یک قانون پوسیده ارتجاعی دیگر جایش را بگیرد. ما قانون را برای مردم می‌خواهیم، مردم باید خودشان برای قوانینشان تصمیم بگیرند.
		+
		+	'''در شرایط خودمختاری ایالت‌ها، جابه‌جا شدن ملیت‌ها در سطح ایران چه صورتی به‌خود خواهد گرفت؟ مثلاً فرض کنیم عده‌ئی از فارس‌ها بخواهند بیایند در کردستان زندگی کنند و یا کردها به‌بلوچستان بروند. '''
		+
		+	هیچ اشکالی در ابن امر وجود ندارد. مردم ایران مردم یک کشور متّحد هستند. مگر الآن مردم جابه‌جا نمی‌شوند؟ کردها به‌نقاط دیگر نمی‌روند؟ بعداً هم همین طور خواهد بود.
		+
		+	'''پس آزادی عمل مردم در امر جابه‌جا شدن از بین نخواهد رفت؟'''
		+
		+	به‌هیچ‌وجه.
		+

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۴ آوریل ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۱۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۷۳: / سطر ۷۳: @@
 این مسأله که ما از غرب و از شرق و از جاهای دیگر چیزهائی اخذ کرده‌ایم همه‌اش بد نیست و همه‌اش خوب نیست. تقلید کورکورانه از هرکجا بد است مخصوصاً از بیگانه. امّا این که تشخیص می‌دهیم که فلان علم و فلان صنعت و یا فلان راه و رسم که از غرب است یا از شرق است خوب است (و نه آنکه هرچه غربی‌ها می‌کنند خوب است) و نفع آن مشخصّ بود، اگر آنرا بگیریم و پیاده کنیم چه اشکالی دارد؟
-'''منظور من حتی‌الامکان پرهیز از اشتباهات است. شاه مثلاً می‌خواست کشور را صنعتی کند، ما در نتیجه گرفتار نوعی صنعت مونتاژ  و در واقع شبه‌صنعت شدیم '''
+'''منظور من حتی‌الامکان پرهیز از اشتباهات است. شاه مثلاً می‌خواست کشور را صنعتی کند، ما در نتیجه گرفتار نوعی صنعت مونتاژ  و در واقع شبه‌صنعت شدیم. '''
 به‌عقیده من اگر به مردم آزادی داده شود و حکومت‌ها مردم را به‌مانند بچه‌ها اداره نکنند و آزادی در سطحی باشد که مردم بتوانند آزادانه ابتکار عمل به‌خرج دهند این مشکل حل خواهد شد. امّا اگر مردم را کورکورانه به‌دنبال راه‌های مشخصّی بکشند مشکل هرگز حل نخواهد شد. انسان اسیر مثل پرنده در قفس است. اگر او را آزاد کنید چون مدت‌هاست پرواز نکرده تا حدودی پرواز را فراموش کرده است امّا استعداد دارد. البته مدتی نمی‌تواند درست پرواز کند، می‌افتد و بر می‌خیزد. امّا عاقبت راه پرواز را خواهد آموخت. ملّت ایران این طوریست، چون همیشه  تحت ستم دیکتاتوری بوده  طبیعتاً مدتی هرج و مرج و بی‌بند و باری و حتی حرکات نامناسب از او سر خواهد زد، امّا اگر دوباره او را به زیر یوغ دیکتاتوری، مثلاً دیکتاتوری آخوندی بکشانیم دوباره همان گرفتاری‌ها در مقابل‌مان خواهد بود.

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 ''' صحبت ایران الآن در میان نیست. مسئله تمام منطقه مطرح است. ما بیائیم و در ایران یک حکومت فدرال ایجاد کنیم و البته طبیعی است که هرگز نمی‌توانیم در ایران عملی انجام بدهیم بدون آن که در کشورهای مجاور تأثیر بگذارد. البته بسیار ایده‌آل خواهد بود که ترکیه، عراق و افغانستان هم به‌صورت فدرال اداره شوند، ولی آیا ابرقدرت‌ها تحمّل این همه تغییر و  تحوّل  در منطقه را خواهند داشت؟ زیرا می‌دانیم به‌انجام رسیدن چنین تحولاتی یعنی قدرتمند شدن منطقه. '''
-ما کاری به جاهای دیگر نداریم و از ایران صحبت می‌کنیم. اگر ابرقدرت‌ها زورشان برسد و مردم هم تسلیم شوند تمام مواهب طبیعی ما را خواهند بلعید. ایران در زمان شاه به‌صورت فدرال اداره نمی‌شد و دیدیم که آمریکا به تمامی منابع ایران تسلط داشت. نفت و ارز ایران را برای خودش می‌برد و البته در ظاهر هم ایران به‌صورت واحد اداره می‌شد. حالا آن‌که مثلاً آلمان غربی به‌صورت فدرال اداره می‌شود و هیچ‌کس جرأت دست‌اندازی به منابع آن را ندارد. وقتی مردم یک کشور از حکومت‌شان راضی باشند و هیچ نوع ستم اقتصادی و سیاسی بر آن‌ها تحمیل نشود هیچ ابرقدرتی جرأت دست‌اندازی به‌منافع آن‌ها را نخواهد داشت.
+ما کاری به جاهای دیگر نداریم و از ایران صحبت می‌کنیم. اگر ابرقدرت‌ها زورشان برسد و مردم هم تسلیم شوند تمام مواهب طبیعی ما را خواهند بلعید. ایران در زمان شاه به‌صورت فدرال اداره نمی‌شد و دیدیم که آمریکا به تمامی منابع ایران تسلط داشت. نفت و ارز ایران را برای خودش می‌برد و البته در ظاهر هم ایران به‌صورت واحد اداره می‌شد. حالا آن‌که مثلاً آلمان غربی به‌صورت فدرال اداره می‌شود و هیچ‌کس جرأت دست‌اندازی به منابع آن را ندارد. وقتی مردم یک کشور از حکومت‌شان راضی باشند و هیچ نوع ستم اقتصادی و سیاسی بر آن‌ها تحمیل نشود هیچ ابرقدرتی جرأت دست‌اندازی به‌منافع آن‌ها را نخواهد داشت. امّا ابرقدرت‌ها همیشه می‌توانند از نارضایتی‌های یک ملت به‌عنوان سلاحی برای نفوذ به‌درون جامعه آن‌ها استفاده کنند.
 [[رده:کتاب جمعه ۲۵]]
 [[رده:کتاب جمعه]]