پرسه در مطبوعات ۱۴ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۲ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۷:۲۳

2011-11-02T07:23:40Z

Parastoo: «پرسه در مطبوعات ۱۴» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-11-02T07:22:17Z

«پرسه در مطبوعات ۱۴» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: نهایی شد.

2011-11-02T07:21:08Z

نهایی شد.

Mahyar در ‏۱ نوامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۷:۴۹

2011-11-01T17:49:40Z

Mahyar: بازنگری شد

2011-11-01T17:47:37Z

بازنگری شد

نمایش تغییرات

Parastoo: فارسی کردنِ اعداد.

2011-10-15T17:17:52Z

فارسی کردنِ اعداد.

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +هٔ , -ۀ +هٔ , -هٴ +هٔ , -ﻩٔ +هٔ , -ه‌ی +هٔ )

2011-09-24T19:25:15Z

ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +هٔ , -ۀ +هٔ , -هٴ +هٔ , -ﻩٔ +هٔ , -ه‌ی +هٔ )

Hadis در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۷:۰۰

2011-09-17T17:00:26Z

Hadis در ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۰:۰۱

2011-09-17T10:01:24Z

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T16:54:19Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

@@ سطر ۱۰۴: / سطر ۱۰۴: @@
 [[رده:کتاب جمعه ۱۴]]
 [[رده:پرسه در مطبوعات]]
-[[ٰرده:مقالات نهایی‌شده]]
+[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
 {{لایک}}

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 [[Image:14-156.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۴ صفحه ۱۵۶|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۴ صفحه ۱۵۶]]
 [[Image:14-157.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۴ صفحه ۱۵۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۴ صفحه ۱۵۷]]
 '''بامداد امروز'''، شنبه بیست و هفتم مهرماه -۱۳۵۸- شماره- ۱۳۵ بها ۲۰ ریال
@@ سطر ۱۰۵: / سطر ۱۰۳: @@
 [[رده:کتاب جمعه]]
 [[رده:کتاب جمعه ۱۴]]

@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
 '''کاندر چمن و باغ نه گل ماند و نه گلنار'''
 بزرگ‌ترین عیبی که شعرشناسان بر این شعر می‌گیرند این است که در سه بیت یا شش مصراع با ۴۴ کلمه، متاسفانه فقط ۲ کلمه عربی دارد یعنی در حدود ۶ درصد. چه بسا که این معنا ناشی از بیسوادی یا بیدینی شاعر بوده باشد... کاری نداریم، در هر حال از شعر هزار سال پیش هم بیش‌تر از این نمی‌شود توقع داشت. اکنون ببینید که شعر پس از هزار سال، چه تحول عظیمی در جهت تکامل ادبیت و عربیت پیدا می‌کند و به‌کمال و نقطه اوج و عروج زبانی و بیانی و فکری و ذوقی و غیره‌ئی می‌رسد و اینک قسمتی از شعر امروزی فوق:
@@ سطر ۳۷: / سطر ۳۸: @@
 '''چنانکه قصه سیمرغ در نشانهٔ دستان'''
 '''به‌نجد بر اثر لیلی از نخیله سفر کن'''
 '''شبی به‌عادت مجنون این قبیله سفر کن'''
 '''به‌امتداد سحر رو در انزوای صحاری'''
 '''چنانکه در پی عیسی ز «بیت لحمْ» حواری'''
 '''ز برج قامت اشتر صلا بده ز جلال'''
 '''به‌قاطعان طریق و حرامیان قوافل'''
 چنان که ملاحظه می‌شود در این شعر زیبا و روان که ۵۶ کلمه دارد. ۳۱ کلمه‌اش عربی است که حدود شصت درصد آن را تشکیل می‌دهد. البته شاعر عزیز این شعر امروزی را به‌خاطر این که هنوز تا وصول به‌مرز شعر ناب ایرانی و امروزی، چهل درصد فاصله دارد اندکی سرزنش می‌کنیم و امیدواریم هر چه زودتر این فاصله را هم طی کند و به‌صد درصد عربی خالص برسد، اما، در عوض، او را به‌خاطر آوردن تعبیرهای شاعرانه آشنا و روان و زیبائی چون «قارعه»، «نجد»، «نخیله»، «صحاری»، «بیت‌لحم»، «حواری»، «حرامیان قوافل»و تعابیر دیگری که در ادبیات دیگر آمده و ما به‌خاطر رعایت اختصار ذکر نکرده‌ایم، سخت ستایش می‌کنیم. یدالله فوق ایدیهم. ماشاءالله.

@@ سطر ۶: / سطر ۶: @@
 {{بازنگری}}
-==صفحه==
+بامداد امروز، شنبه بیست و هفتم مهرماه -۱۳۵۸- شماره- ۱۳۵ بها ۲۰ ریال
 ==نگاهی به‌شعر دیروز و امروز==
@@ سطر ۳۸: / سطر ۳۲: @@
 کاندر چمن و باغ نه گل ماند و نه گلنار'''
-بزرگ‌ترین عیبی که شعرشناسان بر این شعر می‌گیرند این است که در سه بیت یا شش مصراع با 44 کلمه، متاسفانه فقط 2 کلمه عربی دارد یعنی در حدود 6 درصد. چه بسا که این معنا ناشی از بیسوادی یا بدبینی شاعر بوده باشد... کاری نداریم، درهر حال از شعر هزار سال پیش هم بیش‌تر از این نمی‌شود توقع داشت. اکنون ببینید که شعر پس از هزار سال، چه تحول عظیمی در جهت تکامل ادبیت و عربیت پیدا می‌کند و به‌کمال و نقطه اوج و عروج زبانی و بیانی و فکری و ذوقی و غیره‌ئی می‌رسد و اینک قسمتی از شعر امروزی فوق:
+بزرگ‌ترین عیبی که شعرشناسان بر این شعر می‌گیرند این است که در سه بیت یا شش مصراع با ۴۴ کلمه، متاسفانه فقط ۲ کلمه عربی دارد یعنی در حدود ۶ درصد. چه بسا که این معنا ناشی از بیسوادی یا بدبینی شاعر بوده باشد... کاری نداریم، درهر حال از شعر هزار سال پیش هم بیش‌تر از این نمی‌شود توقع داشت. اکنون ببینید که شعر پس از هزار سال، چه تحول عظیمی در جهت تکامل ادبیت و عربیت پیدا می‌کند و به‌کمال و نقطه اوج و عروج زبانی و بیانی و فکری و ذوقی و غیره‌ئی می‌رسد و اینک قسمتی از شعر امروزی فوق:
 '''سفر به‌قارعه ماند به‌قاف حکمت قرآن
@@ سطر ۵۸: / سطر ۵۲: @@
 به‌قاطعان طریق و حرامیان قوافل'''
-چنان که ملاحظه می‌شود در این شعر زیبا و روان که 56 کلمه دارد. 31 کلمه‌اش عربی است که حدود شصت درصد آن را تشکیل می‌دهد. البته شاعر عزیز این شعر امروزی را به‌خاطر این که هنوز تا وصول به‌مرز شعر ناب ایرانی و امروزی، چهل درصد فاصله دارد اندکی سرزنش می‌کنیم و امیدواریم هر چه زودتر این فاصله را هم طی کند و به‌صد درصد عربی خالص برسد، اما، در عوض، او را به‌خاطر آوردن تعبیرهای شاعرانه آشنا و روان و زیبائی چون «قارعه»، «نجد»، «نخیله»، «صحاری»، «بیت‌لحم»، «حواری»، «حرامیان قوافل»و تعابیر دیگری که در ادبیات دیگر آمده و ما به‌خاطر رعایت اختصار ذکر نکرده‌ایم، سخت ستایش می‌کنیم. یدالله فوق ایدیهم. ماشاءالله.
+چنان که ملاحظه می‌شود در این شعر زیبا و روان که ۵۶ کلمه دارد. ۳۱ کلمه‌اش عربی است که حدود شصت درصد آن را تشکیل می‌دهد. البته شاعر عزیز این شعر امروزی را به‌خاطر این که هنوز تا وصول به‌مرز شعر ناب ایرانی و امروزی، چهل درصد فاصله دارد اندکی سرزنش می‌کنیم و امیدواریم هر چه زودتر این فاصله را هم طی کند و به‌صد درصد عربی خالص برسد، اما، در عوض، او را به‌خاطر آوردن تعبیرهای شاعرانه آشنا و روان و زیبائی چون «قارعه»، «نجد»، «نخیله»، «صحاری»، «بیت‌لحم»، «حواری»، «حرامیان قوافل»و تعابیر دیگری که در ادبیات دیگر آمده و ما به‌خاطر رعایت اختصار ذکر نکرده‌ایم، سخت ستایش می‌کنیم. یدالله فوق ایدیهم. ماشاءالله.
 ==تازه‌های پزشکی==
@@ سطر ۱۰۳: / سطر ۹۷: @@
+[[رده:کتاب جمعه]]
 [[رده:کتاب جمعه ۱۴]]

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 ایرانی جماعت از قرن‌ها پیش بیخود و بی‌جهت به‌این نوع ترازوداری علاقه داشته و هی شعر گفته و کتاب سیاه کرده...
-ایضاً بر قارئین عزیز مخفی نیست که شعر خوب آن است که خوب باشد و بلعکس. شاعران خوبی از قرن‌ها پیش در ایران زندگی کرده و شعرهای خوب خوبی گفته‌اند. اما برطبق قانون تکامل تاریخ، هرچه زمانه جلوتر می‌رود، شعرها هم خوب‌تر می‌شوند و زبان شعرا آراسته‌تر و پیراسته‌تر و محکم‌تر و متین‌تر و غیره‌تر می‌گردد. برای آن که بحث اصولی و بدیهی فوق را زیاده طولانی نکنیم و وقت گرانبهای قارئین عزیز را با بدیهیات ضایع نسازیم، فقط به‌ذکر دو نمونۀ شعر بد و خوب مبادرت می‌ورزیم شعر بد قسمتی است از یک مسمط بزرگ و طولانی و خسته‌کننده از شاعری به‌نام منوچهر دامغانی که حدود هزار سال پیش زندگی می‌کرده و چون شعرش مال هزار سال پیش بوده طبیعی است که از نظر زبانی و بیانی خیلی نسبت به‌زمان حال عقب مانده است. اینک چند بیتی از شعر بد فوق‌الذکر:
+ایضاً بر قارئین عزیز مخفی نیست که شعر خوب آن است که خوب باشد و بلعکس. شاعران خوبی از قرن‌ها پیش در ایران زندگی کرده و شعرهای خوب خوبی گفته‌اند. اما برطبق قانون تکامل تاریخ، هرچه زمانه جلوتر می‌رود، شعرها هم خوب‌تر می‌شوند و زبان شعرا آراسته‌تر و پیراسته‌تر و محکم‌تر و متین‌تر و غیره‌تر می‌گردد. برای آن که بحث اصولی و بدیهی فوق را زیاده طولانی نکنیم و وقت گرانبهای قارئین عزیز را با بدیهیات ضایع نسازیم، فقط به‌ذکر دو نمونهٔ شعر بد و خوب مبادرت می‌ورزیم شعر بد قسمتی است از یک مسمط بزرگ و طولانی و خسته‌کننده از شاعری به‌نام منوچهر دامغانی که حدود هزار سال پیش زندگی می‌کرده و چون شعرش مال هزار سال پیش بوده طبیعی است که از نظر زبانی و بیانی خیلی نسبت به‌زمان حال عقب مانده است. اینک چند بیتی از شعر بد فوق‌الذکر:
 '''خیزند و خز آرید که هنگام خزان است
@@ سطر ۴۲: / سطر ۴۲: @@
 '''سفر به‌قارعه ماند به‌قاف حکمت قرآن
-چنانکه قصه سیمرغ در نشانۀ دستان
+چنانکه قصه سیمرغ در نشانهٔ دستان
 به‌نجد بر اثر لیلی از نخیلی سفر کند
@@ سطر ۸۸: / سطر ۸۸: @@
 و از جالینوس حکیم منقول است که مرد باید که در حفظ‌‌الصحه بکوشد و از طبیب دوری جوید، پس بخورد آن چه را خوردنی باشد و بنوشد آن چه را نوشیدنی باشد، و چون لقمه برگیرد، از کله گربه‌ئی درشت‌تر نباشد و چون آن لقمه در دهان نهد چنج انگشت بلیسد و چون سیر گردد، آروغ آن چنان زند که همسایه نشنود و چون به‌سکسکه افتد آب بنوشد تا آن سکسکه خاموش شود و نفخ شکم دفع کند به‌طریقی که صلاح وی در آن باشد. چنان که'''علیه‌الرحمه''' فرمود در'''گلستان'''.
-'''فصل: ''' و چون بیمار شود و خواهد که از آن بیماری رها گردد باید که داروی مناسب استعمال نماید و آن پنج نوع است: اول خوردنی که از راه دهان بخورد. دوم چکاندنی چون قطره که در گوش و بینی و چشم چکاند. سوم مالیدنی چون مرحم که بر زخم مالد چهارم زدنی چون آمپول که در رگ زند یا در عضله زند. پنجم خوردنی و چکاندنی و مالیدنی و زدنی نباشد و استعمال آن چون به‌دستور پزشک باشد نقلی ندارد. و دارو باید که خوش طعم باشد و شیرین و شفابخش و مطبوع چون گاوزبان و کاسنی و فلوس و مرزنگوش و بهدانه و خارخاسک و سرگین و دیگر مأکولات از این قبیل، و آن چه گویند که قرص و شربت و آمپول و کپسول نکرتر باشد، کذب محض است و صحت ندارد و «زفت»از پماد بهتر است. و یک کاسه «جوشانده»که به‌یک من سنگ تبریز بالغ گردد و جهت رفع بیماری خورند، از یک قاشق شربت پسندیده‌تر باشد و آن پماد و شربت و آنتی‌بیوتیک و قرص و داروهای دیگر محصول فرنگ باشد و هیچ بیمار میل بدان‌ها نکند. هم از این رو اجازۀ ورود نیابد و نایاب گردد و هر بیمار که میل به‌آن داروها کند، مستوجب درمان نباشد.
+'''فصل: ''' و چون بیمار شود و خواهد که از آن بیماری رها گردد باید که داروی مناسب استعمال نماید و آن پنج نوع است: اول خوردنی که از راه دهان بخورد. دوم چکاندنی چون قطره که در گوش و بینی و چشم چکاند. سوم مالیدنی چون مرحم که بر زخم مالد چهارم زدنی چون آمپول که در رگ زند یا در عضله زند. پنجم خوردنی و چکاندنی و مالیدنی و زدنی نباشد و استعمال آن چون به‌دستور پزشک باشد نقلی ندارد. و دارو باید که خوش طعم باشد و شیرین و شفابخش و مطبوع چون گاوزبان و کاسنی و فلوس و مرزنگوش و بهدانه و خارخاسک و سرگین و دیگر مأکولات از این قبیل، و آن چه گویند که قرص و شربت و آمپول و کپسول نکرتر باشد، کذب محض است و صحت ندارد و «زفت»از پماد بهتر است. و یک کاسه «جوشانده»که به‌یک من سنگ تبریز بالغ گردد و جهت رفع بیماری خورند، از یک قاشق شربت پسندیده‌تر باشد و آن پماد و شربت و آنتی‌بیوتیک و قرص و داروهای دیگر محصول فرنگ باشد و هیچ بیمار میل بدان‌ها نکند. هم از این رو اجازهٔ ورود نیابد و نایاب گردد و هر بیمار که میل به‌آن داروها کند، مستوجب درمان نباشد.
 '''درد ما را نیست درمان الغیاث'''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۱۶:۵۴
سطر ۷:		سطر ۷:

	[[رده:کتاب جمعه ۱۴]]		[[رده:کتاب جمعه ۱۴]]
		+	[[رده:کتاب جمعه]]