وابستگی و توسعه در آمریکای لاتین - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese در ‏۲۹ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۵۹

2012-05-29T19:59:32Z

Mohaddese: «وابستگی و توسعه در آمریکای لاتین» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-05-29T16:53:27Z

«وابستگی و توسعه در آمریکای لاتین» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: بازنگری و نهایی شد.

2012-05-29T16:51:54Z

بازنگری و نهایی شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۵۲.

2012-05-29T15:18:05Z

بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۵۲.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۴۷.

2012-05-28T08:58:40Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۴۷.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۴۲.

2012-05-27T20:36:10Z

بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۴۲.

Mohaddese در ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۰۳

2012-05-26T19:03:25Z

Parastoo در ‏۲۶ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۴۱

2012-05-26T18:41:46Z

Mohaddese: انتخاب برای بازنگری.

2012-05-26T15:56:12Z

انتخاب برای بازنگری.

Parastoo: پایانِ بازنگریِ جدول‌ها.

2012-05-26T13:20:53Z

پایانِ بازنگریِ جدول‌ها.

@@ سطر ۳۵۳: / سطر ۳۵۳: @@
+[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
 [[رده:کتاب جمعه ۲۷]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۲۵: / سطر ۲۵: @@
 {{در حال بازنگری}}
-'''فرناندوهنریک کاردزو'''{{پاورقی|۱|*}}
+'''فرناندو هنریک کاردزو'''{{پاورقی|۱|*}}
@@ سطر ۳۱: / سطر ۳۱: @@
-تدوین نظریهٔ امپریالیسم تا آنجا که می‌دانیم، ننتیجهٔ دقت نظر و توجهیست که لنین در آثار خود بدان مبذول داشته است. اهمیت این تحلیل به‌علت تشریح تحولات اقتصاد سرمایه‌داری در دو دههٔ آخر قرن نوزده و اوائل قرن بیست نبوده، بلکه بیشتر به‌سبب دلالت‌های سیاسی و تاریخی موجود در این آثار است.
+تدوین نظریهٔ امپریالیسم تا آنجا که می‌دانیم، نتیجهٔ دقت نظر و توجهیست که لنین در آثار خود بدان مبذول داشته است. اهمیت این تحلیل به‌علت تشریح تحولات اقتصاد سرمایه‌داری در دو دههٔ آخر قرن نوزده و اوائل قرن بیست نبوده، بلکه بیش‌تر به‌سبب دلالت‌های سیاسی و تاریخی موجود در این آثار است.
-در حقیقت بحث‌های توصیفی لنین دربارهٔ امپریالیسم از تحلیل هابسون به‌عاریت گرفته شده است. هم‌چنین پیش از این تحلیل نیز نویسندگان دیگری درباره توسعهٔ بین‌المللی اقتصاد سرمایه‌داری مطالبی عنوان کرده‌بودند.  اما لنین با پیروی از نظریات مارکس، توانست شواهدی را جمع آوری کند که بر اساس آن گسترش اقتصادی بی‌در نظر گرفتن وجوه سیاسی و تاریخی که با عوامل اقتصادی بستگی نزدیکی دارد بی معنا خواهد بود.
+در حقیقت بحث‌های توصیفی لنین دربارهٔ امپریالیسم از تحلیل هابسون به‌عاریت گرفته شده است. هم‌چنین پیش از این تحلیل نیز نویسندگان دیگری دربارهٔ توسعهٔ بین‌المللی اقتصاد سرمایه‌داری مطالبی عنوان کرده‌بودند. امّا لنین با پیروی از نظریات مارکس، توانست شواهدی را جمع‌آوری کند که براساس آن گسترش اقتصادی بی‌در نظر گرفتن وجوه '''سیاسی''' و '''تاریخی''' که با عوامل اقتصادی بستگی نزدیکی دارد بی‌معنا خواهد بود.
-از دیدگاه لنین امپریالیسم شکل جدیدی از شیوهٔ تولید سرمایه‌داری است. اما این شکل را نمی‌توان به‌عنوان یک شکل تولید مجزا از سازمانیابی اقتصاد سرمایه‌داری در نظر گرفت، چرا که سیمای اصلی این نظام بر اساس مالکیت خصوصی ابزارتولید و بهره‌کشی از  نیروی کار استوار است. امّا نکتهٔ مهم آن است که امپریالیسم مرحلهٔ جدیدی از سرمایه‌داری است. این «مرحلۀ» تاریخی جدید بالطبع نتایج سیاسی خاص خود را به‌بار می‌آورد؛ به‌این معنا که در بطن طبقات مسلط در سرمایه‌داری گروه‌های تازه‌ئی منافع و ایدئولوژی‌های خود را تحمیل کرده و دولت، ارتش و نیز تمام نهادهای اصلی اجتماعی و سیاسی نیز بر اساس حفظ توسعهٔ خارجی از نوسازمان می‌یابد. هم‌زمان با این جریانات اشکال جدید آزادیخواهی و مبارزات اجتماعی نیز مانند جنبش‌های رهائی بخش در مستعمرات و نبرد علیه شکل ابتدائی سازش طبقهٔ اجتماعی کارگر با بورژوازی است؛ سازشی که از طریق بهره‌کشی بورژوازی از مستعمرات ممکن می‌شود.
+از دیدگاه لنین امپریالیسم شکل جدیدی از شیوهٔ تولید سرمایه‌داری است. امّا این شکل را نمی‌توان به‌عنوان یک شکل تولید مجزا از سازمانیابی اقتصاد سرمایه‌داری در نظر گرفت، چرا که سیمای اصلی این نظام براساس مالکیت خصوصی ابزارتولید و بهره‌کشی از  نیروی کار استوار است. امّا نکتهٔ مهم آن است که امپریالیسم '''مرحلهٔ''' جدیدی از سرمایه‌داری است. این «مرحلۀ» تاریخی جدید بالطبع نتایج سیاسی خاص خود را به‌بار می‌آورد؛ به‌این معنا که در بطن طبقات مسلط در سرمایه‌داری گروه‌های تازه‌ئی منافع و ایدئولوژی‌ خود را تحمیل کرده و دولت، ارتش و نیز تمام نهادهای اصلی اجتماعی و سیاسی نیز براساس حفظ توسعهٔ خارجی از نو سازمان می‌یابد. هم‌زمان با این جریانات اشکال جدید آزادیخواهی و مبارزات اجتماعی نیز مانند جنبش‌های رهائی بخش در مستعمرات و نبرد علیه «تریدیونیونیزم»، در صحنهٔ تاریخ ظاهر می‌شود؛ این نبرد علیه شکل ابتدائی سازش طبقهٔ اجتماعی کارگر با بورژوازی است: سازشی که از طریق بهره‌کشی بورژوازی از مستعمرات ممکن می‌شود.
 با توجه به‌آنچه که آمد، لنین ازاین تصویر گستردهٔ مرحلهٔ جدید و تاریخی تکامل سرمایه‌داری، وظایف، تاکتیک‌ها و استراتژی‌های جدیدی را جهت انقلاب سوسیالیستی استنتاج کرد.
-==خصلت یابی لنین از امپریالیسم==
+==خصلت‌یابی لنین از امپریالیسم==
-نکات اصلی خصلت یابی لنین از امپریالیسم را که برای بحث حاضر ضروری، است، می توان به‌شرح زیر خلاصه کرد:
+نکات اصلی خصلت یابی لنین از امپریالیسم را که برای بحث حاضر ضروری، است، می‌توان به‌شرح زیر خلاصه کرد:
-الف. اقتصاد سرمایه‌داری «درمراحل پیشرفته» درگیر تمرکز سرمایه و تولید است (نکاتی که مارکس نیز در کاپیتال به‌خوبی تشریح کرده است) به‌گونه‌ئی که در برخی از رشته‌های اصلی انحصار جانشین بازار رقابتی می‌شود.
+الف. اقتصاد سرمایه‌داری «در مراحل پیشرفته» درگیر تمرکز سرمایه و تولید است (نکاتی که مارکس نیز در '''کاپیتال''' به‌خوبی تشریح کرده است) به‌گونه‌ئی که در برخی از رشته‌های اصلی انحصار جانشین بازار رقابتی می‌شود.
 ب. این روند از نظر تاریخی از طریق تفکیک درونی عملکردهای سرمایه‌داری صورت گرفته و نه فقط باعث تشکیل یک قشر مالی در میان کارفرمایان شده، بلکه به‌برتری آشکار نظام بانکی در شیوهٔ تولید سرمایه‌داری نیز منجر شده است. هم‌چنین ترکیب سرمایهٔ صنعتی و سرمایهٔ مالی تحت کنترل سرمایهٔ مالی است که روابط سیاسی و اقتصادی درونی طبقات سرمایه‌داری را تعیین می‌کند و پرواضح است که چنین نظامی از روابط، نتایج عملی را در سازمانیابی دولت، سیاست و ایدئولوژی به‌بار می‌آورد.
-ج. به‌این ترتیب سرمایه‌داری به «مراحل نهائی تکامل» خود (چه در داخل و چه در خارج) می‌رسد. در داخل قشر مالی با توجه به‌کنترل نظام تولید، مسیر نیروهای تولید و روند انباشت سرمایه را به‌طرف حوزه‌های جدید سرمایه‌گذاری هدایت می‌کند. در این مسیر مسألهٔ «بازگشت سرمایه» امیریست ضروری و حیاتی که از طریق آن تداوم گسترش سرمایه‌داری ممکن می‌شود. البته باید اضافه کنیم که برای سرمایه‌های تازه محدودیت‌های داخلی سرمایه‌گذاری مجدد نیز وجود دارد (فقر تودهٔ مردم، سرعت افزایش نرخ رشد سرمایه از نرخِ رشد بازار داخلی بیش‌تر است و مسائلی از این قبیل). بر این اساس لازمست که در جست و جوی بازارهای خارجی بود، تا تداوم گسترش سرمایه‌داری و انباشت آن تضمین شود.
+ج. به‌این ترتیب سرمایه‌داری به«مراحل نهائی تکامل» خود (چه در داخل و چه در خارج) می‌رسد. در داخل قشر مالی با توجه به‌کنترل نظام تولید، مسیر نیروهای تولید و روند انباشت سرمایه را به‌طرف حوزه‌های جدید سرمایه‌گذاری هدایت می‌کند. در این مسیر مسألهٔ «بازگشت سرمایه» امیریست ضروری و حیاتی که از طریق آن تداوم گسترش سرمایه‌داری ممکن می‌شود. البته باید اضافه کنیم که برای سرمایه‌های تازه محدودیت‌های داخلی سرمایه‌گذاری مجدد نیز وجود دارد (فقر تودهٔ مردم، سرعت افزایش نرخ رشد سرمایه از نرخِ رشد بازار داخلی بیش‌تر است و مسائلی از این قبیل). بر این اساس لازمست که در جست و جوی '''بازارهای خارجی''' بود، تا تداوم گسترش سرمایه‌داری و انباشت آن تضمین شود.
-د. هم چنین فرایندهٔ تکامل نیروهای تولیدی تحت کنترل انحصارات، کشورهای سرمایه‌داری پیشرفته را وادار ساخته تا کنترل سیاسی سرزمین‌های خارجی را به دست گیرند. وانگهی جست و جو برای کنترل مواد خام خود دلیل دیگری است بر توسعه‌طلبی سرمایه‌داری انحصاری.
+د. هم چنین فراینده تکامل نیروهای تولیدی تحت کنترل انحصارات، کشورهای سرمایه‌داری پیشرفته را وادار ساخته تا کنترل سیاسی سرزمین‌های خارجی را به‌دست گیرند. وانگهی جست و جو برای کنترل '''مواد خام''' خود دلیل دیگری است بر توسعه‌طلبی سرمایه‌داری انحصاری.
-به طور خلاصه تبیین لنین از اجبار اقتصادهای پیشرفتهٔ سرمایه‌داری در کنترل سرزمین‌های عقب مانده مبتنی به‌دو دلیل مهم است: نخست حرکت سرمایه و دوم پویش تولید. این دو نه فقط خود با یکدیگر مرتبط اند بلکه با تحولات جهانی نظام سرمایه‌داری که به کنترل نظام تولیدی از طریق قشر مالی منجر شده نیز ارتباط دارند. مشاهدهٔ چنین تغییراتی که عمیقاً در سازمانیابی و عملکرد دولت و مناسبات آن با سایر ملل تأثیر گذارده، چندان هم مشکل نیست، چرا که گرایش اصلی توسعهٔ سرمایه‌داری در مرحلهٔ امپریالیسم همانا تقسیم جهان، میان کشورهای سرمایه‌داری پیشرفته است. این روند جریان سرمایه را از کشورهای بسیار پیشرفتهٔ سرمایه‌داری به‌کشورهای عقب مانده سرازیر کرده و در عوض تهیه مواد خام را برای آن کشورها (کشورهای پیشرفته. م) تضمین می‌کند.

@@ سطر ۹۶: / سطر ۹۶: @@
 {{وسط‌چین}}
-{| align="center"
+{|
 |+ '''جدول شمارهٔ ۱''' <br> '''رشد سرمایه گذاری آمریکا از ۱۹۲۹ تا ۱۹۶۸'''
 |-
@@ سطر ۱۴۶: / سطر ۱۴۶: @@
 به‌عنوان جمعبندی این گفتار می‌توان گفت که در بعضی از اقتصادهای وابسته (همانند اقتصادهای وابسته‌ئی که''' به‌اصطلاح کشورهای در حال توسعۀ''' آمریکای لاتین خوانده می‌شود)، دیگر سرمایه‌گذاری خارجی فقط به‌صورت یک نوع روند بهره‌کشی نبوده، و آن گونه الگوئی که در امپریالیسم کلاسیک وجود داشته دیگر وجود ندارد. دقیق‌تر بگوییم، اگر فقط شاخص‌های اقتصادی را در نظر بگیریم، دیگر مشکل نیست که نشان دهیم که '''توسعه و نفوذ انحصاری''' در بخش‌های صنعتی اقتصادی وابسته با هم ناسازگار نیستند. همچنین مفهوم «توسعهٔ و توسه نیافتگی» جز بازی با کلمات، کمکی به‌درک موضوع نمی‌کند در حقیقت '''وابستگی، سرمایه‌داری انحصاری و توسعه''' واژه‌های متضادی نیستند چرا که در بخش‌های جهان سوم نوعی '''توسعهٔ سرمایه‌داری وابسته''' روی می‌دهد که در اشکال تازهٔ توسعه انحصاری ادغام می‌شود.
 {{وسط‌چین}}
-{| class="wikitable" style="margin: 1em auto 1em auto"
+{|class="wikitable"
 |+ '''جدول شمارهٔ ۲'''
 !colspan="6"| درصد سرمایه‌گذاری مستقیم آمریکا در صنایع در مقایسه با کل سرمایه‌گذاری مستقیم (٪)
@@ سطر ۲۱۱: / سطر ۲۱۱: @@
 {{وسط‌چین}}
-{| class="wikitable" style="margin: 1em auto 1em auto"
+{|class="wikitable"
 |+ جدول شمارهٔ ۳
 |-
@@ سطر ۲۸۹: / سطر ۲۸۹: @@
 {{پایان وسط‌چین}}
-::::::::IF:‌ پشتوانه‌های داخلی (سرمایه‌گذاری مجدد سودها و استهلاک پشتوانه‌ها).
+:IF:‌ پشتوانه‌های داخلی (سرمایه‌گذاری مجدد سودها و استهلاک پشتوانه‌ها).
-::::::::LF: پشتوانه‌های محلی یا پشتوانه‌های تأمین شده از جهان سوم؛
+:LF: پشتوانه‌های محلی یا پشتوانه‌های تأمین شده از جهان سوم؛
-::::::::USF: پشتوانه‌های تأمین شده به‌وسیلهٔ ایالات متحده.
+:USF: پشتوانه‌های تأمین شده به‌وسیلهٔ ایالات متحده.

@@ سطر ۱۴۵: / سطر ۱۴۵: @@
 به‌عنوان جمعبندی این گفتار می‌توان گفت که در بعضی از اقتصادهای وابسته (همانند اقتصادهای وابسته‌ئی که''' به‌اصطلاح کشورهای در حال توسعۀ''' آمریکای لاتین خوانده می‌شود)، دیگر سرمایه‌گذاری خارجی فقط به‌صورت یک نوع روند بهره‌کشی نبوده، و آن گونه الگوئی که در امپریالیسم کلاسیک وجود داشته دیگر وجود ندارد. دقیق‌تر بگوییم، اگر فقط شاخص‌های اقتصادی را در نظر بگیریم، دیگر مشکل نیست که نشان دهیم که '''توسعه و نفوذ انحصاری''' در بخش‌های صنعتی اقتصادی وابسته با هم ناسازگار نیستند. همچنین مفهوم «توسعهٔ و توسه نیافتگی» جز بازی با کلمات، کمکی به‌درک موضوع نمی‌کند در حقیقت '''وابستگی، سرمایه‌داری انحصاری و توسعه''' واژه‌های متضادی نیستند چرا که در بخش‌های جهان سوم نوعی '''توسعهٔ سرمایه‌داری وابسته''' روی می‌دهد که در اشکال تازهٔ توسعه انحصاری ادغام می‌شود.
+{{وسط‌چین}}
 {| class="wikitable" style="margin: 1em auto 1em auto"
 |+ '''جدول شمارهٔ ۲'''
@@ سطر ۱۹۱: / سطر ۱۹۱: @@
 | ۱۹۶۸ || ۳۴ || ۶۴ || ۶۹ || ۶۸ || ۱۴
 |}
+{{پایان وسط‌چین}}
 به‌این ترتیب کشورهایی مثل آرژانتین، برزیل، مکزیک، آفریقای جنوبی، هند و چند کشور دیگر به‌نوعی چند پارگیِ ساختی بر می‌خوریم، به‌این معنا که این کشورها درواقع بخش پیشرفتهٔ اقتصادی خود را به‌نظام سرمایه‌داری بین‌المللی متصل می‌کنند. این بخش‌های جدا از یکدیگر درواقع تابع بخش‌های پیشرفته بوده و می‌توان گفت که بخش‌های اقتصادی و اجتماعی عقب‌ مانده در این کشورها، در حقیقت نقش نوعی مستعمرهٔ داخلی را ایفا می‌کند. شکاف این بخش‌ها به‌احتمال قریب به‌یقین عمیق‌تر خواهد شد به‌گونه‌ئی که نوع جدیدی از دوگانگی – متفاوت با آنچه که چند نویسندهٔ غیرمارکسیست عنوان کرده‌اند – در این کشورها به‌وجود خواهد آمد.این دوگانگی ساختیِ جدید از افتراق داخلی در یگانگی پیشین حاصل می‌شود. مسلم است که این دوگانگی مستقیماً ناشی از توسعهٔ سرمایه‌داری بوده و حاصل عملکرد آن است، این روند کمک می‌کند دستمزدها در سطح پائینی نگاهداشته شود و فشارهای سیاسی داخلی «بخش مدرن» تخفیف یابد تا جائی که با توجه به‌موقعیت سیاسی و اجتماعی «بخش مدرن» می‌توان گفت که این بخش بالنسبه از موقعیت بهتری برخوردار است.

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 [[Image:27-055.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۷ صفحه ۵۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۷ صفحه ۵۵]]
-{{بازنگری}}
+{{در حال بازنگری}}
 '''فرناندوهنریک کاردزو'''{{پاورقی|۱|*}}

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 [[Image:27-055.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۷ صفحه ۵۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۷ صفحه ۵۵]]
-{{در حال بازنگری}}
+{{بازنگری}}
 '''فرناندوهنریک کاردزو'''{{پاورقی|۱|*}}
@@ سطر ۲۰۴: / سطر ۲۰۳: @@
 براساس شمای مارکسیستی بازتولید سرمایه یعنی تولید ابزارتولید (که بخش استراتژیکی شمای بازتولید است) می‌توان عنوان کرد که این بخش عملاً در اقتصادهای وابسته وجود ندارد. بنابراین اگر عمیقاً به‌مسأله بنگریم در می‌یابیم که تحقق انباشت سرمایه نیازمند مکمل تولیدی است که در کشورهای توسعه‌نیافته وجود ندارد. در تبیین لنین، اقتصادهای امپریالیستی برای تحقق انباشت سرمایه نیازمند توسعهٔ خارجی‌اند. به‌عکس در اقتصادهای وابسته بازگشت سرمایه به‌متروپل مکمل‌دوربازتولید سرمایه‌داری است؛ و به‌همین دلیل تکنولوژی‌دارای چنین اهمیتی است. اهمیتی که تکنولوژی به‌عنوان یک شکل کنترل (که درروند انباشت سرمایه ضروریست) دارد از وجه مادی آن پر ارزش تر است. شرکت‌ها می‌توانند از طریق برتری‌های تکنولوژیکی نقش کلیدی خود را در نظام جهانی انباشت سرمایه ایفا کنند. شکوفائی داخلی تا آنجا مجاز است که کالاهای مصرفی تولید شده توسط سرمایه‌گذاری خارجی در محل بتواند اثراتی پویا در اقتصادهای وابسته باقی گذارد. امّا به‌موازات این اقدامات، پویش کلی توسعهٔ سرمایه داری، روابط متقابل بخش‌های تولید کالاهای مصرفی و بخش تولید کالاهای سرمایه‌ئی را به‌نحوی برقرار می‌سازد که رسته‌های وابستگی حفظ و بازتولید شود.
-یکی از عوامل اصلی توسعهٔ امپریالیستی در نظریهٔ لنین، جست و جوی سرمایه‌داری برای یافتن حوزه‌های سرمایه‌گذاری است. امّا امروزه بخش صنعتی اقتصادهای وابسته خود در جست‌و‌جو و طلب سرمایه است. چرا که در مقایسه با سرمایهٔ توسعه یابندهٔ شرکت‌های خارجی، مقدار خالص سرمایهٔ خارجی که عملاً در اقتصادهای وابسته سرمایه‌گذاری می‌شود رو به‌نقصان است؛ به‌دلیل اینکه اندوخته های محلی و سرمایه گذاری مجدد ناشی از سودهای به‌دست آمده  در بازارهای محلی، امکاناتی را جهت رشد سرمایهٔ خارجی و همچنین محدودیت‌هائی را در حرکت داخلی سرمایه‌گذاری تازه فراهم آورده است.  این امر کاملاً با روند گسترش بازار محلی (که قبلاً به‌آن اشاره شد) مربوط بوده و به‌علاوه با افزایش «مؤسسات تجاری مختلط» که مشارکت محلی را به‌مؤسسات اقتصادی خارجی فراهم می‌آورد فراهم می‌آورد نیز مربوط است (جدول شمارهٔ 3 رجوع شود). علت دیگری که بسیار اهمیت دارد این است که بر اساس آمارهای موجود، اقتصادهای وابسته نیز در خلال گسترش امپریالیسم به‌اقتصادهای مسلط سرمایه صادر می‌کند.
+یکی از عوامل اصلی توسعهٔ امپریالیستی در نظریهٔ لنین، جست و جوی سرمایه‌داری برای یافتن حوزه‌های سرمایه‌گذاری است. امّا امروزه بخش صنعتی اقتصادهای وابسته خود در جست‌و‌جو و طلب سرمایه است. چرا که در مقایسه با سرمایهٔ توسعه یابندهٔ شرکت‌های خارجی، مقدار خالص سرمایهٔ خارجی که عملاً در اقتصادهای وابسته سرمایه‌گذاری می‌شود رو به‌نقصان است؛ به‌دلیل اینکه اندوخته های محلی و سرمایه گذاری مجدد ناشی از سودهای به‌دست آمده  در بازارهای محلی، امکاناتی را جهت رشد سرمایهٔ خارجی و همچنین محدودیت‌هائی را در حرکت داخلی سرمایه‌گذاری تازه فراهم آورده است.  این امر کاملاً با روند گسترش بازار محلی (که قبلاً به‌آن اشاره شد) مربوط بوده و به‌علاوه با افزایش «مؤسسات تجاری مختلط» که مشارکت محلی را به‌مؤسسات اقتصادی خارجی فراهم می‌آورد فراهم می‌آورد نیز مربوط است (جدول شمارهٔ ۳ رجوع شود). علت دیگری که بسیار اهمیت دارد این است که بر اساس آمارهای موجود، اقتصادهای وابسته نیز در خلال گسترش امپریالیسم به‌اقتصادهای مسلط سرمایه صادر می‌کند.
 به‌عنوان عکس‌العملی نسبت به‌این روند (صدور سرمایه از اقتصادهای تحت سلطه به‌اقتصادهای مسلط - م) بعضی از کشورهای وابسته کوشیده‌اند تا سودهای قابل صدور را محدود کنند. هرچند که شرکت‌های بین‌المللی این آینده‌نگری را داشته‌اند که راه اصلی ارسال منافع به‌خارج را از طریق اجازه‌نامه‌ها، انواع حقوق ثبتی و امتیازی و تبصره‌های گوناگون پیش‌بینی کنند. این گونه اقدامات، به‌علاوهٔ قروض افزایش یابندهٔ به‌نمایندگی‌های بین‌المللی و بانک‌ها (که در حقیقت توسط کشورهای امپریالیستی کنترل می‌شوند) سبب شده که اشکال اصلی بهره‌کشی دگرگون شود.
@@ سطر ۲۹۹: / سطر ۲۹۸: @@
 به‌هرصورت در این مقاله به‌همهٔ مسائل موجود نپرداخته‌ام. در حقیقت بعضی از این نتایج شاید در اثر ارتباطات متقابلی که با توجه به‌حرکت سرمایه و تجارت بین اقتصادهای پیشرفته سرمایه‌داری وجود دارد، تغییر کنند و این امر مستلزم بررسی تازه‌ئی است. بنابراین اظهارات، پیشین دل بر این است که روند فعلی صدور سرمایه از کشورهای در حال توسعه به‌کشورهای امپریالیستی، به‌سازمانیابی مجدد عملکرد توسعهٔ خارجی جهت بازگشت سرمایه منتهی می‌شود.
-طرح این نظر که رشد سرمایه‌داری متکی به‌بهره‌کشی از جهان سوم است. احتیاج به‌پرداخت بیشتری دارد. در حقیقت روندهای اصلی دههٔ گذشته نشان داده است که مشارکت آمریکای لاتین در دو زمینهٔ تجارت بین‌المللی و سرمایه‌گذاری در حال نقصان است. اگر تمایز موجود میان دو بخش تجارت بین‌المللی یعنی بخش مرکزی و بخش اقماری را بپذیریم، می‌بینیم که نرخ رشد در اقتصادهای مرکزی 7/9 درصد و در اقتصادهای اقماری 4/8 درصد در سال بوده است. نتیجهٔ این تمایز کاهش صادرات اقتصادهای اقماری است که بالاترین سطح رشد آن در سال 1948، 32 درصد تجارت بین‌المللی بوده و در سال ۱۹۵۸ به ۲۶ درصد و در سال ۱۹۸ به ۲۱ درصد کاهش یافته است (یعنی کمتر از 28 درصد دوران قبل از جنگ). مشارکت امریکای لاتین نیز از 12 درصد در سال ۱۹۴۸ به ۶ درصد در سال ۱۹۶۸ تقلیل یافته است. چنین کاهشی در مورد سرمایه‌های امریکائی که برای اقتصادهای اقماری اهمیت بسیاری دارد نیز رخداده است. اقتصادهای اقماری ۵۵ درصد از کل سرمایه گذاری های امریکا در سال 1950 و 40 درصد را در سال 1968 جذب کرده است. مشارکت امریکای لاتین نیز در همین زمان از 39 درصد به ۲۰ درصد تنزل یافته است.
+طرح این نظر که رشد سرمایه‌داری متکی به‌بهره‌کشی از جهان سوم است. احتیاج به‌پرداخت بیشتری دارد. در حقیقت روندهای اصلی دههٔ گذشته نشان داده است که مشارکت آمریکای لاتین در دو زمینهٔ تجارت بین‌المللی و سرمایه‌گذاری در حال نقصان است. اگر تمایز موجود میان دو بخش تجارت بین‌المللی یعنی بخش مرکزی و بخش اقماری را بپذیریم، می‌بینیم که نرخ رشد در اقتصادهای مرکزی ۷٫۹ درصد و در اقتصادهای اقماری ۴٫۸ درصد در سال بوده است. نتیجهٔ این تمایز کاهش صادرات اقتصادهای اقماری است که بالاترین سطح رشد آن در سال ۱۹۴۸، ۳۲ درصد تجارت بین‌المللی بوده و در سال ۱۹۵۸ به ۲۶ درصد و در سال ۱۹۸ به ۲۱ درصد کاهش یافته است (یعنی کمتر از ۲۸ درصد دوران قبل از جنگ). مشارکت امریکای لاتین نیز از ۱۲ درصد در سال ۱۹۴۸ به ۶ درصد در سال ۱۹۶۸ تقلیل یافته است. چنین کاهشی در مورد سرمایه‌های امریکائی که برای اقتصادهای اقماری اهمیت بسیاری دارد نیز رخداده است. اقتصادهای اقماری ۵۵ درصد از کل سرمایه گذاری های امریکا در سال ۱۹۵۰ و ۴۰ درصد را در سال ۱۹۶۸ جذب کرده است. مشارکت امریکای لاتین نیز در همین زمان از ۳۹ درصد به ۲۰ درصد تنزل یافته است.
 البته این آمارها، افزایش «وام‌ها و مساعدت‌ها» را آن طور که قبلاً اشاره شد، نشان نمی‌دهند، و باید متذکر شد که این افزایش در اقتصاد امپریالیستی از اهمیت فزاینده ئی برخوردار است. در هر صورت از واقعیت رشد ارتباطات متقابل میان اقتصادهای پیشرفته نمی‌توان پایان امپریالیسم را استنتاج کرد. به‌عکس جمعبندی مناسب‌تر آن است که بگوئیم روابط مابین کشورهای سرمایه‌داری پیشرفته و کشورهای وابسته، به‌نوعی «در حاشیه قرار گرفتن» کشورهای وابسته در سیستم جهانی توسعه اقتصادی منتهی می‌شود (همان گونه که '''آنیپال پنیتو''' نشان داده است).
@@ سطر ۳۴۹: / سطر ۳۴۸: @@
 [[رده:کتاب جمعه ۲۷]]
 [[رده:کتاب جمعه]]