هربرت مارکوز، استاد آزادی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo: «هربرت مارکوز، استاد آزادی» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-08-04T07:50:24Z

«هربرت مارکوز، استاد آزادی» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo در ‏۴ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۰۷:۵۰

2011-08-04T07:50:02Z

Parastoo: بازنگری و نهایی شد.

2011-08-04T07:48:44Z

بازنگری و نهایی شد.

نمایش تغییرات

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T17:48:34Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (- به + به‌‌)

2011-08-01T14:06:16Z

ربات: تغییر خودکار متن (- به + به‌‌)

Mohaddese در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۲:۴۸

2011-07-31T22:48:54Z

Mohaddese در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۲:۳۹

2011-07-31T22:39:35Z

Mohaddese در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۲:۳۸

2011-07-31T22:38:55Z

Mohaddese در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۲۲:۳۵

2011-07-31T22:35:48Z

نمایش تغییرات

Mohaddese در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۹:۴۱

2011-07-30T19:41:18Z

@@ سطر ۲۹: / سطر ۲۹: @@
 ۴. مارکوز را که دانشجویان ایتالیا هم‌ردیف مارکس و مائو، میم‌های سه‌گانهٔ زمانهٔ خود می‌دانستند بهتر باید شناخت و «مکتب فرانکفورت» را هم. این آشنائی برای درک ریشه‌های فکری چپ امروز در دنیای غرب ضرورت دارد. بحث از مارکوز فرصت دیگر می‌خواهد.
 {{چپ‌چین}}
 '''ناصر پاکدامن'''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۱۷:۴۸
سطر ۱۱۳:		سطر ۱۱۳:

	[[رده:کتاب جمعه ۱۹]]		[[رده:کتاب جمعه ۱۹]]
		+	[[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۷۵: / سطر ۷۵: @@
 ازاین‌رو، مارکوز، در طی تقریباً پانزده سال، استادی سیار و داوطلب بود. او که از ۱۹۶۵، در دانشگاه کالیفرنیا، در سان‌دیه‌گو استخدام شده بود، در حاشیهٔ دانشگاه‌های رسمی، عمدتاً مارکس را به‌گروه‌هائی ازمبارزان سیاسی جوان تدریس می‌کرد. از این قابلیت نادر برخوردار بود که هر فکری را جدی جلوه دهد بی آنکه خود را جدی گرفته‌باشد. او که در دقت استدلال‌ها و تحلیل‌ها سخت‌گیر بود و از هر کس می‌خواست که خود بپذیرد که ترجیحاتی را که اعلام می‌کند، هدف‌هائی را که می‌گوید دنبال می‌کند هرچقدر هم عام و تاریخی باشند، مبنای دیگری جز ذهنیت آزاد خودش ندارند: جستجوی مشترک خوشبختی. گرایش‌های قشری و مسلکی را نخست با شوخی پاسخ می‌گفت و اگر مخاطب تن در نمی‌داد به‌طنز تند می‌پرداخت. می‌خواست که هر انقلابی در آغاز بپذیرد که هدف، مردن نیست بلکه زندگی کردن است و کاری کردن که هر کس بتواند از زندگی کمال لذت را ببرد. اگر خرد بر‌پایهٔ ارزش عالی لذت حیات استوار نباشد به‌اسارت منطق تخریبی و جنون سلطه و مرگ در می‌آید. و اگر می‌پرسیدند «چه کسی تصمیم می‌گیرد که زندگی آزاد شده، وجود مسالمت یافته، احتیاج حقیقی یا کذب کدام‌است؟» پاسخ می‌داد: «خود افراد. امّا فقط در آخرین تحلیل، هنگامی که دیگر ارشاد نشده باشند و حتی تا حد غرایزشان، دستکاری نشوند. آن وقت است که در انتخاب آزاد خواهند بود.»
-مارکوز از مدت‌ها پیش اعلام می‌کرد که برای رهائی از «احتیاج‌های کاذبی» که سرمایه‌داری درما مستقرکرده است، برای آن که دوباره به‌خودمختاری خود دست یابیم به یک «دیکتاتوری تربیتی»{{نشان|۱۴}} احتیاج است: دیکتاتوری که نخستین اقدامش بستن تلویزیون است. به‌همین فکر نزد کمونیست زندانی آلمان شرقی، رودلف بارو{{نشان|۱۵}} (که کتابش «را‌ه‌حل جانشین»{{نشان|۱۶}} به‌عقیدهٔ مارکوز یکی از مهم‌ترین کتاب‌هائی بود که در طول سال‌های سال نوشته شده بود) بر می‌خوریم.
+مارکوز از مدت‌ها پیش اعلام می‌کرد که برای رهائی از «احتیاج‌های کاذبی» که سرمایه‌داری درما مستقرکرده است، برای آن که دوباره به‌خودمختاری خود دست یابیم به‌‌یک «دیکتاتوری تربیتی»{{نشان|۱۴}} احتیاج است: دیکتاتوری که نخستین اقدامش بستن تلویزیون است. به‌همین فکر نزد کمونیست زندانی آلمان شرقی، رودلف بارو{{نشان|۱۵}} (که کتابش «را‌ه‌حل جانشین»{{نشان|۱۶}} به‌عقیدهٔ مارکوز یکی از مهم‌ترین کتاب‌هائی بود که در طول سال‌های سال نوشته شده بود) بر می‌خوریم.
 امّا دیکتاتوری تربیتی – کمونیست‌ها به‌عقیدهٔ‌ بارو و فیلسوفان به‌عقیدهٔ افلاطون و مارکوز بیش‌تر از آن حرف‌هائی بود که برای متأهل کردن و تحریک کردن مخاطب درست شده بود، طریقی بود برای برای مارکوز تا از مخاطب بپرسد: «آیا حاضرید که به‌عنوان عامل خودمختار انتخاب انقلابی خودتان، مستقل از هرگونه «رسالت تاریخی» و «ضمانت متعالی»،‌که‌بین خودمان باشد از آن حرف‌هائی است که مارکس عزیزمان خودش را با آن‌ها مشغول می‌کرد، عمل کنید؟»

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 [[Image:19-122.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۱۹ صفحه ۱۲۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۱۹ صفحه ۱۲۲]]
-{{در حال ویرایش}}
+{{بازنگری}}
-هربرت مارکوز (یا به‌تلفظی دیگر مارکوزه) در سی و یکم زوئیه نهم مردادماه گذشته درگذشت. درمطبوعات فارسی، تنها «تهران مصور» بود که مقالهٔ مشروحی بدین مناسبت انتشار داد. اکنون ترجمهٔ مقاله‌ئی از میشل بوسکه فرصت دیگری است تا یاد این آخرین بازمانده «مکتب فرانکفورت» را گرامی بداریم.
+هربرت مارکوز (یا به‌تلفظی دیگر مارکوزه) در سی و یکم ژوئیه نهم مردادماه گذشته درگذشت. درمطبوعات فارسی، تنها «تهران مصور» بود که مقالهٔ مشروحی بدین مناسبت انتشار داد. اکنون ترجمهٔ مقاله‌ئی از میشل بوسکه فرصت دیگری است تا یاد این آخرین بازمانده «مکتب فرانکفورت» را گرامی بداریم.
 هربرت مارکوز را جنبش دانشجوئی سال‌های شصت به‌جهانیان شناساند. در آن زمان بسیار بودند جوانان و دانشجویانی که تصویر نگرانی و خشم خود را در نوشته‌های مارکوز و خاصه در کتاب او «انسان تک بعدی» بازیافتند.

@@ سطر ۹۴: / سطر ۹۴: @@
 * در اینجا قرابت میان مارکوز و سارتر دوران نخست روشن است. هردو با ده سال فاصله، از شاگردان '''هایدگر''' بوده‌اند.
 #{{پاورقی|۱}}‌ Henri Lefebvre
 #{{پاورقی|۲}} Jean Baudrillard
@@ سطر ۱۱۲: / سطر ۱۱۱: @@
 #{{پاورقی|۱۶}} Alternative
 #{{پاورقی|۱۷}}Michel Bosquet
-{{پایان چپ‌چین}}
 [[رده:کتاب جمعه ۱۹]]