ملاحظاتی دربارهٔ کتاب «یی جینگ» - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «ملاحظاتی دربارهٔ کتاب «یی جینگ»» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-05-07T18:20:53Z

«ملاحظاتی دربارهٔ کتاب «یی جینگ»» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: بازنگری و نهایی شد.

2012-05-07T18:19:14Z

بازنگری و نهایی شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگری صفحهٔ ۷۳.

2012-05-07T17:44:40Z

بازنگری صفحهٔ ۷۳.

Mohaddese: بازنگری صفحهٔ ۷۲.

2012-05-07T16:42:04Z

بازنگری صفحهٔ ۷۲.

Mohaddese در ‏۶ مهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۰۵

2012-05-06T19:05:00Z

Mohaddese: بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۷۲.

2012-05-06T18:58:47Z

بازنگری تا نیمهٔ صفحهٔ ۷۲.

نمایش تغییرات

Mohaddese: بازنگریِ صفحهٔ ۶۸.

2012-05-06T17:37:52Z

بازنگریِ صفحهٔ ۶۸.

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۶۷.

2012-05-05T19:29:30Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۶۷.

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۶۵.

2012-05-05T17:59:00Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۶۵.

نمایش تغییرات

Mohaddese: در حال بازنگری.

2012-05-05T13:25:27Z

در حال بازنگری.

@@ سطر ۱۷۴: / سطر ۱۷۴: @@
-تمامی اوقات شب و روز و سال نیز، بر حسب موقیت، میان اعضای این خانوادهٔ مثالی تقسیم می‌شود.
+تمامی اوقات شب و روز و سال نیز، بر حسب موقعیت، میان اعضای این خانوادهٔ مثالی تقسیم می‌شود.
-آن‌چه کاملاً طبیعی می‌نماید این است که افراد این خانواده بر‌اساس قانون تغییرات دائمی در یکدیگر و بر یکدیگر تاثیر بگذارند. و '''یی جینگ'''، در واقع، شرحی منطقی است در ایضاح چگونگی این تاثیرگذاری‌ها و عوارض حاصل از آن‌ها؛ و طی آن، ترکیب شدن این نیروها (یا نشانه‌ها) با یکدیگر مورد بحث قرار می‌گیرد. به‌عنوان مثال:
+آنچه کاملاً طبیعی می‌نماید این است که افراد این خانواده بر‌اساس قانون تغییرات دائمی در یکدیگر و بر یکدیگر تأثیر بگذارند. و '''یی جینگ،''' درواقع، شرحی منطقی است در ایضاح چگونگی این تأثیرگذاری‌ها و عوارض حاصل از آن‌ها؛ و طی آن، ترکیب شدن این نیروها (یا نشانه‌ها) با یکدیگر مورد بحث قرار می‌گیرد. به‌عنوان مثال:
-؟؟و ؟؟ یک بار با خود ترکیب می‌شوند و جدول‌هائی شش خطی پدید می‌آورند که عبارت است از:
+[[پرونده:24-069-02.jpg|20px]] و [[پرونده:24-072-01.jpg|20px]] یک بار با خود ترکیب می‌شوند و جدول‌هائی شش خطی پدید می‌آورند که عبارت است از:
-::::برای مشاهده‌ی شکل، رجوع کنید به صفحهٔ ۷۳ متن اصلی
+{{وسط‌چین}}[[پرونده:24-073-02.jpg|30px]] و [[پرونده:24-073-01.jpg|30px]]{{پایان وسط‌چین}}
 آنگاه هر یک به‌دو وجه با دیگری ترکیب می‌شود:
-::::برای مشاهده‌ی شکل، رجوع کنید به صفحهٔ ۷۳ متن اصلی
+{{وسط‌چین}}[[پرونده:24-073-03.jpg|30px]] و [[پرونده:24-073-04.jpg|30px]]{{پایان وسط‌چین}}
 فرزندان نیز هر یک به‌نوبهٔ خود با پدر و مادر و خواهران و برادران ترکیب می‌شوند و از مجموع این تغییرات و ترکیبات ۶۴ جدول شش خطی متفاوت به‌وجود می‌آید.
@@ سطر ۱۹۰: / سطر ۱۹۰: @@
 کاملاً طبیعی است که شرح کامل این کتاب در توانائی این مقاله نیست، امّا برای آن که خوانندهٔ احتیاطاً ناآشنا تا حدودی از قوانین سهل و ممتنع این کتاب چیزی به‌دست آرد به‌بررسی همین چهار جدول ذکر شده در بالا می‌پردازم.
-؟؟: این، '''آسمان و پدر و  خالق''' است. نیروی عظیمِ عمل کننده‌ئی است که مصدر شکوه و جلال است و به‌طور طبیعی حامل تمامی آن پدیده‌هائی که در خِرد چینی به‌عنوان نیروهای متکی بر '''یانگ''' عمل می‌کنند. این جدول شش خطی در عین حال نشانهٔ بلندترین روز سال، نخستین روز تابستان و گرم‌ترین و خشک‌ترین لحظه‌های ممکن نیز هست. امّا بر‌اساس قانون تحولات،‌ چنین وضعی پایدار نمی‌تواند بماند و با گذشت هر آن بخشی از این نیروها تحول می‌یابد: گرم‌ترین ظهر یک روز تابستانی، عاقبت به‌عصر دَم کرده و غروب خنک و بالاخره به‌پائیز متحول می‌شود. و ما در ابتدا دانسته‌ایم که در این سیطرهٔ به‌ظاهر مطلقِ '''یانگ''' هستهٔ ضعیفی از '''یین''' است. این هستهٔ ضعیف شروع به‌تلاش و تقلّا می‌کند و به‌تدریج مصدر تغییراتی می‌شود:
+[[پرونده:24-073-01.jpg|20px]]: این، '''آسمان''' و '''پدر''' و '''خالق''' است. نیروی عظیمِ عمل کننده‌ئی است که مصدر شکوه و جلال است و به‌طور طبیعی حامل تمامی آن پدیده‌هائی که در خِرد چینی به‌عنوان نیروهای متکی بر '''یانگ''' عمل می‌کنند. این جدول شش خطی در عین حال نشانهٔ بلندترین روز سال، نخستین روز تابستان، و گرم‌ترین و خشک‌ترین لحظه‌های ممکن نیز هست. امّا بر‌اساس قانون تحولات،‌ چنین وضعی پایدار نمی‌تواند بماند و با گذشت هر آن بخشی از این نیروها تحول می‌یابد: گرم‌ترین ظهر یک روز تابستانی، عاقبت به‌عصر دَم کرده و غروب خنک و بالأخره به‌پائیز متحول می‌شود. و ما در ابتدا دانسته‌ایم که در این سیطرهٔ به‌ظاهر مطلقِ '''یانگ''' هستهٔ ضعیفی از '''یین''' است. این هستهٔ ضعیف شروع به‌تلاش و تقلا می‌کند و به‌تدریج مصدر تغییراتی می‌شود:
 ؟؟هستهٔ '''یین''' در این جا هم‌چنان ضعیف است امّا '''یانگِ''' مطلق‌نما را متحول کرده. تحولی که به‌مدد قوای به‌دست آمده به‌تدریج بیش‌تر و بیش‌تر می‌شود تا آن که میان هر دو نیرو تعادلی به‌وجود آید و از مجموع این کشاکش جدول شش خطی زیر حاصل می‌گردد:

@@ سطر ۱۶۱: / سطر ۱۶۱: @@
 {{ستاره}}
-در هر حال، حاصل فرخندهٔ ازدواج '''یین''' و '''یانگ''' (؟و ؟ برای مشاهده‌ی کارکترها رجوع کنید به صفحهٔ ۷۲). سه پسر و سه دختر است:
+درهرحال، حاصل فرخندهٔ ازدواج '''یین''' و '''یانگ''' ([[پرونده:24-072-01.jpg|20px]] و [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]). سه پسر و سه دختر است:
-::رجوع کنید به صفحهٔ ۷۲ متن اصلی
+{{وسط‌چین}}[[پرونده:24-072-06.jpg|30px]] و [[پرونده:24-072-03.jpg|30px]] و [[پرونده:24-072-07.jpg|30px]] و [[پرونده:24-072-04.jpg|30px]] و [[پرونده:24-072-05.jpg|30px]] و [[پرونده:24-072-02.jpg|30px]]{{پایان وسط‌چین}}
-دختران نمایشگرِ ... دریاچه و آب‌های جوی، ... چوب و درخت، و بالاخره ... آتش و خورشید هستند و پسران نمایشگرِ ... آب و خطر، ... رعد و برق، و بالاخره ... کوه.
+دختران نمایشگرِ [[پرونده:24-072-02.jpg|20px]] دریاچه و آب‌های جوی، [[پرونده:24-072-05.jpg|20px]] چوب و درخت، و بالأخره [[پرونده:24-072-04.jpg|20px]] آتش و خورشید هستند و پسران نمایشگرِ [[پرونده:24-072-07.jpg|20px]] آب و خطر، [[پرونده:24-072-03.jpg|20px]] رعد و برق، و بالأخره [[پرونده:24-072-06.jpg|20px]] کوه.
-یک نگاه ساده روشن می‌کند که دختران از '''پدر''' ویژگی‌های بیش‌تری به‌ارث برده‌اند تا از '''مادر'''؛ و بر عکس، پسران به‌مادر نزدیک‌ترند تا به‌پدر. در این مورد چینیان معتقدند که پسران، خواستِ مادرند از پدر، و دختران خواست پدرند از مادر. و هم در این حال، این نسبت‌ها رابطهٔ ریاضی کاملی را نیز در بر می‌گیرند.
+یک نگاه ساده روشن می‌کند که دختران از '''پدر''' ویژگی‌های بیش‌تری به‌ارث برده‌اند تا از '''مادر؛''' و بر عکس، پسران به‌'''مادر''' نزدیک‌ترند تا به‌'''پدر.''' دراین مورد چینیان معتقدند که پسران، خواستِ مادرند از پدر، و دختران خواستِ پدرند از مادر. و هم در این حال، این نسبت‌ها رابطهٔ ریاضی کاملی را نیز در بر می‌گیرند.
-این سه خطی‌های هشتگانه (پدر + مادر + سه دختر + سه پسر) در تعریف مکانی و زمانی، هر یک جای ویژه‌ئی به خود اختصاص می‌دهند. '''پدر'''، در مقام بالا، ناحیهٔ جنوبی و گرما و روز را؛ '''مادر'''، در ناحیهٔ شمالی و سرما و شب را{{نشان|۴}}؛ و فرزندان نیز جهات ششگانهٔ دیگر را:
+این سه خطی‌های هشتگانه (پدر + مادر + سه دختر + سه پسر) در تعریف مکانی و زمانی، هر یک جای ویژه‌ئی به‌خود اختصاص می‌دهند. '''پدر،''' در مقام بالا، ناحیهٔ جنوبی و گرما و روز را؛ '''مادر،''' در ناحیهٔ شمالی و سرما و شب را{{نشان|۴}}؛ و فرزندان نیز جهات ششگانهٔ دیگر را:
+{{وسط‌چین}}[[Image:24-072-08.jpg]]{{پایان وسط‌چین}}

@@ سطر ۱۱۹: / سطر ۱۱۹: @@
 نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یانگ،''' در '''یی جینگ،''' خود را قالب سه خط بسته به‌نمایش می‌گذارد؛ یعنی در [[پرونده:24-069-02.jpg|30px]]. و این سه خط، طبعاً یادآور مفاهیم سه‌گانهٔ '''زمین''' و '''انسان''' و '''آسمان''' است - چنان که گفتیم - و اگر خط ارتباطی را از میان آن‌ها عبور دهیم مفهوم '''وحدتِ سه نیرو''' به‌دست می‌آید. امّا این را نیز گفتیم که '''یی جینگ''' تحولات و تغییرات را بررسی می‌کند. پس این سه نیرو را نمی‌توان در این معنا به‌یکدیگر اتصال داد و ساکن کرد، بلکه باید به‌حال خود گذاشت تا به‌حرکت طبیعی‌شان ادامه دهند.
-نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یین''' نیز، در '''یی جینگ،''' در قالب سه خط بریده نمایش داده شده است؛ یعنی در [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]] [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]. بدون تردید، این سه خط نیز از قانون همان سه خط '''یانگ''' پیروی می‌کنند و مفاهیم ''زمین''' و '''انسان''' و '''آسمان''' را دربر می‌گیرند، امّا در این جا اگر خط ارتباطی را رسم کنیم دیگر با مفهوم '''وحدت''' رودرو نیستیم بلکه به ضدِ آن یعنی به‌'''کثرت''' خواهیم رسید: [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]|[[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]. به‌عبارت دیگر، خط ارتباطی، از نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یین،''' دو نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یانگ''' را استخراج می‌کند. می‌بینیم که در طبیعت نیز، این نیروی مادِه است که با '''باروری''' و '''زایش،''' خود را به‌دو، سه و بی‌نهایت تقسیم می‌کند. و بیهوده نیست که در '''یی جینگ،''' جامعه تابعی از نیروی '''یین''' به‌حساب آمده.
+نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یین''' نیز، در '''یی جینگ،''' در قالب سه خط بریده نمایش داده شده است؛ یعنی در [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]] [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]. بدون تردید، این سه خط نیز از قانون همان سه خط '''یانگ''' پیروی می‌کنند و مفاهیم '''زمین''' و '''انسان''' و '''آسمان''' را دربر می‌گیرند، امّا در این جا اگر خط ارتباطی را رسم کنیم دیگر با مفهوم '''وحدت''' رودرو نیستیم بلکه به ضدِ آن یعنی به‌'''کثرت''' خواهیم رسید: [[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]|[[پرونده:24-069-02.jpg|20px]]. به‌عبارت دیگر، خط ارتباطی، از نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یین،''' دو نیروی نزدیک به‌مطلقِ '''یانگ''' را استخراج می‌کند. می‌بینیم که در طبیعت نیز، این نیروی مادِه است که با '''باروری''' و '''زایش،''' خود را به‌دو، سه و بی‌نهایت تقسیم می‌کند. و بیهوده نیست که در '''یی جینگ،''' جامعه تابعی از نیروی '''یین''' به‌حساب آمده.
 این زوج اسطوره‌ئی، هر یک بخشی از نیروها و پدیده‌های طبیعت را به‌خود اختصاص می‌دهند:
@@ سطر ۱۵۷: / سطر ۱۵۷: @@
 می‌بینیم که این دو نیرو،‌ طبیعت را به‌عدالت تمام میان خود تقسیم کرده‌اند و در عین تضاد، آنی از یکدیگر جدائی ندارند. امّا تفاوت بسیار مهم ثنویّتِ چینی با انواع دیگر ('''اهریمن - اهورامزدا،''' یا '''شیطان - خدا''') در این است که هر یک از آن‌ها در همان حال که حامل نیروی '''خیر''' طبیعت است نیروهای '''شرّ''' را نیز یدک می‌کشد: خشونتِ '''یانگ،''' به‌صورت منفی، عجزِ '''یین''' را باعث می‌شود و درندگی و سبعیّتش حیله‌گری و دروغ را در '''یین''' پرورش می‌دهد... والخ.
-شاید این تفاوت در بینش، و از بزرگ خردِ چینی باشد که در نهایت، همیشه به‌جست‌ و جوی راه‌های عاقلانه می‌رود و از آرمانگرائی‌های نامعقول دوری می‌جوید. چینی به‌سادگی تمام پذیرفته است که هستهٔ '''خیر''' در '''شرّ''' است؛ و در گذشت زمان این چنین طرز تفکری  چنان در ذهن او ریشه دوانده است که هیچ چیز را نه بد می‌بیند و نه خوب. و شاید این جا روشن شود که چرا صفاتی از آدمیان که در جوامع دیگر یکسره نهی یا پرستش شده است، در جامعهٔ‌ چینیان تنها در حدّ یک صفت ساده باقی می‌ماند. در عین حال، همین اعتقادِ عمیق به‌تغییر و تحول لاینقطع، از چینی موجودی ساخته است که هر تغییر اجتماعی و فرهنگی را با کم‌ترین مقدار خسارت ممکن تحمل می‌کند.- هنگامی که '''چین شِه‌خوانگ‌تی''' فضیلتِ ''آب''' را برای خود بر‌می‌گزیند، چینیِ عصر او در می‌یابد که باید خطرهای این دوره را به‌جان بخرد. '''آب،''' در چین، در مفهوم اسطوره‌ئی خویش، '''خطر''' را نیز یدک می‌کشد؛ و این با طغیان‌های شگفت‌انگیز '''رودِ زرد''' خسارت‌های خانه خراب‌ کنِ ناشی از آن در ارتباطی کاملاً منطقی و مادّی است{{نشان|۳}}. چینی آگاه است که عصر '''شِه''' ابد مدت نیست، و این شاید پاسخی باشد برای آن کسانی که تغییرات سریع چین امروز را - مثلاً پس از مرگ '''مائو''' - با شگفتی تلقی می‌کنند. روستائی سادهٔ چینی با مرگ '''مائو''' آخرین برگ کتاب یک دورهٔ زمانیِ مشخص را می‌بندد و نخستین صفحهٔ کتابی نو را می‌گشاید. تقویم سنّتی چینیان نیز به‌صورتی تنظیم شده است که هر شصت سال یک بار انقلاب تازه‌ئی را بشارت می‌دهد، چنین است که در آنجا، آخرین امپراتور چینی را نمی‌کشند بلکه او را وامی‌گذازند تا به‌حرفهٔ مورد علاقه‌اش - باغبانی - مشغول شود. آنان می‌دانند که پستی، حقارت، زورگوئی، حرص مال، و یا هر رفتار دیگری صفت‌های ابدمدت یک فرد یا جامعه نیست بلکه معلول شرایطی است که به‌دلایل مختلف ایجاد شده است. اگر بخش وسیعی از اوقات رهبران و خردمندان نیمهٔ دوم قرن نوزدهم چین صرف ساختن کشتی‌های بخار می‌شود صرفاً به‌لحاظ آگاهی بر این حقیقت است که زورگوئی بَربَرهای موطلائی معلول خصلت‌های پست ذاتی آنان نیست بلکه ریشه‌اش را باید در تملّک ابزارهائی دانست که زورگوئی و قلدرمآبی و تجاوزکاری را در او باعث آمده‌اند. می‌توان گفت که خردمند چینی اواخر قرن نوزدهم حقارت‌هائی را به‌عنوان یک چینی در برابر غربیان در خود احساس می‌کند به‌خوبی می‌شناسد. می‌داند که حقارت تابعی از '''یین''' است و یکی از صفات منفی او را ارائه می‌کند. پس باید صفاتی را که جوامع غالب به‌عنوان تابعان قدرتِ '''یانگ''' به‌آن متکی هستند بازشناسد و راه‌حل درست و معقول را جست و جو کند. و شاید از این رهگذر درک علل و انگیزه‌های پیشرفت شگفت‌انگیز ژاپنی‌ها نیز که به‌طور طبیعی از اندیشهٔ چینی تغذیه شده‌اند آسان شود.
+شاید این تفاوت در بینش، و از بزرگ خردِ چینی باشد که در نهایت، همیشه به‌جست‌ و جوی راه‌های عاقلانه می‌رود و از آرمانگرائی‌های نامعقول دوری می‌جوید. چینی به‌سادگی تمام پذیرفته است که هستهٔ '''خیر''' در '''شرّ''' است؛ و در گذشت زمان این چنین طرز تفکری  چنان در ذهن او ریشه دوانده است که هیچ چیز را نه بد می‌بیند و نه خوب. و شاید این جا روشن شود که چرا صفاتی از آدمیان که در جوامع دیگر یکسره نهی یا پرستش شده است، در جامعهٔ‌ چینیان تنها در حدّ یک صفت ساده باقی می‌ماند. در عین حال، همین اعتقادِ عمیق به‌تغییر و تحول لاینقطع، از چینی موجودی ساخته است که هر تغییر اجتماعی و فرهنگی را با کم‌ترین مقدار خسارت ممکن تحمل می‌کند.- هنگامی که '''چین شِه‌خوانگ‌تی''' فضیلتِ '''آب''' را برای خود بر‌می‌گزیند، چینیِ عصر او در می‌یابد که باید خطرهای این دوره را به‌جان بخرد. '''آب،''' در چین، در مفهوم اسطوره‌ئی خویش، '''خطر''' را نیز یدک می‌کشد؛ و این با طغیان‌های شگفت‌انگیز '''رودِ زرد''' خسارت‌های خانه خراب‌ کنِ ناشی از آن در ارتباطی کاملاً منطقی و مادّی است{{نشان|۳}}. چینی آگاه است که عصر '''شِه''' ابد مدت نیست، و این شاید پاسخی باشد برای آن کسانی که تغییرات سریع چین امروز را - مثلاً پس از مرگ '''مائو''' - با شگفتی تلقی می‌کنند. روستائی سادهٔ چینی با مرگ '''مائو''' آخرین برگ کتاب یک دورهٔ زمانیِ مشخص را می‌بندد و نخستین صفحهٔ کتابی نو را می‌گشاید. تقویم سنّتی چینیان نیز به‌صورتی تنظیم شده است که هر شصت سال یک بار انقلاب تازه‌ئی را بشارت می‌دهد، چنین است که در آنجا، آخرین امپراتور چینی را نمی‌کشند بلکه او را وامی‌گذازند تا به‌حرفهٔ مورد علاقه‌اش - باغبانی - مشغول شود. آنان می‌دانند که پستی، حقارت، زورگوئی، حرص مال، و یا هر رفتار دیگری صفت‌های ابدمدت یک فرد یا جامعه نیست بلکه معلول شرایطی است که به‌دلایل مختلف ایجاد شده است. اگر بخش وسیعی از اوقات رهبران و خردمندان نیمهٔ دوم قرن نوزدهم چین صرف ساختن کشتی‌های بخار می‌شود صرفاً به‌لحاظ آگاهی بر این حقیقت است که زورگوئی بَربَرهای موطلائی معلول خصلت‌های پست ذاتی آنان نیست بلکه ریشه‌اش را باید در تملّک ابزارهائی دانست که زورگوئی و قلدرمآبی و تجاوزکاری را در او باعث آمده‌اند. می‌توان گفت که خردمند چینی اواخر قرن نوزدهم حقارت‌هائی را به‌عنوان یک چینی در برابر غربیان در خود احساس می‌کند به‌خوبی می‌شناسد. می‌داند که حقارت تابعی از '''یین''' است و یکی از صفات منفی او را ارائه می‌کند. پس باید صفاتی را که جوامع غالب به‌عنوان تابعان قدرتِ '''یانگ''' به‌آن متکی هستند بازشناسد و راه‌حل درست و معقول را جست و جو کند. و شاید از این رهگذر درک علل و انگیزه‌های پیشرفت شگفت‌انگیز ژاپنی‌ها نیز که به‌طور طبیعی از اندیشهٔ چینی تغذیه شده‌اند آسان شود.
 {{ستاره}}

@@ سطر ۸۶: / سطر ۸۶: @@
 بخش چپ این نقش نمایانگر '''یین''' و بخش راست نمایانگر '''یانگ''' است. امّا هسته '''یین''' همیشه در '''یانگ''' موجود است و هستهٔ '''یانگ''' همیشه در '''یین.''' این هسته‌ها بی‌وقفه درحال رشدند و در مقطعی از زمان '''یانگ''' را '''یین''' و '''یین''' را به‌'''یانگ''' تبدیل می‌کنند که در همان لحظه نیز باز هسته‌های متضاد رو‌به‌رشد را در خود دارند.
-در یافت موضوع با ذکر مثال‌های بسیار ساده‌ئی آسان‌تر می‌شود.
+دریافت موضوع با ذکر مثال‌های بسیار ساده‌ئی آسان‌تر می‌شود.
-درِ باز، نشانهٔ نیروی '''یانگ''' است و درِ بسته نشانهٔ نیروی '''یین'''. طبیعی است که نطفهٔ '''باز شدنِ در'''، در بستگیِ آن مستقر است؛ چرا که شیئی مانند در را نمی‌توان از مفاهیمِ باز شدن و بسته شدن که صفات و امکانات حقیقی آن است جدا کرد و تنها این دو حالت است که تواماً مفهومِ '''در''' را می‌سازد و در عین حال که نسبت به‌یکدیگر در تضاد مطلقند هیچ گاه از یکدیگر قابل تفکیک نیستند.
+درِ باز، نشانهٔ نیروی '''یانگ''' است و درِ بسته نشانهٔ نیروی '''یین.''' طبیعی است که نطفهٔ '''باز شدنِ در،''' در '''بستگیِ''' آن مستقر است؛ چرا که شیئی مانند در را نمی‌توان از مفاهیمِ '''باز شدن''' و '''بسته شدن''' که صفات و امکانات حقیقی آن است جدا کرد و تنها این دو حالت است که توأماً مفهومِ '''در''' را می‌سازد و در عین حال که نسبت به‌یکدیگر در تضاد مطلقند هیچ گاه از یکدیگر قابل تفکیک نیستند.
 اکنون نمایش حالات '''یین''' و '''یانگ''' نسبت به‌یکدیگر و نسبت به‌زمان و نسبت به‌طبیعت بسیار ساده می‌شود:
-هنگامی که '''بیرون می‌روید''' تابع نیروی '''یانگ''' هستید، و '''بازگشت شما''' رفتاری است متکی بر نیروی '''یین'''. دست‌های‌تان وقتی که به‌'''جلو''' حرکت می‌کند از '''یانگ''' مدد می‌گیرد و چون '''به‌عقب''' باز می‌گردد از '''یین'''. به‌وقتِ '''سخن گفتن'''، محکوم ارادهٔ '''یانگ''' هستید و به‌وقتِ '''سخن شنیدن''' محکوم ارادهٔ '''یین'''. و می‌بینیم که بر مبنای این طرز تفکر هرگز حتی آنی نمی‌تواند قائل به‌سکون شد، بلکه تمامی پدیده‌ها نسبت به‌یکدیگر در تغییر و تحولی دائمی قرار می‌گیرند. هر چند که در لحظه، ساکن به‌نظر آیند: دری که قرنی بسته مانده باشد در هر حال هستهٔ باز شدن در بستگیِ خود نهفته دارد. و کار ادیبان صورتگر چینی بیهوده نبوده که سالیان دراز رنج می‌کشیدند تا تغییر و تحوّل سنگ را نقاشی کنند.
+هنگامی که '''بیرون می‌روید''' تابع نیروی '''یانگ''' هستید، و '''بازگشت شما''' رفتاری است متکی بر نیروی '''یین.''' دست‌های‌تان وقتی که به‌'''جلو''' حرکت می‌کند از '''یانگ''' مدد می‌گیرد و چون به‌'''عقب''' باز می‌گردد از '''یین.''' به‌وقتِ '''سخن گفتن،''' محکوم ارادهٔ '''یانگ''' هستید و به‌وقتِ '''سخن شنیدن''' محکوم ارادهٔ '''یین.''' و می‌بینیم که بر مبنای این طرز تفکر هرگز حتی آنی نمی‌توان قائل به‌سکون شد، بلکه تمامی پدیده‌ها نسبت به‌یکدیگر در تغییر و تحولی دائمی قرار می‌گیرند. هرچند که در لحظه، ساکن به‌نظر آیند: دری که قرنی بسته مانده باشد درهرحال هستهٔ بازشدن را در بستگیِ خود نهفته دارد. و کار ادیبان صورتگر چینی بیهوده نبوده که سالیان دراز رنج می‌کشیدند تا تغییر و تحوّل سنگ را نقاشی کنند.
-امّا بالطّبع برای مطالعهٔ تغییر باید به‌سکون رسید و قواعدی به‌وجود آورد. نمی‌توان به‌کنجی نشست و همچون حکیمان '''دائو'''گرا خود را به‌دست زمان بی‌نهایت و جذبهٔ حرکت و تغییر مداوم سپرد، هر چند که در چنین معنائی نیز هم‌چنان از به‌دست دادنِ تعریفِ ثابتی گریز نیست. '''یی جینگ''' به‌همین خاطر به‌وجود آمده است که این تغییرات را بنگارد و در قالب‌هائی محدود کند تا درک تغییر مداوم مسیر شود.
+امّا بالطّبع برای مطالعهٔ '''تغییر''' باید به‌'''سکون''' رسید و قواعدی به‌وجود آورد. نمی‌توان به‌کنجی نشست و همچون حکیمان '''دائو''' گرا خود را به‌دست زمان بی‌نهایت و جذبهٔ حرکت و تغییر مداوم سپرد، هرچند که در چنین معنائی نیز هم‌چنان از به‌دست دادنِ تعریفِ ثابتی گریز نیست. '''یی جینگ''' به‌همین خاطر به‌وجود آمده است که این تغییرات را بنگارد و در قالب‌هائی محدود کند تا درک تغییر مداوم مسیر شود.
-بر اساس قواعدی که در زمان‌های بسیار دور به‌وجود آمده، '''یین''' و '''یانگ''' و مراحل تحوّلی آن‌ها به‌صورت خطوطی مجسم می‌شوند. به‌این ترتیب که بخشِ یانگ قالبِ دایره‌ئی شکلی که در بالا تصویر شد، خود را به‌صورت خطی بسته به‌نمایش می‌گذارند، یعنی: ــ بخشِ '''یینِ'''  آن به‌صورت دو خط جدا از هم، یعنی: ـ‌ ـ
+بر اساس قواعدی که در زمان‌های بسیار دور به‌وجود آمده، '''یین''' و '''یانگ''' و مراحل تحوّلی آن‌ها به‌صورت خطوطی مجسم می‌شوند. به‌این ترتیب که بخشِ '''یانگ''' قالبِ دایره‌ئی شکلی که در بالا تصویر شد، خود را به‌صورت خطی بسته به‌نمایش می‌گذارند، یعنی: [[پرونده:24-068-01.png|20px]] بخشِ '''یینِ'''  آن به‌صورت دو خط جدا ازهم، یعنی: [[پرونده:24-068-01.png|20px]] [[پرونده:24-068-01.png|20px]]
 می‌دانیم که بر اساس تعاریف بالا، هستهٔ '''یانگ''' در '''یین''' هست و هستهٔ '''یین''' در '''یانگ'''. لاجرم مراحلِ تغییر این دو نیرو به‌یکدیگر به‌صورت خطوط شش‌گانهٔ زیر مجسم می‌شود:

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 چینیان، به‌طور طبیعی مردمی معتقد به‌اصالت مادّه‌اند. آنان طیّ هزاران سال آن‌چنان در جلوه‌های مختلف طبیعت باریک شده‌اند که اگر بنا باشد صدای بال‌های زنبور را به‌هنگام عشق ورزیدن و به‌هنگام چشیدن شهدِ گُل از یکدیگر تفکیک کنند، در این امر توفیق می‌یابند و توفیق نیز یافته‌اند. بدین گونه است که نگاه ساده و پاکیزهٔ '''لائوتزه''' و '''دائوگرایان''' به‌طبیعت، بُعدی آن‌چنان معنوی به‌خود می‌گیرد که تمامیِ ذهنیّت‌های مشابه را در فرهنگ‌های پیرامون خویش تحت تأثیر قرار می‌دهد.
-'''یی جینگ''' نیز حاوی چنین نگرشِ ساده و پاکیزه‌ئی است. آدمیزاده‌ئی در میان زمین و آسمان دست‌هایش را می‌گشاید و بدون حیله‌گری یا عجز به‌کار کشف می‌نشیند و اصولی می‌آفریند که مفاهیم سهل و ممتنع در آن گرد آمده و دوامش نیز راز پیروزی آن است:‌او '''زمین''' را '''مادر''' می‌بیند، و آن دو را در هم تلفیق می‌کند. '''مادر''' را به '''زن''' نزدیک می‌بیند، و این هر سه را در هم تلفی می‌کند. در '''زن''' خصلت‌های '''مفعولی''' کشف می‌کند، و این هر چهار را در هم تلفیق می‌کند. آنگاه او را دارای خاصیّت '''باروری''' می‌یابد، و در این مفهوم در او بُعدِ '''فاعلی''' کشف می‌کند... و این همه را در هم می‌آمیزد و به‌مفهومی می‌رسد که به‌واژهٔ '''یین''' تاویل می‌شود: مفهومی که دیگر نه '''زن''' است نه '''مادر''' نه '''زمین''' و نه چیز دیگری، بلکه همهٔ آن‌هاست و هیچ یک از آن‌ها؛ تنها و تنها '''یین''' است.
+'''یی جینگ''' نیز حاوی چنین نگرشِ ساده و پاکیزه‌ئی است. آدمیزاده‌ئی درمیان زمین و آسمان دست‌هایش را می‌گشاید و بدون حیله‌گری یا عجز به‌کار کشف می‌نشیند و اصولی می‌آفریند که مفاهیم سهل و ممتنع در آن گرد آمده و دوامش نیز راز پیروزی آن است:‌ او '''زمین''' را '''مادر''' می‌بیند، و آن دو را درهم تلفیق می‌کند. '''مادر''' را به‌'''زن''' نزدیک می‌بیند، و این هر سه را درهم تلفیق می‌کند. در '''زن''' خصلت‌های '''مفعولی''' کشف می‌کند، و این هر چهار را درهم تلفیق می‌کند. آنگاه او را دارای خاصیّت '''باروری''' می‌یابد، و در این مفهوم در او بُعدِ '''فاعلی''' کشف می‌کند... و این همه را درهم می‌آمیزد و به‌مفهومی می‌رسد که به‌واژهٔ '''یین''' تأویل می‌شود: مفهومی که دیگر نه '''زن''' است نه '''مادر''' نه '''زمین''' و نه چیز دیگری، بلکه همهٔ آن‌هاست و هیچ یک از آن‌ها؛ تنها و تنها '''یین''' است.
-اکنون '''مَرد''' در برابر جفتش '''زن''' ایستاده است، '''پدر''' در برابر '''مادر'''، و در مفهوم مثالی: '''آسمان''' در برابر '''زمین'''. این، حضوری است که طبیعت او را '''فاعل''' آفریده:‌ به '''زن''' عشق می‌ورزد و در زمین دانه می‌کارد. و آن‌گاه، نیاز طبیعی او به‌زن، هستهٔ نیروئی '''مفعولی''' را در '''مَرد''' پرورش می‌دهد: بر زمین ایستاده است و اسیر آن است، اسیر این فروتنِ پست افتاده. و اکنون مفهومی ساخته می‌شود که دیگر نه‌ '''مرد''' است نه '''پدر''' نه '''آسمان''' و نه چیز دیگری، بلکه همهٔ آن‌هاست و هیچ یک از آن‌ها؛ تنها و تنها '''یانگ Yang''' است.
+اکنون '''مَرد''' در برابر جفتش '''زن''' ایستاده است، '''پدر''' در برابر '''مادر،''' و در مفهوم مثالی: '''آسمان''' در برابر '''زمین.''' این، حضوری است که طبیعت او را '''فاعل''' آفریده:‌ به‌'''زن''' عشق می‌ورزد و در زمین دانه می‌کارد. و آنگاه، نیاز طبیعی او به‌'''زن،''' هستهٔ نیروئی '''مفعولی''' را در '''مَرد''' پرورش می‌دهد: بر زمین ایستاده است و اسیر آن است، اسیر این فروتنِ پست افتاده. و اکنون مفهومی ساخته می‌شود که دیگر نه‌ '''مرد''' است نه '''پدر''' نه '''آسمان''' و نه چیز دیگری، بلکه همهٔ آن‌هاست و هیچ یک از آن‌ها؛ تنها و تنها '''یانگ''' Yang است.
 اکنون لحظه‌ئی بافتِ اسطوره‌ئیِ نخستین را وا می‌گذاریم و اندکی در زمان پیش می‌آئیم تا در مدار حرکتِ تحولیِ ذهنیّت چینی، رابطهٔ این دو نیرو با یکدیگر و در یکدیگر و در ارتباط با مشتقات آن‌ها را بنگریم:
-'''یین''' و '''یانگ''' از انباشتگی محض و بی‌هویّت خارج می‌شوند و این '''انباشتگی محض'''، خود تکیه‌اش بر '''خالیِ محض''' است. در حقیقت، آنچه مارواء '''همه چیز''' است '''هیچ''' است. '''خالی محض''' است و از دورن این خالی، انباشتگی و پُریِ محض صادر می‌شود. امّا این '''انباشتگی محض''' حاوی هیچ معنائی نیست '''جز انباشتگی'''. از درون این انباشتگی نیروهای دوگانهٔ یین و یانگ صادر می‌شوند و در تبدیل مداوم‌شان به‌یکدیگر «ده هزار پدیده{{نشان|۱}} را به‌وجود می‌آورند. آنان در بسترِ زمان حرکت می‌کنند و سیری مارپیچی دارند و دَمی '''یانگ‌'''اند دَمی '''یین'''.- پس:
+'''یین''' و '''یانگ''' از انباشتگی محض و بی‌هویّت خارج می‌شوند و این '''انباشتگی محض،''' خود تکیه‌اش بر '''خالیِ محض''' است. در حقیقت، آنچه مارواء '''همه چیز''' است '''هیچ''' است. '''خالی محض''' است و از درون این خالی، '''انباشتگی''' و '''پُریِ محض''' صادر می‌شود. امّا این '''انباشتگی محض''' حاوی هیچ معنائی نیست '''جز انباشتگی.''' از درون این انباشتگی نیروهای دوگانهٔ '''یین''' و '''یانگ''' صادر می‌شوند و در تبدیل مداوم‌شان به‌یکدیگر «ده هزار پدیده{{نشان|۱}}» را به‌وجود می‌آورند. آنان در بسترِ زمان حرکت می‌کنند و سیری مارپیچی دارند و دَمی '''یانگ‌'''اند دَمی '''یین.'''- پس:
-:::: خالیِ محض
+{{وسط‌چین}}[[Image:24-067-01.jpg]]{{پایان وسط‌چین}}
-:: یین &nbsp;&nbsp;یانگ
+اصطلاح «ده هزار پدیده» به‌صورت مطلق تمامیِ اشیاء و پدیده‌ها را در بر می‌گیرد.
-اصطلاح «ده هزار پدیده» به‌صورت مطلق تمامیِ اشیاء و پدیده‌ها را در بر می‌گیرد.
+مفهوم تحوّل و تغییر دائمی و همیشگی نیز طبیعتاً ریشه در حرکت زمانی دارد و این '''خودْ بودن''' و '''دیگری شدن''' علی‌الدوام حاوی این معنی نیز هست که بدون شک هستهٔ '''یین''' می‌باید در '''یانگ''' باشد و هستهٔ '''یانگ''' در '''یین.''' چرا که تبدیل شدنِ مداوم به‌یکدیگر، جز با فرضِ یک هستهٔ نخستین در درون هر یک از این دو نیرو که امرِ تغییر و تبدیل را به‌مددِ زمان باعث شوند مسیر نیست. و به‌جهت آسان فهم‌تر شدن، خود را در این قالب تجسمی به‌نمایش می‌گذارند:
-بخش چپ این نقش نمایانگر '''یین''' و بخش راست نمایانگر '''یانگ''' است. امّا هسته '''یین''' همیشه در '''یانگ''' موجود است و هستهٔ '''یانگ''' همیشه در '''یین'''. این هسته‌ها بی‌وقفه در حال رشدند و در مقطعی از زمان '''یانگ''' را '''یین''' و '''یین''' را به '''یانگ''' تبدیل می‌کنند که در همان لحظه نیز باز هسته‌های متضاد رو‌به‌رشد را در خود دارند.
+بخش چپ این نقش نمایانگر '''یین''' و بخش راست نمایانگر '''یانگ''' است. امّا هسته '''یین''' همیشه در '''یانگ''' موجود است و هستهٔ '''یانگ''' همیشه در '''یین.''' این هسته‌ها بی‌وقفه درحال رشدند و در مقطعی از زمان '''یانگ''' را '''یین''' و '''یین''' را به‌'''یانگ''' تبدیل می‌کنند که در همان لحظه نیز باز هسته‌های متضاد رو‌به‌رشد را در خود دارند.
 در یافت موضوع با ذکر مثال‌های بسیار ساده‌ئی آسان‌تر می‌شود.

@@ سطر ۱۵: / سطر ۱۵: @@
 [[Image:24-076.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۴ صفحه ۷۶|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۴ صفحه ۷۶]]
-{{بازنگری}}
+{{در حال بازنگری}}
 {{کوچک}}