مراسم تمنای باران و باران‌سازی در ایران ۳ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «مراسم تمنای باران و باران‌سازی در ایران ۳» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-04-08T17:58:49Z

«مراسم تمنای باران و باران‌سازی در ایران ۳» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: بازنگری و نهایی شد.

2012-04-08T17:55:49Z

بازنگری و نهایی شد.

نمایش تغییرات

Mohaddese: در حال بازنگری.

2012-04-08T09:13:14Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +هٔ , -ۀ +هٔ , -هٴ +هٔ , -ﻩٔ +هٔ , -ه‌ی +هٔ )

2012-01-22T19:16:40Z

ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +هٔ , -ۀ +هٔ , -هٴ +هٔ , -ﻩٔ +هٔ , -ه‌ی +هٔ )

نمایش تغییرات

Mandm در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۷:۵۵

2012-01-22T17:55:30Z

Mandm در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۷:۴۸

2012-01-22T17:48:17Z

Mandm در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۷:۴۷

2012-01-22T17:47:22Z

Mandm در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۷:۴۵

2012-01-22T17:45:46Z

نمایش تغییرات

Mandm در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۷:۳۱

2012-01-22T17:31:15Z

Mandm در ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۷:۲۴

2012-01-22T17:24:56Z

@@ سطر ۶۶: / سطر ۶۶: @@
 تمنای باران و باران سازی در ایران را در این شماره کتاب جمعه به‌پایان رساندیم. تقاضای ما از دوستداران فرهنگ مردمی و قومی این است که مراسم مختلفی را که در منطقه خود با آن آشنایی دارند و در این مقاله نیامده بود به‌آدرس کتاب جمعه و به‌نام باجلان فرخی ارسال کنند تا با نام فرستنده در آرشیو نگهداری و پس از تکمیل برای طبقه‌بندی این مراسم مورد استفاده قرار گیرد. دوستان ما در این راه می‌توانند درباره مراسم سوگواری برای مرده و شکل‌های مختلف سوگواری رایج در مناطق مختلف ایران نیز (با در نظر گرفتن الگوی «سوگواری و مراسم چمر در ایلام» که در شماره 16 کتاب جمعه آمده است) ما را یاری کنند و برای نوشتن اصطلاحات و کلمات محلی از علائم ذیل استفاده کننده:
-آواها: اَ (فتحه) = a، اَ (فتحه کشیده)= a، (اَ) با گشوده شدن طرفین لب‌ها= a، آ (بلند) = a، ئی مانند تیز = i، او = u، او (بلند) u، اوو = u، اِ (کسره) = e اِ (بلند) = e کسره بی‌رنگ ؟؟؟؟، کسره بی‌رنگ بلند ؟؟؟، اُ (ضمه) = o اُ (ضمه بلند) = o
+آواها: اَ (فتحه) = a، اَ (فتحه کشیده)= a، (اَ) با گشوده شدن طرفین لب‌ها= a، آ (بلند) = a، ئی مانند تیز = i، او = u، او (بلند) u، اوو = u، اِ (کسره) = e اِ (بلند) = e کسره بی‌رنگ 6، کسره بی‌رنگ بلند 6، اُ (ضمه) = o اُ (ضمه بلند) = o
 '''حرفها'''

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 '''ترجمه باجلان فرخی'''
-در ایران '''غوک چوب'''{{نشان|11}} نوعی بازی کودکان است که با دو چوب بلند و کوتاه انجام می‌شود این بازی به‌نامهای '''دودِلِه'''، '''دودَلِه'''، '''دواداله چوب''' و '''الک دولک''' نیز خوانده می‌شود.
+در ایران '''غوک چوب'''{{نشان|11}} نوعی بازی کودکان است که با دو چوب بلند و کوتاه انجام می‌شود این بازی به‌نامهای '''دودِلِه'''، '''دودَلِه'''، '''دوداله چوب''' و '''الک دولک''' نیز خوانده می‌شود.
 در ترکیه، غوک چوب را '''چیلک چمک''' می‌خوانند و این بازی کم و بیش همانند بازی ایرانی است. گفته شد که در برخی از نقاط ایران عروس چمچه را از به هم بستن دو چوب بلند و کوتاه درست می‌کنند و مراسم طلب باران را غالباً کودکان انجام می‌دهند، و گفته شد که در برخی از مناطق ایران و ترکیه عروس چمچه را غوک عروس نیز می‌نامند. گفته شد که در منطقۀ '''کرس''' ترکیه عروسک مراسم طلب باران را '''دُدُ''' یا '''دُدو''' می‌خوانند و همین عروسک در یوگوسلاوی و آلبانی، '''دُدُله''' یا دُدُلچه نام دارد. چنین می‌نماید که دودِله، دودَله، دَدَله، دُدُله و دُدو هم ریشه‌اند و همه اینان یادآور '''غوک چوب''' و نماد غوک است. کودک نیمه عریان برگ پوش مراسم طلب باران (نمونه دوم ب 2) نیز به دُدوله و غوک چوب شباهت دارد و او نیز نمادِ غوک در مراسم طلب باران است. [ بدین سان طلب کردم باران از عروس چمچه، چمچه گلین، غوک عروس، دُدوله و... در واقع تمنای باران از غوک است و آنچه به جای غوک در این مراسم به‌کار می‌رود نماد غوک است.] '''هانری ماسه''' در یکی از آثار خود درباب ایران می‌گوید: که «به هنگام خشکسالی بچه‌ها عروسکی درست می‌کنند و خطاب به عروسک ترانه می‌خوانند که چوب کوچیک بارون کن، بارون بی پایون کن...»{{نشان|12}}

@@ سطر ۷: / سطر ۷: @@
 [[Image:20-119.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۰ صفحه ۱۱۹|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۰ صفحه ۱۱۹]]
-{{در حال ویرایش}}
+{{بازنگری}}
 '''ایهان باشگوز'''

@@ سطر ۱۴: / سطر ۱۴: @@
 در ایران '''غوک چوب'''{{نشان|11}} نوعی بازی کودکان است که با دو چوب بلند و کوتاه انجام می‌شود این بازی به‌نامهای '''دودِلِه'''، '''دودَلِه'''، '''دواداله چوب''' و '''الک دولک''' نیز خوانده می‌شود.
-در ترکیه، غوک چوب را '''چیلک چمک''' می‌خوانند و این بازی کم و بیش همانند بازی ایرانی است. گفته شد که در برخی از نقاط ایران عروس چمچه را از به هم بستن دو چوب بلند و کوتاه درست می‌کنند و مراسم طلب باران را غالباً کودکان انجام می‌دهند، و گفته شد که در برخی از مناطق ایران و ترکیه عروس چمچه را غوک عروس نیز می‌نامند. گفته شد که در منطقۀ '''کرس''' ترکیه عروسک مراسم طلب باران را '''دُدُ''' یا '''دُدو''' می‌خوانند و همین عروسک در یوگوسلاوی و آلبانی، '''دُدُله''' یا دُدُلچه نام دارد. چنین می‌نماید که دودِله، دودَله، دَدَله، دُدُله و دُدو هم ریشه‌اند و همه اینان یادآور '''غوک چوب''' و نماد غوک است. کودک نیمه عریان برگ پوش مراسم طلب باران (نمونه دوم ب 2) نیز به دُدوله و غوک چوب شباهت دارد و او نیز نمادِ غوک در مراسم طلب باران است. [ بدین سان طلب کردم باران از عروس چمچه، چمچه گلین، غوک عروس، دُدوله و... در واقع تمنای باران از غوک است و آنچه به جای غوک در این مراسم به‌کار می‌رود نماد غوک است.] '''هانری ماسه''' در یکی از آثار خود درباب ایران می‌گوید: که «به هنگام خشکسالی بچه‌ها عروسکی درست می‌کنند و خطاب به عروسک ترانه می‌خوانند که چوب کوچیک بارون کن، بارون بی پایون کن...»12
+در ترکیه، غوک چوب را '''چیلک چمک''' می‌خوانند و این بازی کم و بیش همانند بازی ایرانی است. گفته شد که در برخی از نقاط ایران عروس چمچه را از به هم بستن دو چوب بلند و کوتاه درست می‌کنند و مراسم طلب باران را غالباً کودکان انجام می‌دهند، و گفته شد که در برخی از مناطق ایران و ترکیه عروس چمچه را غوک عروس نیز می‌نامند. گفته شد که در منطقۀ '''کرس''' ترکیه عروسک مراسم طلب باران را '''دُدُ''' یا '''دُدو''' می‌خوانند و همین عروسک در یوگوسلاوی و آلبانی، '''دُدُله''' یا دُدُلچه نام دارد. چنین می‌نماید که دودِله، دودَله، دَدَله، دُدُله و دُدو هم ریشه‌اند و همه اینان یادآور '''غوک چوب''' و نماد غوک است. کودک نیمه عریان برگ پوش مراسم طلب باران (نمونه دوم ب 2) نیز به دُدوله و غوک چوب شباهت دارد و او نیز نمادِ غوک در مراسم طلب باران است. [ بدین سان طلب کردم باران از عروس چمچه، چمچه گلین، غوک عروس، دُدوله و... در واقع تمنای باران از غوک است و آنچه به جای غوک در این مراسم به‌کار می‌رود نماد غوک است.] '''هانری ماسه''' در یکی از آثار خود درباب ایران می‌گوید: که «به هنگام خشکسالی بچه‌ها عروسکی درست می‌کنند و خطاب به عروسک ترانه می‌خوانند که چوب کوچیک بارون کن، بارون بی پایون کن...»{{نشان|12}}
-تمنای باران به‌نماد غوک محدود نمی‌شود و در برخی از نمونه‌های مراسم طلب باران از غوک زنده نیز استفاده می‌کنند. در ترکیه در منطقه '''تاسوَا''' و توکات به‌هنگام خشکسالی کودکان تعدادی غوک از مانداب‌ها و تالاب‌ها گرد می‌آورند. غوک‌ها را در زنبیلی ریخته و زنبیل را به‌دست گرفته و به‌درخانه‌ها می‌روند صاحب خانه مقداری آب بر سر غوک می‌ریزد13. در '''سنوپ''' ترکیه درمراسم طلب باران تعدادی غوک را در کوزۀ آب می‌ریزند و به‌هنگام اجرای مراسم کوزه را تکان می‌دهند تا غوک‌های درون کوزه را به غار و غور وادارند.
+تمنای باران به‌نماد غوک محدود نمی‌شود و در برخی از نمونه‌های مراسم طلب باران از غوک زنده نیز استفاده می‌کنند. در ترکیه در منطقه '''تاسوَا''' و توکات به‌هنگام خشکسالی کودکان تعدادی غوک از مانداب‌ها و تالاب‌ها گرد می‌آورند. غوک‌ها را در زنبیلی ریخته و زنبیل را به‌دست گرفته و به‌درخانه‌ها می‌روند صاحب خانه مقداری آب بر سر غوک می‌ریزد{{نشان|13}}. در '''سنوپ''' ترکیه درمراسم طلب باران تعدادی غوک را در کوزۀ آب می‌ریزند و به‌هنگام اجرای مراسم کوزه را تکان می‌دهند تا غوک‌های درون کوزه را به غار و غور وادارند.
-عروس چمچه، عروسک، کودک و غوک زنده و گونه‌های مختلف همانند آنها در مراسم طلب باران نقشی همانند دارند و در تحلیل نام این وسایل همه چیز به غوک باز می‌گردد. توجه به‌غوک به‌عنوان نماد باران سازی در آسیا، اروپا و آمریکا (نزد سرخپوستان جنبه‌ئی کهن و فراگیر دارد. در چین باستان غوک چون یکی از خدایان باران ساز مورد توجه بود؛ در سندی از دوره '''شانگ''' (ق.م 122-176) که در باب مراسم طلب است از تالابی سخن گفته شده که پنج غوک ساکن آن پدید آورنده باران بودند. مردمان '''یوئه چی''' که در درۀ رود '''یانگ تسه''' تا کناره‌های دریای جنوب چین پراکنده‌اند و خاستگاهشان احتمالاً آسیای میانه بود در مراسم طلب باران از طبل‌هائی استفاده می‌کنند که روی پوست آن تصویر چند غوک و بچه غوک را کشیده‌اند14.
+عروس چمچه، عروسک، کودک و غوک زنده و گونه‌های مختلف همانند آنها در مراسم طلب باران نقشی همانند دارند و در تحلیل نام این وسایل همه چیز به غوک باز می‌گردد. توجه به‌غوک به‌عنوان نماد باران سازی در آسیا، اروپا و آمریکا (نزد سرخپوستان جنبه‌ئی کهن و فراگیر دارد. در چین باستان غوک چون یکی از خدایان باران ساز مورد توجه بود؛ در سندی از دوره '''شانگ''' (ق.م 122-176) که در باب مراسم طلب است از تالابی سخن گفته شده که پنج غوک ساکن آن پدید آورنده باران بودند. مردمان '''یوئه چی''' که در درۀ رود '''یانگ تسه''' تا کناره‌های دریای جنوب چین پراکنده‌اند و خاستگاهشان احتمالاً آسیای میانه بود در مراسم طلب باران از طبل‌هائی استفاده می‌کنند که روی پوست آن تصویر چند غوک و بچه غوک را کشیده‌اند{{نشان|14}}.
 در ترکیه مردم توکا می‌گویند جهان بر پشت غوکی نهاده شده است و هرگاه غوک تکانی به‌خود دهد سیل و توفان به‌وجود می‌آید. در آسیای میانه هنوز هم پوست طبل رابا نقش غوک می‌آرایند و در تقویم کوچ‌نشینان این مناطق غوک نقش مهمی دارد.
@@ سطر ۷۴: / سطر ۷۴: @@
 ==پاورقی‌ها==
-{{پاورقی|11}} [غوک چوب دو چوب باشد یکی کوتاه به‌قدر یک قبضه و دیگری دراز به‌مقدار سه وجب که اطفال و جوانان بدان بازی کنند... و آن را دسته چلک و چالیک نیز گویند و بعضی ده دله نیز آمده است... برهان قاطع].
+{{پاورقی|11}} ['''غوک چوب''' دو چوب باشد یکی کوتاه به‌قدر یک قبضه و دیگری دراز به‌مقدار سه وجب که اطفال و جوانان بدان بازی کنند... و آن را دسته چلک و چالیک نیز گویند و بعضی ده دله نیز آمده است... برهان قاطع].
 [[رده:کتاب جمعه ۲۰]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 '''ترجمه باجلان فرخی'''
-در ایران '''غوک چوب'''11 نوعی بازی کودکان است که با دو چوب بلند و کوتاه انجام می‌شود این بازی به‌نامهای '''دودِلِه'''، '''دودَلِه'''، '''دواداله چوب''' و '''الک دولک''' نیز خوانده می‌شود.
+در ایران '''غوک چوب'''{{نشان|11}} نوعی بازی کودکان است که با دو چوب بلند و کوتاه انجام می‌شود این بازی به‌نامهای '''دودِلِه'''، '''دودَلِه'''، '''دواداله چوب''' و '''الک دولک''' نیز خوانده می‌شود.
 در ترکیه، غوک چوب را '''چیلک چمک''' می‌خوانند و این بازی کم و بیش همانند بازی ایرانی است. گفته شد که در برخی از نقاط ایران عروس چمچه را از به هم بستن دو چوب بلند و کوتاه درست می‌کنند و مراسم طلب باران را غالباً کودکان انجام می‌دهند، و گفته شد که در برخی از مناطق ایران و ترکیه عروس چمچه را غوک عروس نیز می‌نامند. گفته شد که در منطقۀ '''کرس''' ترکیه عروسک مراسم طلب باران را '''دُدُ''' یا '''دُدو''' می‌خوانند و همین عروسک در یوگوسلاوی و آلبانی، '''دُدُله''' یا دُدُلچه نام دارد. چنین می‌نماید که دودِله، دودَله، دَدَله، دُدُله و دُدو هم ریشه‌اند و همه اینان یادآور '''غوک چوب''' و نماد غوک است. کودک نیمه عریان برگ پوش مراسم طلب باران (نمونه دوم ب 2) نیز به دُدوله و غوک چوب شباهت دارد و او نیز نمادِ غوک در مراسم طلب باران است. [ بدین سان طلب کردم باران از عروس چمچه، چمچه گلین، غوک عروس، دُدوله و... در واقع تمنای باران از غوک است و آنچه به جای غوک در این مراسم به‌کار می‌رود نماد غوک است.] '''هانری ماسه''' در یکی از آثار خود درباب ایران می‌گوید: که «به هنگام خشکسالی بچه‌ها عروسکی درست می‌کنند و خطاب به عروسک ترانه می‌خوانند که چوب کوچیک بارون کن، بارون بی پایون کن...»12
@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۲: @@
 ب = b پ = p ت = t، ث و س = s، ج = j، چ = c ح=h،خ=x، د = d، ر = r، ز – ض – ظ = z، ش = s، غ = v، ف = f، ق = q (در تلفظ غلیظ) ق = q، ک = k، گ = g، ل =L، ل (کردی)L م = m، ن = n، ن (تودماغی) = n، و (فارسی) = v، و (کردی) w.
 [[رده:کتاب جمعه ۲۰]]
 [[رده:کتاب جمعه]]