صندوق پستی ۱۱۳۲-۱۵ شمارهٔ ۲۹ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۵ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۱۸:۲۹

2012-06-05T18:29:12Z

Parastoo: «صندوق پستی ۱۱۳۲-۱۵ شمارهٔ ۲۹» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-06-05T18:28:33Z

«صندوق پستی ۱۱۳۲-۱۵ شمارهٔ ۲۹» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: بازنگری و نهایی شد.

2012-06-05T18:28:03Z

بازنگری و نهایی شد.

Mohaddese: بازنگری تا پایان صفحهٔ ۱۱۰.

2012-06-02T15:47:28Z

بازنگری تا پایان صفحهٔ ۱۱۰.

نمایش تغییرات

Mohaddese: خنثی‌سازی ویرایش 31772 توسط Mohaddese (بحث)

2012-06-02T14:48:44Z

خنثی‌سازی ویرایش 31772 توسط Mohaddese (بحث)

Mohaddese: انتخاب برای بازنگری.

2012-06-02T12:57:25Z

انتخاب برای بازنگری.

Robofa: ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +هٔ , -ۀ +هٔ , -هٴ +هٔ , -ﻩٔ +هٔ , -ه‌ی +هٔ )

2012-02-09T10:56:50Z

ربات: تغییر خودکار متن (-هء +هٔ , -ﻩٴ +هٔ , -ۀ +هٔ , -هٴ +هٔ , -ﻩٔ +هٔ , -ه‌ی +هٔ )

Mohaddese: تایپ صفحهٔ آخر، پایان تایپ.

2012-02-07T17:18:40Z

تایپ صفحهٔ آخر، پایان تایپ.

نمایش تغییرات

Vaahe در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۵۴

2012-02-01T22:54:47Z

Vaahe در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۲۲:۵۳

2012-02-01T22:53:50Z

@@ سطر ۱۱۱: / سطر ۱۱۱: @@
 ضمناً یادآوری این نکته را لازم می‌دانم که در زبان پرتغالی تلفظ حروف '''J ،G ،CH ،C''' درست مانند تلفظ آن‌ها در زبان فرانسه است. از این رو تلفظ صحیح نام '''JORGE AMADO ژرژ آمادو''' است (صفحه ۳۴ شماره ۲۶) و نه '''خورخه آمادو''' که تلفظ اسپانیولی این نام است. و همین اشتباه در مورد تلفظ دو نام از مقالهٔ '''پس از هفت سال''' (کتاب جمعه ۱۳) نیز مصداق دارد. یعنی '''JOAO ژوائو''' (صفحه ۱۳) و '''MARIA CAROLINA DE JESUS ماریا کارولینادژزوس''' (صفحه ۲۶) که به ترتیب '''خوائو و خه‌روس''' چاپ شده است.
-{{چپ‌چین}}'''با اعتدار'''
+{{چپ‌چین}}'''با اعتدار'''<br>'''رامین شهروند'''{{پایان چپ‌چین}}
 ----

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[Image:29-111.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۹ صفحه ۱۱۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۹ صفحه ۱۱۱]]
 '''{{گلوله}} آقای سعید هراتی‌زاده'''
@@ سطر ۱۰۴: / سطر ۱۰۳: @@
 کتاب جمعهٔ عزیز چاپ و انتشار هر نشریه‌ئی، بدون غلط‌های چاپی، در ایران دشوار و شاید یکسره ناممکن است. البته بسیاری از این غلط‌های چاپی را خود خوانندگان تصحیح می‌کنند، اما غلط یا اشتباه گاه به حدی ناجور است که ضرورت ایجاب می‌کند تذکری داده شود. از این جمله است چند غلط و اشتباه چاپی در مقالات من، در شمارهٔ ۲۶.
-۱- عبارت ('''یک نمونهٔ به راستی بدیع''') که در پایان شعر «رودخانه‌ها» (صفحهٔ ۴۹) آمده مربوط به انتهای شعر «عقاب‌ها» (در صفحهٔ ۵۱) است و می‌بایست پس از سطر: '''عقاب قوطی شیرِ «عقاب‌نشان»''' آورده شود.
+۱- عبارت '''(یک نمونهٔ به راستی بدیع)''' که در پایان شعر «رودخانه‌ها» (صفحهٔ ۴۹) آمده مربوط به انتهای شعر «عقاب‌ها» (در صفحه ۵۱) است و می‌بایست پس از سطر: '''عقاب قوطی شیرِ «عقاب‌نشان»''' آورده شود.
-۲- در شعر '''«عقاب‌ها»''' چون سطرهای ۸ و ۹ متن باهم یکی شده چند توضیح زیرنویس در صفحهٔ ۵۱ نادرست درآمده است، و توضیحات مربوط به سطرهای ۱۰ و ۱۳ و ۱۷ (در زیرنویس صفحهٔ ۵۱) باید مبدل به سطرهای ۹ و ۱۲ و ۱۶ شود.
+۲- در شعر '''«عقاب‌ها»''' چون سطرهای ۸ و ۹ متن باهم یکی شده چند توضیح زیرنویس در صفحه ۵۱ نادرست درآمده است، و توضیحات مربوط به سطرهای ۱۰ و ۱۳ و ۱۷ (در زیرنویس صفحهٔ ۵۱) باید مبدل به سطرهای ۹ و ۱۲ و ۱۶ شود.
 ۳- در زیرنویس مقالهٔ '''مرد سیاه، مرد من، گوش کن!،''' پیداست که «مبارزات ضد تبلیغات نژادی» غلط و درستِ آن «مبارزات ضد تبعیضات نژادی» است.
-ضمناً یادآوری این نکته را لازم می‌دانم که در زبان پرتغالی تلفظ حروف '''J ،G ،CH ،C''' درست مانند تلفظ آن‌ها در زبان فرانسه است. از این رو تلفظ صحیح نام '''JORGR AMADO ژرژآمادو''' است (صفحه ۳۴ شماره ۲۶) و نه '''خورخه آمادو''' که تلفظ اسپانیولی این نام است. و همین اشتباه در مورد تلفظ دو نام از مقالهٔ '''پس از هفت سال''' (کتاب جمعه ۱۳) نیز مصداق دارد. یعنی '''JOADO ژوائو''' (صفحه ۱۳) و '''MARIA CAROLINA DE JESUS ماریا کارولینادژزوس''' (صفحه ۲۶) که به ترتیب '''خوائو و خه‌روس''' چاپ شده است.
+ضمناً یادآوری این نکته را لازم می‌دانم که در زبان پرتغالی تلفظ حروف '''J ،G ،CH ،C''' درست مانند تلفظ آن‌ها در زبان فرانسه است. از این رو تلفظ صحیح نام '''JORGE AMADO ژرژ آمادو''' است (صفحه ۳۴ شماره ۲۶) و نه '''خورخه آمادو''' که تلفظ اسپانیولی این نام است. و همین اشتباه در مورد تلفظ دو نام از مقالهٔ '''پس از هفت سال''' (کتاب جمعه ۱۳) نیز مصداق دارد. یعنی '''JOAO ژوائو''' (صفحه ۱۳) و '''MARIA CAROLINA DE JESUS ماریا کارولینادژزوس''' (صفحه ۲۶) که به ترتیب '''خوائو و خه‌روس''' چاپ شده است.
 {{چپ‌چین}}'''با اعتدار'''
@@ سطر ۱۲۸: / سطر ۱۲۷: @@
 [[رده:کتاب جمعه ۲۹]]
 [[رده:کتاب جمعه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۴۸
سطر ۷۹:		سطر ۷۹:
	۶) در باب «صفحهً آخر تقویم» البته آنچه مرقوم فرموده‌اید محتمل است؛ ولی دوست عزیز، از قدیم گفته‌اند شترسواری دولّا دولّا نمی‌شود و آن که خربزه می‌خورد به ناگزیر پای لرزش هم می‌نشیند. وانگهی، لطف شما و چندین هزار خواننده دیگر نسبت به مجّله نمی‌تواند جز این دلیلی داشته باشد که لحن نوشته‌ها را صادقانه و منطقی و موضع ما را منافی سودجوئی یا فریبکاری تاجرمسلکانه یا فرصت‌طلبانه تشخیص می‌دهید. اگر ما به هر دلیلی به وظایف خود پشت کنیم دیگر توقع دریافت نامه‌های آمیخته به محبت و دلسوزی شما را نباید داشته باشیم زیرا نشان داده‌ایم که شایستگی آن را نداریم. آنچه جای «حیف» دارد این است. هم خود از دست شما رفته‌ایم و هم دوست همراه و همدلی چون شما را از دست داده‌ایم. این همه، اجزاء یک کلّ به هم پیوسته است.		۶) در باب «صفحهً آخر تقویم» البته آنچه مرقوم فرموده‌اید محتمل است؛ ولی دوست عزیز، از قدیم گفته‌اند شترسواری دولّا دولّا نمی‌شود و آن که خربزه می‌خورد به ناگزیر پای لرزش هم می‌نشیند. وانگهی، لطف شما و چندین هزار خواننده دیگر نسبت به مجّله نمی‌تواند جز این دلیلی داشته باشد که لحن نوشته‌ها را صادقانه و منطقی و موضع ما را منافی سودجوئی یا فریبکاری تاجرمسلکانه یا فرصت‌طلبانه تشخیص می‌دهید. اگر ما به هر دلیلی به وظایف خود پشت کنیم دیگر توقع دریافت نامه‌های آمیخته به محبت و دلسوزی شما را نباید داشته باشیم زیرا نشان داده‌ایم که شایستگی آن را نداریم. آنچه جای «حیف» دارد این است. هم خود از دست شما رفته‌ایم و هم دوست همراه و همدلی چون شما را از دست داده‌ایم. این همه، اجزاء یک کلّ به هم پیوسته است.

−	۷) و امّا مرقوم فرموده‌اید: «یزدِ ما آب ندارد، پس مرغابی هم ندارد؛ این است کِه منِ یزدی نمی‌توانم از اصطلاحِ "کلک مرغابی	+	۷) و امّا مرقوم فرموده‌اید: «یزدِ ما آب ندارد، پس مرغابی هم ندارد؛ این است کِه منِ یزدی نمی‌توانم از اصطلاحِ "کلک مرغابی‌زدن" سردرآورم!»-- به طور خیلی ساده، "کلک" به آبدانی می‌گویند که صیادان در کنار آبگیرهای بزرگ به وجود می‌آورند و آن را چنان تعبیه می‌کنند که ورود مرغابی به‌آن آسان و بی‌دردسر صورت می‌گیرد ولی خروج از آن ممتنع است. صیاد، مرغابی اهلی دستاموزی را به نزد مرغابیان وحشی که بر آبگیر فرود آمده‌اند می‌فرستد و این مرغابی دستاموز باعث هدایت مرغابیان وحشی به داخل کلک می‌شود و آنها را به دام صیاد می‌اندازد. "کلک مرغابی زدن" اصطلاحاً یعنی فریب‌دادن.
		+
		+	پایدار باشید.
		+
		+
		+	----
		+	رسید، متشکریم:
		+
		+	'''- آقای فرید عرب‌خوری''' (بندر انزلی): شمع شب، فردای خوب، گذر قدح، روستای من.
		+
		+	'''- آقای کیا‌ن‌وش شمس اسحاق''' (اراک): از خون خسته خورشید.
		+
		+	'''- م. ناوک''' (سُنقر): باور کنید.
		+
		+	'''- آقای رحیم صارمی:''' تابلوهای کوچک ... ۱ و ۲.
		+	----
		+
		+	===از میان نامه‌ها===
		+
		+	کتاب جمعهٔ عزیز چاپ و انتشار هر نشریه‌ئی، بدون غلط‌های چاپی، در ایران دشوار و شاید یکسره ناممکن است. البته بسیاری از این غلط‌های چاپی را خود خوانندگان تصحیح می‌کنند، اما غلط یا اشتباه گاه به حدی ناجور است که ضرورت ایجاب می‌کند تذکری داده شود. از این جمله است چند غلط و اشتباه چاپی در مقالات من، در شمارهٔ ۲۶.
		+
		+	۱- عبارت ('''یک نمونهٔ به راستی بدیع''') که در پایان شعر «رودخانه‌ها» (صفحهٔ ۴۹) آمده مربوط به انتهای شعر «عقاب‌ها» (در صفحهٔ ۵۱) است و می‌بایست پس از سطر: '''عقاب قوطی شیرِ «عقاب‌نشان»''' آورده شود.
		+
		+	۲- در شعر '''«عقاب‌ها»''' چون سطرهای ۸ و ۹ متن باهم یکی شده چند توضیح زیرنویس در صفحهٔ ۵۱ نادرست درآمده است، و توضیحات مربوط به سطرهای ۱۰ و ۱۳ و ۱۷ (در زیرنویس صفحهٔ ۵۱) باید مبدل به سطرهای ۹ و ۱۲ و ۱۶ شود.
		+
		+	۳- در زیرنویس مقالهٔ '''مرد سیاه، مرد من، گوش کن!،''' پیداست که «مبارزات ضد تبلیغات نژادی» غلط و درستِ آن «مبارزات ضد تبعیضات نژادی» است.
		+
		+	ضمناً یادآوری این نکته را لازم می‌دانم که در زبان پرتغالی تلفظ حروف '''J ،G ،CH ،C''' درست مانند تلفظ آن‌ها در زبان فرانسه است. از این رو تلفظ صحیح نام '''JORGR AMADO ژرژآمادو''' است (صفحه ۳۴ شماره ۲۶) و نه '''خورخه آمادو''' که تلفظ اسپانیولی این نام است. و همین اشتباه در مورد تلفظ دو نام از مقالهٔ '''پس از هفت سال''' (کتاب جمعه ۱۳) نیز مصداق دارد. یعنی '''JOADO ژوائو''' (صفحه ۱۳) و '''MARIA CAROLINA DE JESUS ماریا کارولینادژزوس''' (صفحه ۲۶) که به ترتیب '''خوائو و خه‌روس''' چاپ شده است.
		+
		+	{{چپ‌چین}}'''با اعتدار'''
		+
		+	'''رامین شهروند'''{{پایان چپ‌چین}}
		+
		+	----
		+	با پوزش از خوانندگان
		+
		+	نام نویسندهٔ مقاله «بار دیگر کردستان»، نادر هدی، (کتاب جمعه ۲۸) به اشتباه از قلم افتاده بود.
		+
		+	متأسفیم که به سبب پیدا نشدن کاغذ عکاسی در بازار، نتوانستیم عکس‌های همراه مقاله را چاپ کنیم.
		+
		+	طرح‌های پایان کتاب جمعهٔ ۲۸ کار لیندوارد، هنرمند آمریکائی است.
		+
		+
		+	[[رده:کتاب جمعه ۲۹]]
		+	[[رده:کتاب جمعه]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[Image:29-111.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۹ صفحه ۱۱۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۹ صفحه ۱۱۱]]
-{{بازنگری}}
+{{در حال بازنگری}}
 '''آقای سعید هراتی‌زاده'''
@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۹: @@
 ۶) در باب «صفحهً آخر تقویم» البته آنچه مرقوم فرموده‌اید محتمل است؛ ولی دوست عزیز، از قدیم گفته‌اند شترسواری دولّا دولّا نمی‌شود و آن که خربزه می‌خورد به ناگزیر پای لرزش هم می‌نشیند. وانگهی، لطف شما و چندین هزار خواننده دیگر نسبت به مجّله نمی‌تواند جز این دلیلی داشته باشد که لحن نوشته‌ها را صادقانه و منطقی و موضع ما را منافی سودجوئی یا فریبکاری تاجرمسلکانه یا فرصت‌طلبانه تشخیص می‌دهید. اگر ما به هر دلیلی به وظایف خود پشت کنیم دیگر توقع دریافت نامه‌های آمیخته به محبت و دلسوزی شما را نباید داشته باشیم زیرا نشان داده‌ایم که شایستگی آن را نداریم. آنچه جای «حیف» دارد این است. هم خود از دست شما رفته‌ایم و هم دوست همراه و همدلی چون شما را از دست داده‌ایم. این همه، اجزاء یک کلّ به هم پیوسته است.
-۷) و امّا مرقوم فرموده‌اید: «یزدِ ما آب ندارد، پس مرغابی هم ندارد؛ این است کِه منِ یزدی نمی‌توانم از اصطلاحِ "کلک مرغابی‌زدن" سردرآورم!»-- به طور خیلی ساده، "کلک" به آبدانی می‌گویند که صیادان در کنار آبگیرهای بزرگ به وجود می‌آورند و آن را چنان تعبیه می‌کنند که ورود مرغابی به‌آن آسان و بی‌دردسر صورت می‌گیرد ولی خروج از آن ممتنع است. صیاد، مرغابی اهلی دستاموزی را به نزد مرغابیان وحشی که بر آبگیر فرود آمده‌اند می‌فرستد و این مرغابی دستاموز باعث هدایت مرغابیان وحشی به داخل کلک می‌شود و آنها را به دام صیاد می‌اندازد. "کلک مرغابی زدن" اصطلاحاً یعنی فریب‌دادن.
+۷) و امّا مرقوم فرموده‌اید: «یزدِ ما آب ندارد، پس مرغابی هم ندارد؛ این است کِه منِ یزدی نمی‌توانم از اصطلاحِ "کلک مرغابی

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 '''آقای سعید هراتی‌زاده'''
-موشکافی و دقتی که در تحلیل و تفسیر آن شعر به کار برده‌اید حیرت‌انگیز است. با این وصف طبیعی است که نقطه نظرهای‌تان کاملاً درست و دقیق باشد. گیرم شعر، هنگامی که از قوه به فعل درمی‌آید هرگز ملاحظۀ این نکات را نمی‌کند و براساس ظوابط و روابط دقیق که بعدها در نقد شعر کشف می‌شود شکل نمی‌گیرد. اگر چنین شد، آن شعر «ساختگی» و «تصنعی» است. همچون یک «آدم مصنوعی» - بی‌احساس و قلّابی.
+موشکافی و دقتی که در تحلیل و تفسیر آن شعر به کار برده‌اید حیرت‌انگیز است. با این وصف طبیعی است که نقطه نظرهای‌تان کاملاً درست و دقیق باشد. گیرم شعر، هنگامی که از قوه به فعل درمی‌آید هرگز ملاحظهٔ این نکات را نمی‌کند و براساس ظوابط و روابط دقیق که بعدها در نقد شعر کشف می‌شود شکل نمی‌گیرد. اگر چنین شد، آن شعر «ساختگی» و «تصنعی» است. همچون یک «آدم مصنوعی» - بی‌احساس و قلّابی.
-ساده‌تر بگویم: کودکی به دنیا می‌آید بدون این که به چند و چون حیات و روابط بسیار پیچیده و فوق‌العاده ظریف اندام‌های خود بیندیشد یا اصلاً جز کل یکپارچۀ خود چیزی حس کند و از شاهکاری که سیستم عصبی اوست، یا عمل شگرفی که مجموعۀ قلب و سرخ‌رگ‌ها و سیاهرگ‌ها او انجام می‌دهند، یا ارتباط دقیقی که میان ریه‌ها و قلب او هست آگاهی داشته باشد؛ هرچند که موجودیت زیبا و حریت‌انگیزش معلول همین جزئیات است. به عبارت دیگر، ساخت و سازی که صورت می‌گیرد تا این کودک «بشود»، در غیاب او،  پشت سر او، دور از خواست و ارادۀ او جریان می‌یابد. این ساخت و ساز اگر جریان خود به خودیش در جائی بلنگد، کودک را بیمار و زشت و ناسالم خواهد کرد. از او چیزی خواهد ساخت که دلپذیر و زیبا نیست و توجهی را جلب نمی‌کند. البته پدر و مادرش ار را دوست خواهند داشت، همچنان که آقای دکتر مهدی حمیدی دیوان‌های هشت من نُه شاهیش را دوست می‌دارد و آقای به‌آذین قربان صدقۀ دست و پای بلورین ترجمۀ «جان شیفته»اش می‌رود و آقای پرویز تناولی به خاطر ارتکاب مجسمۀ «فرهاد در زندان عشق» خود همینطور افتخارات تناول می‌کند بدون این که هیچ یک آنها به زشتی دستکار خود توجهی داشته باشند. این جا است که حضور پزشک مفید می‌افتد. پزشک که عادتاً با دیدی انتقادی در موجودات بشری نگاه می‌کند، با معاینۀ کودک می‌گوید «کبدش خراب است» یا «کلیه‌هایش باید عوض بشود» یا «جنون ارثی دارد» و غیره...
+ساده‌تر بگویم: کودکی به دنیا می‌آید بدون این که به چند و چون حیات و روابط بسیار پیچیده و فوق‌العاده ظریف اندام‌های خود بیندیشد یا اصلاً جز کل یکپارچهٔ خود چیزی حس کند و از شاهکاری که سیستم عصبی اوست، یا عمل شگرفی که مجموعهٔ قلب و سرخ‌رگ‌ها و سیاهرگ‌ها او انجام می‌دهند، یا ارتباط دقیقی که میان ریه‌ها و قلب او هست آگاهی داشته باشد؛ هرچند که موجودیت زیبا و حریت‌انگیزش معلول همین جزئیات است. به عبارت دیگر، ساخت و سازی که صورت می‌گیرد تا این کودک «بشود»، در غیاب او،  پشت سر او، دور از خواست و ارادهٔ او جریان می‌یابد. این ساخت و ساز اگر جریان خود به خودیش در جائی بلنگد، کودک را بیمار و زشت و ناسالم خواهد کرد. از او چیزی خواهد ساخت که دلپذیر و زیبا نیست و توجهی را جلب نمی‌کند. البته پدر و مادرش ار را دوست خواهند داشت، همچنان که آقای دکتر مهدی حمیدی دیوان‌های هشت من نُه شاهیش را دوست می‌دارد و آقای به‌آذین قربان صدقهٔ دست و پای بلورین ترجمهٔ «جان شیفته»اش می‌رود و آقای پرویز تناولی به خاطر ارتکاب مجسمهٔ «فرهاد در زندان عشق» خود همینطور افتخارات تناول می‌کند بدون این که هیچ یک آنها به زشتی دستکار خود توجهی داشته باشند. این جا است که حضور پزشک مفید می‌افتد. پزشک که عادتاً با دیدی انتقادی در موجودات بشری نگاه می‌کند، با معاینهٔ کودک می‌گوید «کبدش خراب است» یا «کلیه‌هایش باید عوض بشود» یا «جنون ارثی دارد» و غیره...
 منتقد، یک جور متخصص علو تشریح است. موجود زنده براساس این علم و با استفاده از آن به وجود نمی‌آید، بلکه دانشمند تشریح با بررسی روابط اُرگانیک او علل بقا را کشف می‌کند تا ظوابطی به دست آورد که برآن اساس بتواند در سلامت یا بیماری دیگران کند، و برآنچه «روبه راه نیست» انگشت بگذارد.
@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 ۲) در مورد شطرنج به انتظار وصول نظریات خوانندهگانیم. نظر شما مثبت است ولی هنوز مجموعه نظریات خوانندگان به آن اندازه نیست که براساس آنها بتوانیم تصمیمی بگیریم.
-۳) قطعۀ استحالۀ تاریخ رسید، ولی ما معتقد نیستیم که «خوشباوری» نشان داده‌ایم و بیهوده به انتظار «بانگ دلکش ناقوس» نشسته‌ایم.
+۳) قطعهٔ استحالهٔ تاریخ رسید، ولی ما معتقد نیستیم که «خوشباوری» نشان داده‌ایم و بیهوده به انتظار «بانگ دلکش ناقوس» نشسته‌ایم.
 '''خانم پری بیانی (ارومیه)'''
-همانطور که در آن قطعۀ کوتاه نوشته‌اید «راز دگرگونی جهان را میدانیم»، اما «گشودن این راز برای همگان» نیازمند زمان است.- از پا ننشسته‌ایم، می‌ کوشیم، و این وظیفۀ ماست.
+همانطور که در آن قطعهٔ کوتاه نوشته‌اید «راز دگرگونی جهان را میدانیم»، اما «گشودن این راز برای همگان» نیازمند زمان است.- از پا ننشسته‌ایم، می‌ کوشیم، و این وظیفهٔ ماست.
@@ سطر ۵۰: / سطر ۵۰: @@
 '''آقای اصغر ذوقی (کرمان)'''
-۱) این که پاره‌ئی از مطالب مجله «پرجاذبه» به نظر نمی‌آید دلیلش صرفاً عادت نداشتن بعض ما به مطالب آموزشی است. این عادت باید اطلاح شود. سعی ما براین است که حتی المقدور مطالبی را در مجله منعکس کنیم که دانستن آن برای طبقۀ تحصیل کرده واقعاً لازم باشد. البته مطالب دیگری چون مراسم تمنای باران و آفرینش جهان در اساطیر و غیره را به صرف این که به قول شما «جنبه سیاسی ندارد نمی توان نفی کرد.
+۱) این که پاره‌ئی از مطالب مجله «پرجاذبه» به نظر نمی‌آید دلیلش صرفاً عادت نداشتن بعض ما به مطالب آموزشی است. این عادت باید اطلاح شود. سعی ما براین است که حتی المقدور مطالبی را در مجله منعکس کنیم که دانستن آن برای طبقهٔ تحصیل کرده واقعاً لازم باشد. البته مطالب دیگری چون مراسم تمنای باران و آفرینش جهان در اساطیر و غیره را به صرف این که به قول شما «جنبه سیاسی ندارد نمی توان نفی کرد.
 ۲) در مورد قصه‌ها حق با شماست. باید روی این بخش از مجله بیشتر کار کنیم.
@@ سطر ۶۱: / سطر ۶۱: @@
 '''بنده خدای یزدی؟ (یزد)'''
-نامۀ سرشار از محبت حضرت‌تان را یک‌یک همکاران خواندند. سپاسگذار این همه توجه و دلسوزی صمیمانه‌ایم، و پشتگرم به همدلی ها و الخ ...
+نامهٔ سرشار از محبت حضرت‌تان را یک‌یک همکاران خواندند. سپاسگذار این همه توجه و دلسوزی صمیمانه‌ایم، و پشتگرم به همدلی ها و الخ ...
-۱) نظر شما دربارۀ صفحات شطرنج منفی است، منتظریم ببینیم مجموع نظریات خوانندگان چه خواهد گفت.
+۱) نظر شما دربارهٔ صفحات شطرنج منفی است، منتظریم ببینیم مجموع نظریات خوانندگان چه خواهد گفت.
-۲) چون نامه‌های هر هفته جداگانه پرونده می شود، همین قدر که نویسندۀ نامه‌ئی به صندوق پستی فلان شماره اشاره کند برای دسترسی به سابقۀ امر کافی است.
+۲) چون نامه‌های هر هفته جداگانه پرونده می شود، همین قدر که نویسندهٔ نامه‌ئی به صندوق پستی فلان شماره اشاره کند برای دسترسی به سابقهٔ امر کافی است.
 ۳) از معرفی کلکسیونر مطبوعات کشور فوق‌العاده ممنونیم. یکی از گرفتاری‌های بطرگ ما را با راهنمائی خود حل فرمودید.
-۴) دربارۀ آمریکای لاتین بازهم مطالب و مقالاتی داریم که بتوانیم ویژه‌نامه(های) مکمّلی منتشر کنیم.
+۴) دربارهٔ آمریکای لاتین بازهم مطالب و مقالاتی داریم که بتوانیم ویژه‌نامه(های) مکمّلی منتشر کنیم.
-۵) این عبارت نامه‌تان به راستی نقل کردنی است: «... این است که می‌بینی بسیاری‌ها از قیمت صد ریالی کتاب جمعه می نالند و فکر نمی کنند که در این وانفسا اگر هزار ریال هم بود باز ارزان بود و هنوز هم خیلی طول خواهد کشید تا این وضع تغییر کند. یک کیلو پرتقال را صد ریال می خریم و آن وقت یک مجلۀ صد ریالی را می گوئیم گران است».
+۵) این عبارت نامه‌تان به راستی نقل کردنی است: «... این است که می‌بینی بسیاری‌ها از قیمت صد ریالی کتاب جمعه می نالند و فکر نمی کنند که در این وانفسا اگر هزار ریال هم بود باز ارزان بود و هنوز هم خیلی طول خواهد کشید تا این وضع تغییر کند. یک کیلو پرتقال را صد ریال می خریم و آن وقت یک مجلهٔ صد ریالی را می گوئیم گران است».
-دوست عزیز، لطف شما به جای خود. مقایسه قیمت ها هم به شرح ایضاً. اما به راستی ما در میان خوانندگان خود بخصوص «دانشجویان» کسانی را سراغ داریم که سال تا سال رنگ پرتقال را نمی بینند امّا برای خرید کتاب جمعه از شام شب خود چشم می پوشند. ما نسبت به این گروه از خوانندگان است که تا مغز استخوان احساس مسؤولیت می کنیم. در برابر این عطض مقدس به خواندن و دانستن و برای پاسخ دادن به این نیاز عمیق اجتماعی است که مدام از کار خود انتقاد می کنیم، از کیفیت مجّله (هم در مایحتوی و هم در تنظیم و تزئین) ناراضی هستیم و برای وصول به سطح قابل قبول تری به هر امکانی چنگ می اندازیم. ما به راستی از این بابت که در هفته های اخیر تأخیرهائی در انتشار مجله پیش آمد عمیقاً احساس شرمندگی می کنیم. وقتی که ناگهان صبح یکشنبه از چاپخانه تلفن می کنند که حتی یک صفحه کاغذ در بازار گیر نمی آید، واقعاً حال و روز همکاران‌مان تماشائی است. وقتی ناگهان برق صحافی قطع می شود و دست و بال همۀ ما در پوست گردو می ماند و معلوم می شود شب پنجشنبه مجله به توزیع نخواهد رسید و با در نظر گرفتن تعطیل جمعه توزیع مجله به روز شنبه موکول می شود، به تمام معنی اصطلاح، خستگی به تن همۀ ما می ماند. در هر حال، اینها بخشی از گرفتاری های ما است. تنها چیزی که ما را به ادامۀ کارمان در این شرایط واقعاً کسالت‌آور و نومید کننده تشویق می کند تفاهم متقابل ما و خوانندگان مجله است. بارها از این سو و آن سوی کشور نامه هائی دربافت کرده ایم که به اصرار از ما خواسته اند برای دریافت کمک های نقدی علاقه مندان مجله حسابی در بانکی بگشائیم. این نامه ها آیا نشانۀ این نیست که نویسندگان‌شان ارج مسؤولیت همکاران کوشای مار را دریافته اند و اشکالات و گرفتاری های ما را درک می کنند؟ و آیا این نامه ها برای آن که ما را به عمق نیازهای فرهنگی جامعه توجه دهد و در انجام تعهدات خود پابرجاتر و کوشاتر کند کافی نیست؟
+دوست عزیز، لطف شما به جای خود. مقایسه قیمت ها هم به شرح ایضاً. اما به راستی ما در میان خوانندگان خود بخصوص «دانشجویان» کسانی را سراغ داریم که سال تا سال رنگ پرتقال را نمی بینند امّا برای خرید کتاب جمعه از شام شب خود چشم می پوشند. ما نسبت به این گروه از خوانندگان است که تا مغز استخوان احساس مسؤولیت می کنیم. در برابر این عطض مقدس به خواندن و دانستن و برای پاسخ دادن به این نیاز عمیق اجتماعی است که مدام از کار خود انتقاد می کنیم، از کیفیت مجّله (هم در مایحتوی و هم در تنظیم و تزئین) ناراضی هستیم و برای وصول به سطح قابل قبول تری به هر امکانی چنگ می اندازیم. ما به راستی از این بابت که در هفته های اخیر تأخیرهائی در انتشار مجله پیش آمد عمیقاً احساس شرمندگی می کنیم. وقتی که ناگهان صبح یکشنبه از چاپخانه تلفن می کنند که حتی یک صفحه کاغذ در بازار گیر نمی آید، واقعاً حال و روز همکاران‌مان تماشائی است. وقتی ناگهان برق صحافی قطع می شود و دست و بال همهٔ ما در پوست گردو می ماند و معلوم می شود شب پنجشنبه مجله به توزیع نخواهد رسید و با در نظر گرفتن تعطیل جمعه توزیع مجله به روز شنبه موکول می شود، به تمام معنی اصطلاح، خستگی به تن همهٔ ما می ماند. در هر حال، اینها بخشی از گرفتاری های ما است. تنها چیزی که ما را به ادامهٔ کارمان در این شرایط واقعاً کسالت‌آور و نومید کننده تشویق می کند تفاهم متقابل ما و خوانندگان مجله است. بارها از این سو و آن سوی کشور نامه هائی دربافت کرده ایم که به اصرار از ما خواسته اند برای دریافت کمک های نقدی علاقه مندان مجله حسابی در بانکی بگشائیم. این نامه ها آیا نشانهٔ این نیست که نویسندگان‌شان ارج مسؤولیت همکاران کوشای مار را دریافته اند و اشکالات و گرفتاری های ما را درک می کنند؟ و آیا این نامه ها برای آن که ما را به عمق نیازهای فرهنگی جامعه توجه دهد و در انجام تعهدات خود پابرجاتر و کوشاتر کند کافی نیست؟
 کتاب جمعه آبروی ما است و حاصل تعهد اجتماعی ما. همیشه گفته ایم که ما، از لحاظ اقتصادی، فقط طالب خود کفائی مجله ایم. در جمع همکاران رسمی انگشت‌شمار ما هیج کس برای خود حساب پس انداز باز نکرده است و اگر مجله درآمدی نیز پیدا کند (که امیدواریم چنین شود) از آن فقط برای اعزام گروههای تحقیق به بررسی مسائلی که همیشه از مردم پنهان نگه‌داشته شده است (فی‌ المثل مطالعه در جامعه‌شناسی روستائی ایران، مسائل عشیرتی،‌ مسائل اقلیت‌های قومی و غیره) سود خواهیم جست.

@@ سطر ۱۰۲: / سطر ۱۰۲: @@
 ) در باب «صفحهً آخر تقویم» البته آنچه مرقوم فرموده‌اید محتمل است؛ ولی دوست عزیز، از قدیم گفته‌اند شترسواری دولّا دولّا نمی‌شود و آن که خربزه می‌خورد به ناگزیر پای لرزش هم می‌نشیند. وانگهی، لطف شما و چندین هزار خواننده دیگر نسبت به مجّله نمی‌تواند جز این دلیلی داشته باشد که لحن نوشته‌ها را صادقانه و منطقی و موضع ما را منافی سودجوئی یا فریبکاری تاجرمسلکانه یا فرصت‌طلبانه تشخیص می‌دهید. اگر ما به هر دلیلی به وظایف خود پشت کنیم دیگر توقع دریافت نامه‌های آمیخته به محبت و دلسوزی شما را نباید داشته باشیم زیرا نشان داده‌ایم که شایستگی آن را نداریم. آنچه جای «حیف» دارد این است. هم خود از دست شما رفته‌ایم و هم دوست همراه و همدلی چون شما را از دست داده‌ایم. این همه، اجزاء یک کلّ به هم پیوسته است.
-)و امّا مرقوم فرموده‌اید: «یزدِ ما آب ندارد، پس مرغابی هم ندارد؛ این است کِه منِ یزدی نمی‌توانم از اصطلاحِ "کلک مرغابی‌زدن" سردرآورم!»-- به طور خیلی ساده، "کلک" به آبدانی می‌گویند که صیادان در کنار آبگیرهای بزرگ به وجود می‌آورند و آن را چنان تعبیه می‌کنند که ورود مرغابی به‌آن آسان و بی‌دردسر صورت می‌گیرد ولی خروج از آن ممتنع است. صیاد، مرغابی اهلی دستاموزی را به نزد مرغابیان وحشی که بر آبگیر فرود آمده‌اند می‌فرستد و این مرغابی دستاموز باعث هدایت مرغابیان وحشی به داخل کلک می‌شود و آنها را به دام صیاد می‌اندازد. "کلک مرغابی زدن" اصطلاحاً یعنی فریب‌دادن.
+) و امّا مرقوم فرموده‌اید: «یزدِ ما آب ندارد، پس مرغابی هم ندارد؛ این است کِه منِ یزدی نمی‌توانم از اصطلاحِ "کلک مرغابی‌زدن" سردرآورم!»-- به طور خیلی ساده، "کلک" به آبدانی می‌گویند که صیادان در کنار آبگیرهای بزرگ به وجود می‌آورند و آن را چنان تعبیه می‌کنند که ورود مرغابی به‌آن آسان و بی‌دردسر صورت می‌گیرد ولی خروج از آن ممتنع است. صیاد، مرغابی اهلی دستاموزی را به نزد مرغابیان وحشی که بر آبگیر فرود آمده‌اند می‌فرستد و این مرغابی دستاموز باعث هدایت مرغابیان وحشی به داخل کلک می‌شود و آنها را به دام صیاد می‌اندازد. "کلک مرغابی زدن" اصطلاحاً یعنی فریب‌دادن.
 پایدار باشید.