شهادت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۶:۵۰

2011-10-30T06:50:23Z

2011-08-03T15:41:18Z

2011-07-30T10:19:23Z

2011-06-14T14:45:32Z

2011-05-22T01:53:26Z

2011-05-22T01:37:17Z

ربات: تغییر خودکار متن (-:::::::::::::::::<nowiki>***</nowiki> +{{ستاره}})

2011-05-09T18:56:07Z

2011-05-07T06:11:48Z

ویرایش Robofa واگردانده شد به آخرین تغییری که Parastoo انجام داده بود

2011-05-06T16:06:39Z

ربات: تغییر خودکار متن (-ه‌ی +هٔ )

2011-05-05T06:50:48Z

«شهادت» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

@@ سطر ۱۴۶: / سطر ۱۴۶: @@
 {{لایک}}
 [[رده:کتاب جمعه ۲]]
 [[رده:قصه]]
 [[رده:ع. الف. احسانی]]
 [[رده:مقالات نهایی‌شده]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 [[Image:2-034.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۳۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۳۴]]
 [[Image:2-035.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۳۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲ صفحه ۳۵]]
 '''ع. الف. احسانی'''
@@ سطر ۱۵۰: / سطر ۱۴۵: @@
 {{لایک}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۴۵
سطر ۱۴۸:		سطر ۱۴۸:

	چند روز پیش آقای چوبکی را دیدم که با لباس آلاپلنگی یک مسلسل یوزی سر دست گرفته جلو صف پا می‌کوبید و زنش کت سبز گشادی پوشیده چارقدی مشکی را تنگ زیر گلو سنجاق زده بچه‌ها را جلو انداخته بود، برای شوهرش کف می‌زد و به‌شعارها جواب می‌داد.		چند روز پیش آقای چوبکی را دیدم که با لباس آلاپلنگی یک مسلسل یوزی سر دست گرفته جلو صف پا می‌کوبید و زنش کت سبز گشادی پوشیده چارقدی مشکی را تنگ زیر گلو سنجاق زده بچه‌ها را جلو انداخته بود، برای شوهرش کف می‌زد و به‌شعارها جواب می‌داد.
		+
		+	{{لایک}}

@@ سطر ۱۴۳: / سطر ۱۴۳: @@
 با نگاهی که به‌سقف کرد سرش را تکان داد و آهی سرد از ته دل کشید. در را باز کرد. به‌تعظیمی دولا شد، پس‌پسکی در را بست و رفت. دادستان نفسی کشید و من چای سرد را هورت کردم و یادم رفت برای چه کاری به‌دادسرا آمده بودم.
-:::::{{ستاره}}
+{{ستاره}}
 چه‌قدر خوب است که آدمیزاد به‌آرزوهایش برسد! موفقیت به‌راستی که شیرین است!
 چند روز پیش آقای چوبکی را دیدم که با لباس آلاپلنگی یک مسلسل یوزی سر دست گرفته جلو صف پا می‌کوبید و زنش کت سبز گشادی پوشیده چارقدی مشکی را تنگ زیر گلو سنجاق زده بچه‌ها را جلو انداخته بود، برای شوهرش کف می‌زد و به‌شعارها جواب می‌داد.

@@ سطر ۴۳: / سطر ۴۳: @@
 - آقا، به‌خدا دروغ می‌گه، هیچ کاری نکرده. اصلاً شعرهاشم مال خودش نیست، از مجله‌ها درمی‌آره. اگه من ضبط و ربطش نکنم دو روزه از گشنگی میره اون دنیا.
-مرد یک دستش را از حلقهٔ بازو درآورد:
+مرد یک دستش را از حلقه‌ی بازو درآورد:
 - قربان، این زن مانع می‌شه. نمیذاره، استعداد منو کشته، سوهان روحم شده. تا حالا صبر کردم اما دیگه مملکت عوض شده، دیگه استبداد داره به‌زانو درمیاد. اگه من تو خونه‌ام بنشینم کی باید پرچم مبارزه رو... زن عصبانی‌تر شد. بی‌آن‌که نگاهش کند با دستش اشاره کرد که خاک بر سرت! گفت: