سین - جیم - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۷:۳۶

2011-12-19T07:36:09Z

Parastoo: «سین - جیم» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2011-10-21T16:10:31Z

«سین - جیم» را محافظت کرد: مطابق با متنِ اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo: بازنگری و نهایی شد.

2011-10-21T16:09:14Z

بازنگری و نهایی شد.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-10-21T15:36:49Z

در حال بازنگری.

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-10-21T15:29:29Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Parastoo: تنوین روی الف به جای همزهٔ روی الف.

2011-10-21T14:35:15Z

تنوین روی الف به جای همزهٔ روی الف.

نمایش تغییرات

Parastoo در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۲۷

2011-10-21T14:27:24Z

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-10-21T14:08:56Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-10-21T13:39:06Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

Parastoo: در حال بازنگری.

2011-10-21T13:27:17Z

در حال بازنگری.

نمایش تغییرات

@@ سطر ۴۸: / سطر ۴۸: @@
 ساعت یازده و بیست دقیقه شد که او را وارد اتاق آفتابگیر بزرگی کردند. که به‌نحوی شاد مزیّن به‌عکس‌های بناهای تاریخی ملی و پرچم‌های زرد و سبز بولیگوئی و جملات قصار رئیس مملکت بود. بر سرتاسر یک دیوار دیوارکوب مشهوری زده بودند که در آن، انقلاب، به‌صورت دختری برآشفته که شمشیر و انجیل را بر سر دست گرفته دیده می‌شد و نیروهای مسلح (یک تانک، یک ناوشکن، یک هواپیما) و ملت (کارگرهائی با لبخندهای شاد و خرسند، و لباس‌های سنتی پونچو و سومبره رو) دورتادور او را گرفته بودند و مظهر انقلاب یک دیو سه سر را که سرهایش «کاستریسم»{{نشان|3}} «هرج و مرج» و «فساد» بود گردن می‌زد و از میان چنگال‌های خمیده و تیزش، زنی تقریباً پا به‌سن نهاده یعنی «کشور کاتولیک بولیگوئی» را آزاد می‌ساخت. بالای سر کمیسر تصویر آلوارس رئیس جمهور در لباس تمام رسمی، با سه ردیف نشان و حمایل، و با ظاهری بی‌خیال، به‌دیوار زده شده بود، ظواهر عکس نشان می‌داد که خیلی پیش از تبعید اختیاری رئیس قانونی مملکت که ظاهراً از مونته ویده‌ئو دلزده شده بود، برداشته شده است.
-رامون مورالس مردی سی و پنج ساله، بلندبالا بود، با هیکلی پهلوان وار؛ لباس غیرنظامی به‌تنش چنان جلوه می‌فروخت که بر تن مانکن‌های خیاطان تراز اول. موهای سیاهش در زیر قشر ضخیمی از بریانتین می‌درخشید. او با او با ادب بسیار از خوان استقبال کرد، از این که منتظرش گذاشته عذر خواست، ازاو خواهش کرد که روی مبل بنشیند، سیگاری بش تعارف کرد و از او پرسید چه نوع نوشابه‌ای میل دارید. خودش هم پشت میزش نشست. و اظهار داشت خیلی متأسف است که اسباب زحمت آقای استادیار شده است امّا چه می‌توان کرد که ناچار این زحمت برای صدور تأییدیه لازم است.
+رامون مورالس مردی سی و پنج ساله، بلندبالا بود، با هیکلی پهلوان وار؛ لباس غیرنظامی به‌تنش چنان جلوه می‌فروخت که بر تن مانکن‌های خیاطان تراز اول. موهای سیاهش در زیر قشر ضخیمی از بریانتین می‌درخشید. او با ادب بسیار از خوان استقبال کرد، از این که منتظرش گذاشته عذر خواست، ازاو خواهش کرد که روی مبل بنشیند، سیگاری بش تعارف کرد و از او پرسید چه نوع نوشابه‌ای میل دارید. خودش هم پشت میزش نشست. و اظهار داشت خیلی متأسف است که اسباب زحمت آقای استادیار شده است امّا چه می‌توان کرد که ناچار این زحمت برای صدور تأییدیه لازم است.
 مقام امنیتی در حالی که دوستانه لبخند می‌زد توضیح می‌داد:

@@ سطر ۱۷۰: / سطر ۱۷۰: @@
 - خوب؟
-خوان کمیسر را برانداز کرد و به‌خود گفت که اگر مسائل با منطق و دقت با او در میان گذاشته شود شاید حقیقت را درک کند. از این رو حواسش را کاملاً جمع کرد و اتهامات را نکته به‌نکته رد کرد. آرام حرف می‌زد، بر اعصاب خود مسلط بود، و اندک اندک، وقتی می‌دید که مأمور پلیس قیافهٔ پذیرائی بخود گرفته، دوباره امیدوار می‌شد. خوان در آن لحظه بی‌آن که خود بداند تصویری واقعی از خویشتن عرضه می‌کرد: تصویر مرد خودآموخته و کاملاً وابسته به‌علم؛ و نیز تصویر شهروندی با وجدان، طرفدار نظم، بدگمان به‌جنبه‌های نوآوری در زمینه‌های اجتماعی، مردی که همچون کامل مردان شایسته رأی می‌دهد و آماده است تمتم اظهارات مقامات دولتی را بپذیرد.البته به‌شرطی که این اظهارات، زیاد از حدود واقعیت تجاوز نکند. دندان‌های طلای مورالس به‌تدریج به‌لبخندی دوستانه نمایان شد. موقعی که خوان برای نفس تازه کردن ساکت شد افسر رشتهٔ حرف او را برید:
+خوان کمیسر را برانداز کرد و به‌خود گفت که اگر مسائل با منطق و دقت با او در میان گذاشته شود شاید حقیقت را درک کند. از این رو حواسش را کاملاً جمع کرد و اتهامات را نکته به‌نکته رد کرد. آرام حرف می‌زد، بر اعصاب خود مسلط بود، و اندک‌اندک، وقتی می‌دید که مأمور پلیس قیافهٔ پذیرائی بخود گرفته، دوباره امیدوار می‌شد. خوان در آن لحظه بی‌آن که خود بداند تصویری واقعی از خویشتن عرضه می‌کرد: تصویر مرد خودآموخته و کاملاً وابسته به‌علم؛ و نیز تصویر شهروندی با وجدان، طرفدار نظم، بدگمان به‌جنبه‌های نوآوری در زمینه‌های اجتماعی، مردی که همچون کامل مردان شایسته رأی می‌دهد و آماده است تمام اظهارات مقامات دولتی را بپذیرد. البته به‌شرطی که این اظهارات، زیاد از حدود واقعیت تجاوز نکند. دندان‌های طلای مورالس به‌تدریج به‌لبخندی دوستانه نمایان شد. موقعی که خوان برای نفس تازه کردن ساکت شد افسر رشتهٔ حرف او را برید:
 - خوب است. می‌دانستم که تمام این اتهامات ابلهانه است.
-دهان خوان بازماند. قطرات عرق مانند مروارید روی پیشانیش نشسته بود. زمزمه‌کنان گفت:
+دهان خوان بازماند. قطرات عرق مانند مروارید روی پیشانی‌اش نشسته بود. زمزمه‌کنان گفت:
 - پس چرا، برای چه؟
-و چون جواب فوری دریافت نداشت بهت و حیرتش به‌خشم بدل شد. با حرارت گفت:
+و چون جوابی فوری دریافت نداشت بهت و حیرتش به‌خشم بدل شد. با حرارت گفت:
-- شما که می‌دانستید این ها همه دروغ است؛ چه کسی این‌ها را به‌شما گفته؟ اسمش را می‌خواهم تا از او شکایت کنم
+- شما که می‌دانستید این‌ها همه دروغ است! چه کسی این‌ها را به‌شما گفته؟ اسمش را می‌خواهم تا از او شکایت کنم.
 به‌نظر می‌رسید که کمیسر دارد کیف می‌کند. با لحنی آرام کننده گفت:
-- خیلی خوب سنیور. ولی ما که منابع خودمان را در اختیارشما نمی‌گذاریم. اما دلیل این که چرا این‌ها را برایتان خواندم همین الان آن را می‌فهمید. حالا به‌من بگوئید، فعلاً خودتان را شهروند صادقی می‌دانید، یا نه؟
+- خیلی خوب سنیور. ولی ما که منابع خودمان را در اختیارشما نمی‌گذاریم. اما دلیل این که چرا این‌ها را برایتان خواندم همین الان آن را می‌فهمید، حالا به‌من بگوئید، فعلاً خودتان را شهروند صادقی می‌دانید، یا نه؟
 خوان با اطمینان جواب داد:
@@ سطر ۱۹۸: / سطر ۱۹۸: @@
 مامور پلیس مثل استادی که از جواب مدافع رساله‌ئی راضی نباشد سر تکان داد.
-- سنیور، از زمان انقلاب مفهوم وطن پرستی تا حدودی عوض شده است.
+- سنیور، از زمان انقلاب مفهوم وطن‌پرستی تا حدودی عوض شده است.
 نقاشی‌هایش را رها کرد و آمد در کنار میز، نزدیک خوان نشست. و ادامه داد:
-- بله، این مفهوم عوض شده است. در گذشته هر کس که کمونیست نبود به‌عنوان شهروندی خوب، از نظر ما برای تدریس دانشگاه قابل قبول بود نتیجه: دانشگاه انباشته شد از افرادی را که خودشان را محافظه‌کار، لیبرال یا از نظر سیاسی بدون عقیده می‌دانند، امّا خصوصیت مشترکی دارند. اگر بخواهید بدانید می‌گویم که این خصوصیت عبارت است از ناچیز شمردن انقلاب. اشتباه می‌کنم؟
+- بله، این مفهوم عوض شده است. در گذشته هر کس که کمونیست نبود به‌عنوان شهروندی خوب، از نظر ما برای تدریس دانشگاه قابل قبول بود نتیجه: دانشگاه انباشته شد از افرادی که خودشان را محافظه‌کار، لیبرال یا از نظر سیاسی بدون عقیده می‌دانند، امّا خصوصیت مشترکی دارند، اگر بخواهید بدانید می‌گویم که این خصوصیت عبارت است از ناچیز شمردن انقلاب. اشتباه می‌کنم؟
 - ولی پاکسازی؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۶:۱۰
(بدون تفاوت)