حافظ شناسی! - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Parastoo در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۹:۱۷

2011-10-29T09:17:44Z

Robofa: ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

2011-08-03T15:07:50Z

ربات: افزودن رده:کتاب جمعه

Robofa: ربات: افزودن رده:"کتاب جمعه"

2011-07-30T10:11:36Z

ربات: افزودن رده:"کتاب جمعه"

Parastoo: اضافه کردنِ رده‌ها.

2010-12-19T08:12:55Z

اضافه کردنِ رده‌ها.

Parastoo: اصلاح فاصله‌ی حرف اضافه‌ی «به» با کلمه‌ی بعد.

2010-04-28T18:28:00Z

اصلاح فاصله‌ی حرف اضافه‌ی «به» با کلمه‌ی بعد.

Parastoo: «حافظ شناسی!» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2010-04-17T07:46:36Z

«حافظ شناسی!» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Parastoo در ‏۱۷ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۰۷:۴۶

2010-04-17T07:46:13Z

Farzaneh در ‏۱۴ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۱۸:۲۸

2010-04-14T18:28:11Z

Farzaneh در ‏۱۴ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۱۸:۲۷

2010-04-14T18:27:49Z

Farzaneh: بازنگری شد

2010-04-14T18:27:29Z

بازنگری شد

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 پیر مغان سلامم را گرفت و با چهره‌ئی بشاش و روئی پرخنده به‌من گفت: ای کسی که خماری بسیار تحمل کرده‌ای [محرومیت زیاد کشیده و از وصل دور و به‌هجر گرفتار بوده‌ای] و در اثر ننوشیدن شراب بتو عذاب خماری دست داده «خمارکش» و مدتها در خماری بسر برده‌ای «خمارکش» و از روی افلاس و نداشتن پول و سرمایه «مفلس» شراب ننوشیده و رغبت به‌شراب پیدا نکرده‌ای «شراب‌زده» [شراب زده یعنی کسی که از شراب سیراب شده و دیگر رغبتی به‌نوشیدن آن نداشته باشد، و در اینجا منظور عدم میل و رغبت است، واعظ قزوینی می‌گوید: گو تشنه‌ام ای محتسب شراب‌زده – بیا و شیشه می را ز پیش من بردار] (منظور اینست که: من به‌حضور پیر و مراد رندان و عاشقان رسیدم و مراسم ادب بجای آوردم و او با خنده‌روئی مرا مخاطب ساخت و گفت ای کسی که به‌علت فقر مادی و معنوی مدت‌ها است که دچار محرومیت هستی و از درک دریافت لذائذ معنوی محروم مانده‌ای و هم‌چنین در اثر افلاس نمی‌توانی از عیش زندگی بهره‌مند شوی!! این نحوه بیان دوپهلوست بخاطر حسن‌طلبی است که بعداً ادا خواهد کرد و آن مدح و ستایش از شاه یحیی است که در اثر این مقدمه به‌شاه و ممدوح القاء و تفهیم می کند که مفلس است و  مدت‌هاست که خماری کشیده و برای فراهم آوردن بساط عیش نیاز به‌پول و کمک دارد (ص ۳۶۵۱ حافظ خراباتی)
 [[رده:کتاب جمعه ۱]]
 [[رده:مقالات نهایی‌شده]]
-[[رده:"کتاب جمعه"]]
-[[رده:کتاب جمعه]]
+{{لایک}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۱۱، ساعت ۱۵:۰۷
سطر ۱۵:		سطر ۱۵:
	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]		[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
	[[رده:"کتاب جمعه"]]		[[رده:"کتاب جمعه"]]
		+	[[رده:کتاب جمعه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۱، ساعت ۱۰:۱۱
سطر ۱۴:		سطر ۱۴:
	[[رده:کتاب جمعه ۱]]		[[رده:کتاب جمعه ۱]]
	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]		[[رده:مقالات نهایی‌شده]]
		+	[[رده:"کتاب جمعه"]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۱۰، ساعت ۰۸:۱۲
سطر ۱۱:		سطر ۱۱:

	پیر مغان سلامم را گرفت و با چهره‌ئی بشاش و روئی پرخنده به‌من گفت: ای کسی که خماری بسیار تحمل کرده‌ای [محرومیت زیاد کشیده و از وصل دور و به‌هجر گرفتار بوده‌ای] و در اثر ننوشیدن شراب بتو عذاب خماری دست داده «خمارکش» و مدتها در خماری بسر برده‌ای «خمارکش» و از روی افلاس و نداشتن پول و سرمایه «مفلس» شراب ننوشیده و رغبت به‌شراب پیدا نکرده‌ای «شراب‌زده» [شراب زده یعنی کسی که از شراب سیراب شده و دیگر رغبتی به‌نوشیدن آن نداشته باشد، و در اینجا منظور عدم میل و رغبت است، واعظ قزوینی می‌گوید: گو تشنه‌ام ای محتسب شراب‌زده – بیا و شیشه می را ز پیش من بردار] (منظور اینست که: من به‌حضور پیر و مراد رندان و عاشقان رسیدم و مراسم ادب بجای آوردم و او با خنده‌روئی مرا مخاطب ساخت و گفت ای کسی که به‌علت فقر مادی و معنوی مدت‌ها است که دچار محرومیت هستی و از درک دریافت لذائذ معنوی محروم مانده‌ای و هم‌چنین در اثر افلاس نمی‌توانی از عیش زندگی بهره‌مند شوی!! این نحوه بیان دوپهلوست بخاطر حسن‌طلبی است که بعداً ادا خواهد کرد و آن مدح و ستایش از شاه یحیی است که در اثر این مقدمه به‌شاه و ممدوح القاء و تفهیم می کند که مفلس است و مدت‌هاست که خماری کشیده و برای فراهم آوردن بساط عیش نیاز به‌پول و کمک دارد (ص ۳۶۵۱ حافظ خراباتی)		پیر مغان سلامم را گرفت و با چهره‌ئی بشاش و روئی پرخنده به‌من گفت: ای کسی که خماری بسیار تحمل کرده‌ای [محرومیت زیاد کشیده و از وصل دور و به‌هجر گرفتار بوده‌ای] و در اثر ننوشیدن شراب بتو عذاب خماری دست داده «خمارکش» و مدتها در خماری بسر برده‌ای «خمارکش» و از روی افلاس و نداشتن پول و سرمایه «مفلس» شراب ننوشیده و رغبت به‌شراب پیدا نکرده‌ای «شراب‌زده» [شراب زده یعنی کسی که از شراب سیراب شده و دیگر رغبتی به‌نوشیدن آن نداشته باشد، و در اینجا منظور عدم میل و رغبت است، واعظ قزوینی می‌گوید: گو تشنه‌ام ای محتسب شراب‌زده – بیا و شیشه می را ز پیش من بردار] (منظور اینست که: من به‌حضور پیر و مراد رندان و عاشقان رسیدم و مراسم ادب بجای آوردم و او با خنده‌روئی مرا مخاطب ساخت و گفت ای کسی که به‌علت فقر مادی و معنوی مدت‌ها است که دچار محرومیت هستی و از درک دریافت لذائذ معنوی محروم مانده‌ای و هم‌چنین در اثر افلاس نمی‌توانی از عیش زندگی بهره‌مند شوی!! این نحوه بیان دوپهلوست بخاطر حسن‌طلبی است که بعداً ادا خواهد کرد و آن مدح و ستایش از شاه یحیی است که در اثر این مقدمه به‌شاه و ممدوح القاء و تفهیم می کند که مفلس است و مدت‌هاست که خماری کشیده و برای فراهم آوردن بساط عیش نیاز به‌پول و کمک دارد (ص ۳۶۵۱ حافظ خراباتی)
		+
		+	[[رده:کتاب جمعه ۱]]
		+	[[رده:مقالات نهایی‌شده]]

@@ سطر ۴: / سطر ۴: @@
 '''تفسیر بیت هفتم'''
-تفسیر یک بیت حافظ به قلم پژوهنده<br>رکن‌الدین همایونفرخ<br>از کتاب حافظ خراباتی
+تفسیر یک بیت حافظ به‌قلم پژوهنده<br>رکن‌الدین همایونفرخ<br>از کتاب حافظ خراباتی
 [سلام کردم و با من به‌روی خندان گفت – که ای خمارکش مفلس شراب زده]
-بیت ٧: [در حالی که در آن سرای یک چنین وضعیت محسورکننده وجود داشت و سراسر آن سرای را عطر زیبائی و معنویت فرا گرفته و حاضران در آن محفل را سرمست و به‌هیجان آورده و از خود بیخود کرده بود] من به آنجا قدم گذاشتم و به پیر مغان سلام کردم و تهنیت گفتم.
+بیت ٧: [در حالی که در آن سرای یک چنین وضعیت محسورکننده وجود داشت و سراسر آن سرای را عطر زیبائی و معنویت فرا گرفته و حاضران در آن محفل را سرمست و به‌هیجان آورده و از خود بیخود کرده بود] من به آنجا قدم گذاشتم و به‌پیر مغان سلام کردم و تهنیت گفتم.
-پیر مغان سلامم را گرفت و با چهره‌ئی بشاش و روئی پرخنده به من گفت: ای کسی که خماری بسیار تحمل کرده‌ای [محرومیت زیاد کشیده و از وصل دور و به هجر گرفتار بوده‌ای] و در اثر ننوشیدن شراب بتو عذاب خماری دست داده «خمارکش» و مدتها در خماری بسر برده‌ای «خمارکش» و از روی افلاس و نداشتن پول و سرمایه «مفلس» شراب ننوشیده و رغبت به شراب پیدا نکرده‌ای «شراب‌زده» [شراب زده یعنی کسی که از شراب سیراب شده و دیگر رغبتی به نوشیدن آن نداشته باشد، و در اینجا منظور عدم میل و رغبت است، واعظ قزوینی می‌گوید: گو تشنه‌ام ای محتسب شراب‌زده – بیا و شیشه می را ز پیش من بردار] (منظور اینست که: من به حضور پیر و مراد رندان و عاشقان رسیدم و مراسم ادب بجای آوردم و او با خنده‌روئی مرا مخاطب ساخت و گفت ای کسی که به علت فقر مادی و معنوی مدت‌ها است که دچار محرومیت هستی و از درک دریافت لذائذ معنوی محروم مانده‌ای و هم‌چنین در اثر افلاس نمی‌توانی از عیش زندگی بهره‌مند شوی!! این نحوه بیان دوپهلوست بخاطر حسن‌طلبی است که بعداً ادا خواهد کرد و آن مدح و ستایش از شاه یحیی است که در اثر این مقدمه به شاه و ممدوح القاء و تفهیم می کند که مفلس است و  مدت‌هاست که خماری کشیده و برای فراهم آوردن بساط عیش نیاز به پول و کمک دارد (ص ۳۶۵۱ حافظ خراباتی)
+پیر مغان سلامم را گرفت و با چهره‌ئی بشاش و روئی پرخنده به‌من گفت: ای کسی که خماری بسیار تحمل کرده‌ای [محرومیت زیاد کشیده و از وصل دور و به‌هجر گرفتار بوده‌ای] و در اثر ننوشیدن شراب بتو عذاب خماری دست داده «خمارکش» و مدتها در خماری بسر برده‌ای «خمارکش» و از روی افلاس و نداشتن پول و سرمایه «مفلس» شراب ننوشیده و رغبت به‌شراب پیدا نکرده‌ای «شراب‌زده» [شراب زده یعنی کسی که از شراب سیراب شده و دیگر رغبتی به‌نوشیدن آن نداشته باشد، و در اینجا منظور عدم میل و رغبت است، واعظ قزوینی می‌گوید: گو تشنه‌ام ای محتسب شراب‌زده – بیا و شیشه می را ز پیش من بردار] (منظور اینست که: من به‌حضور پیر و مراد رندان و عاشقان رسیدم و مراسم ادب بجای آوردم و او با خنده‌روئی مرا مخاطب ساخت و گفت ای کسی که به‌علت فقر مادی و معنوی مدت‌ها است که دچار محرومیت هستی و از درک دریافت لذائذ معنوی محروم مانده‌ای و هم‌چنین در اثر افلاس نمی‌توانی از عیش زندگی بهره‌مند شوی!! این نحوه بیان دوپهلوست بخاطر حسن‌طلبی است که بعداً ادا خواهد کرد و آن مدح و ستایش از شاه یحیی است که در اثر این مقدمه به‌شاه و ممدوح القاء و تفهیم می کند که مفلس است و  مدت‌هاست که خماری کشیده و برای فراهم آوردن بساط عیش نیاز به‌پول و کمک دارد (ص ۳۶۵۱ حافظ خراباتی)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۱۰، ساعت ۱۸:۲۷
سطر ۲:		سطر ۲:


−	تفسیر بیت هفتم	+	'''تفسیر بیت هفتم'''

	تفسیر یک بیت حافظ به قلم پژوهنده<br>رکن الدین همایونفرخ<br>از کتاب حافظ خراباتی		تفسیر یک بیت حافظ به قلم پژوهنده<br>رکن الدین همایونفرخ<br>از کتاب حافظ خراباتی

@@ سطر ۱: / سطر ۱: @@
 [[Image:1-155.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره اول صفحه ۱۵۵|کتاب جمعه سال اول شماره اول صفحه ۱۵۵]]
 تفسیر بیت هفتم
@@ سطر ۸: / سطر ۷: @@
-[ سلام کردم و با من به روی خندان گفت – که ای خمارکش مفلس شراب زده]
+[سلام کردم و با من به‌روی خندان گفت – که ای خمارکش مفلس شراب زده]
-بیت ٧: [در حالی که در آن سرای یک چنین وضعیت محسور کننده وجود داشت و سراسر آن سرای را عطر زیبائی و معنویت فرا گرفته و حاضران در آن محفل را سرمست و به هیجان آورده و از خود بیخود کرده بود] من به آنجا قدم گذاشتم و به پیر مغان سلام کردم و تهنیت گفتم.
+بیت ٧: [در حالی که در آن سرای یک چنین وضعیت محسورکننده وجود داشت و سراسر آن سرای را عطر زیبائی و معنویت فرا گرفته و حاضران در آن محفل را سرمست و به‌هیجان آورده و از خود بیخود کرده بود] من به آنجا قدم گذاشتم و به پیر مغان سلام کردم و تهنیت گفتم.
 پیر مغان سلامم را گرفت و با چهره‌ئی بشاش و روئی  پر خنده به من گفت: ای کسی که خماری بسیار تحمل کرده ای [محرومیت زیاد کشیده و از وصل دور و به هجر گرفتار بوده‌ای] و در اثر ننوشیدن شراب بتو عذاب خماری دست داده «خمارکش» و مدتها در خماری بسر برده‌ای «خمارکش» و از روی افلاس و نداشتن پول و سرمایه «مفلس» شراب ننوشیده و رغبت به شراب پیدا نکرده ای «شراب‌زده» [شراب زده یعنی کسی که از شراب سیراب شده و دیگر رغبتی به نوشیدن آن نداشته باشد، و در اینجا منظور عدم میل و رغبت است، واعظ قزوینی می گوید: گو تشنه‌ام ای محتسب شراب زده – بیا و شیشه می را ز پیش من بردار] (منظور اینست که: من به حضور پیر و مراد رندان و عاشقان رسیدم و مراسم ادب بجای آوردم و او با خنده‌روئی مرا مخاطب ساخت و گفت ای کسی که به علت فقر مادی و معنوی مدت‌ها است که دچار محرومیت هستی و از درک دریافت لذائذ معنوی محروم مانده‌ای و هم چنین در اثر افلاس نمی‌توانستی از عیش زندگی بهره‌مند شوی!! این نحوه بیان دوپهلوست بخاطر حسن‌طلبی است که بعداً ادا خواهد کرد و آن مدح و ستایش از شاه یحیی است که در اثر این مقدمه به شاه و ممدوح القاء و تفهیم می کند که مفلس است و  مدت‌هاست که خماری کشیده و برای فراهم آوردن بساط عیش نیاز به پول و کمک دارد (ص ۳۶۵۱ حافظ خراباتی)