اندیشه‌ها و خبرها... ۲ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Mohaddese: «اندیشه‌ها و خبرها... ۲» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

2012-09-21T19:55:02Z

«اندیشه‌ها و خبرها... ۲» را محافظت کرد: بازنگری شده و مطابق با متن اصلی است. ([edit=sysop] (بی‌پایان) [move=sysop] (بی‌پایان))

Mohaddese: نهایی شد.

2012-09-21T19:54:12Z

نهایی شد.

امیر: بازنگری شد

2012-09-21T18:19:56Z

بازنگری شد

امیر: /* دربارهٔ برنارتی‌سدر */

2012-09-21T18:15:15Z

دربارهٔ برنارتی‌سدر

امیر: /* جنون‌های کوچک و مردان بزرگ */

2012-09-21T17:57:25Z

جنون‌های کوچک و مردان بزرگ

امیر: /* عکاسی */

2012-09-19T17:56:13Z

عکاسی

امیر: /* پای صحبت: مارک تواین */

2012-09-19T17:21:10Z

پای صحبت: مارک تواین

امیر: در حال بازنگری (تا پایان صفحهٔ ۱۳۹)

2012-09-16T19:54:53Z

در حال بازنگری (تا پایان صفحهٔ ۱۳۹)

امیر: در حال بازنگری (تا اواسط صفحهٔ ۱۳۴)

2012-09-02T07:16:54Z

در حال بازنگری (تا اواسط صفحهٔ ۱۳۴)

نمایش تغییرات

امیر در ‏۱۵ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۱۹:۲۳

2012-08-15T19:23:17Z

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 [[رده:کتاب هفته]]
 [[رده:کتاب هفته ۲]]
 ==تئاتر==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 [[رده:کتاب هفته]]
 [[رده:کتاب هفته ۲]]
 ==تئاتر==

@@ سطر ۳۳۶: / سطر ۳۳۶: @@
 '''«بدون نوشته‌های او نمی‌توان ادبیات جدید امریکا را شناخت، زیرا بدون نوشته او خود را نیز مشکل می‌توانیم بشناسیم!»'''
-==دربارهٔ برنارتی‌سدر==
+==دربارهٔ برنارتی سدر==
-'''. رمان‌های شفاف'''، کتاب جالب توجه '''برنارتی سدر'''- نویسندهٔ جوان پاریسی منتشر شد و غوغائی به راه انداخت.
+{{گلوله}} '''رمان‌های شفاف'''، کتاب جالب توجه '''برنارتی سدر'''- نویسندهٔ جوان پاریسی منتشر شد و غوغائی به راه انداخت.
-این، نخستین کتاب این نویسنده است و به وسیلهٔ بنگاه انتسارات گراسه منتشر شده. شامل هشتاد داستان کوتاه است که در آنها، طنز و اندوه، با هم در آمیخته چیز عجیبی به بار آورده‌اند.
+این، نخستین کتاب این نویسنده است و به وسیلهٔ بنگاه انتشارات گراسه منتشر شده. شامل هشتاد داستان کوتاه است که در آن‌ها، طنز و اندوه، با هم در آمیخته چیز عجیبی به بار آورده‌اند.
-برنارتی سدر ۳۱ سال دارد و این روزها مصاحبه پشت مصاحبه است که خبرنگار مجلهٔ ماهانهٔ '''رئالیته''' با او به جا آورده است.
+برنارتی سدر ۳۱ سال دارد و این روزها مصاحبه پشت مصاحبه است که با او به عمل می‌آورند.
 {{ستاره}}
--	برای چه می‌نویسید؟
+:-برای چه می‌نویسید؟
--	'''نمی‌دانم. نه، نمی‌دانم برای چه می‌نویسم. ضمنا نمی‌توانم هم که ننویسم. من می‌خواهم حماقت و کراهت وحشتناکی را که تشکیل دهندهٔ سراپای زندگی ماست، لخت کنم و نشان بدهم. من برای این می‌نویسم که به قول «رمبو» زندگی را تغییر بدهم.'''
+: -'''نمی‌دانم. نه، نمی‌دانم برای چه می‌نویسم. ضمنا نمی‌توانم هم که ننویسم. من می‌خواهم حماقت و کراهت وحشتناکی را که تشکیل دهندهٔ سراپای زندگی ماست، لخت کنم و نشان بدهم. من برای این می‌نویسم که به قول «رمبو» زندگی را تغییر بدهم.'''
 {{ستاره}}
--	پس شما هم بنا به همین فرمولی که این روزها «مد شده» برای این می‌نویسید که از زندگی رنج می‌برید، نه؟
+: -پس شما هم بنا به همین فرمولی که این روزها «مد شده» برای این می‌نویسید که از زندگی رنج می‌برید، نه؟
--	'''ولی فقط من تنها نیستم که رنج می‌برم. تمامی همنسل‌های من از زندگی رنج می‌برند... عصر ما، عصر فساد و تباهی است.'''
+: -'''ولی فقط من تنها نیستم که رنج می‌برم. تمامی همنسل‌های من از زندگی رنج می‌برند... عصر ما، عصر فساد و تباهی است.'''
 {{ستاره}}
--	خوب، حالا بگوئید ببینم، همهٔ رنج‌های زندگی از همین آب می‌خورد که عصر ما عصر تباهی و فساد است؟
+: -خوب، حالا بگوئید ببینم، همهٔ رنج‌های زندگی از همین آب می‌خورد که عصر ما عصر تباهی و فساد است؟
--	'''نه. و من، به‌هیچوجه تنها از این درد و تنها از درد خودم سخن نگفته‌ام... آن چیز اساسی که ذهن مرا به خود مشغول می‌دارد، وضع و حال جوانان به‌بند کشیده ماست'''
+'''من فوق‌العاده «چپی» بودم اما حالا دیگر نمی‌خواهم جهت معین و مشخصی را نشان بدهم زیرا در هیچ کدام از اینها چیز قابل پذیرشی نیافته‌ام. از قضا درست در یک چنین حالتی است که انسان خود را بالمره تنها و بی یار و یاور می‌یابد، و این مطلب، مطلبی بس دردآلود و بس مضطرب کننده است... اکنون دیگر هیچ چیز، بکلی هیچ چیز وجود ندارد نه شور و هیجان رمانتیک‌ها، نه وحدت و یگانگی کلاسیک‌ها، و نه یک جریان شرافتمندانهٔ اجتماعی که انسان بتواند باتمام وجود خود بدان اعتماد کند و بدان تکیه دهد.'''
-'''امرپز شما هیچ نویسنده‌ئی را نمی‌یابید که واقعا ترجمان احساسات توده‌های مردم باشد و از دردهای آنها سخن بگوید.'''
+'''امروز شما هیچ نویسنده‌ئی را نمی‌یابید که واقعا ترجمان احساسات توده‌های مردم باشد و از دردهای آنها سخن بگوید.'''
-'''برگردید به سارتر نگاه کنید.- آیا او دیگر خواهد توانست خود را راضی کند که بسوی مردم بازگردد؟'''
+'''برگردید به سارتر نگاه کنید. -آیا او دیگر خواهد توانست خود را راضی کند که بسوی مردم بازگردد؟'''
 {{ستاره}}
--	شما چه می‌گویید؟ می‌گویید که نمایندهٔ نسل خودتان هستید و بعد می‌گوئید که تنهائی و گوشه‌گیری اختیار کرده‌اید... آیا به من حق می‌دهید که از تمام این حرف‌ها هیچی نفهمیده باشم؟
+: -شما چه می‌گویید؟ می‌گویید که نمایندهٔ نسل خودتان هستید و بعد می‌گوئید که تنهائی و گوشه‌گیری اختیار کرده‌اید... آیا به من حق می‌دهید که از تمام این حرف‌ها هیچی نفهمیده باشم؟
 '''به‌خلاف این عصر، اعصاری وجود دارد که انقلاب و اقتدار، حکم روایان آنند. و آنچنان عصری، عصر حماسه‌ها است... این عصر، عصر حماسه نیست. در این عصر، حماسه‌ئی وجود ندارد. ناله‌های من، نالهٔ دوری و دلتنگی است. دلتنگی به‌خاطر حماسه‌های از دست رفته.'''
 {{ستاره}}
--	آیندهٔ رمان را چگونه می‌بینید؟
+:-آیندهٔ رمان را چگونه می‌بینید؟
--	'''به عقیدهٔ من دوران «رمان جدید» دیگر خاتمه یافته است. شکل قدیم رمان اکنون با یک ظاهر تازه‌ نمائی برگشته، و این، علتش فقط و فقط سینماست... من معتقدم که به همین زودی‌ها، سناریو نویسی بکلی جای رمان را خواهد گرفت.'''
+{{گلوله}} جایزهٔ ادبی جدید فرانسه -موسوم به‌جایزهٔ «جزیرهٔ سن‌لوئی»- جایزهٔ مخصوص مترجمان آثار نویسندگان فرانسوی به زبان‌های بیگانه است.
 هیأت داوران این جایزه را دو نفر از اعضای آکادمی فرانسه و یک نفر از اعضای آکادمی گنکور و عده‌ئی دیگر از شخصیت‌های علم و ادب فرانسه تشکیل می‌دهند.
-امسال این جایزه نصیب بانوی سوئدی- آلابرگ- شد که بیشتر به ترجمهٔ آثار «ماری نوئل» و «بلزساندرا» پرداخته
+امسال این جایزه نصیب بانوی سوئدی -آلابرگ- شد که بیشتر به ترجمهٔ آثار «ماری نوئل» و «بلزساندرا» پرداخته
-'''. در «اوریول» (فرانسه) موزه‌ئی به‌نام «آلفونس دوده» افتتاح گردید.'''
+{{گلوله}} '''در «اوریول» (فرانسه) موزه‌ئی به‌نام «آلفونس دوده» افتتاح گردید.'''
 '''در میان بسیاری چیزهای دیدنی، سیصدنامه به خط نویسندهٔ کلاسیک فرانسوی در این موزه به نمایش گذاشته شده است.'''
@@ سطر ۳۸۹: / سطر ۳۹۴: @@
 '''این موزه، جمعاً دارای دو هزار و پانصد قلم چیزهای مختلف است.'''
-'''.''' یکی از دانشمندان فضاشناس فرانسوی توانسته است مدت ۲۴ ساعت در یک کپسول فاقد هوا زنده بماند.
+{{گلوله}} یکی از دانشمندان فضاشناس فرانسوی توانسته است مدت ۲۴ ساعت در یک کپسول فاقد هوا زنده بماند.
 وی در این مدت از اکسیژنی که نوعی از قارچ‌های دریائی تولید می‌کند استفاده کرده است!

@@ سطر ۳۱۴: / سطر ۳۱۴: @@
 ==جنون‌های کوچک و مردان بزرگ==
-'''.''' دکارت، '''فیلسوف و متفکر بزرگ، به کلاه گیس‌های خود فوق‌العاده اهمیت می‌داد و همیشه تعداد زیادی کزه گیس در گوشه و کنار خانه پنهان می‌کرد.'''
+{{گلوله}} دکارت، '''فیلسوف و متفکر بزرگ، به کلاه گیس‌های خود فوق‌العاده اهمیت می‌داد و همیشه تعداد زیادی کزه گیس در گوشه و کنار خانه پنهان می‌کرد.'''
-'''.''' واگنر- '''از نوابغ موسیقی- علاقه زیادی به‌پوشیدن کرست زنانه داشت و همیشه- پنهان از این و آن- کرست زنانهٔ تنگ و چسبانی به‌بر می‌کرد!'''
+{{گلوله}} واگنر- '''از نوابغ موسیقی -علاقه زیادی به‌پوشیدن کرست زنانه داشت و همیشه -پنهان از این و آن- کرست زنانهٔ تنگ و چسبانی به‌بر می‌کرد!'''
-'''.''' کانت، '''فلسفه‌دان بزرگ، اگر جلو پنجرهٔ اتاق خود نمی‌ایستاد و به‌درختان صنوبری که جلو پنجره‌اش بود چشم نمی‌دوخت نمی‌توانست، چنانکه باید، دربارهٔ عقاید فلسفی خویش فکر کند!'''
+{{گلوله}} کانت، '''فلسفه‌دان بزرگ، اگر جلو پنجرهٔ اتاق خود نمی‌ایستاد و به‌درختان صنوبری که جلو پنجره‌اش بود چشم نمی‌دوخت نمی‌توانست، چنانکه باید، دربارهٔ عقاید فلسفی خویش فکر کند!'''
-'''.''' نیما یوشیج، '''شاعر بزرگ معاصر که پدر شعر جدید فارسی است و پس از چندین صدسال شکل تازه‌ئی به‌شعر راکد ما داد، همیشه آثار خود را پشت مقوای قوطی شیرینی، روی کاغذهای کاهی کهنه و مچاله شده، روی پاکت‌های سیگار اشنو، در حاشیهٔ تنگ روزنامه‌ها، پشت اوراق چاپی اعلانات و چیزهائی نظیر این‌ها می‌نوشت و کاغذ صاف و تمیز، هرگز او را به‌نوشتن رغبت نمی‌داد... نیما، بدون استثنا همهٔ آثار خود را بر چنین کاغذهائی نوشته است. برای نوشتن نیز در تمام عمر قلم و مرکب به کار نبرد بلکه همیشه با مداد می‌نوشت. اما مداد نوک تیز و بلند نیز، چون کاغذ صاف و تمیز، او را از نوشتن باز می‌داشت. نیما، مدادهای کامل را به قطعات کوچکی در می‌آورد که به‌زحمت می‌توانست میان انگشتان قرار بگیرد... آنگاه در وضع فوق‌العاده ناراحتی قرار می‌گرفت (اغلب چمباتمه می‌نشست) و مثلا در حاشیه‌های تنگ و باریک روزنامه‌ها یا بر قطعات فوق‌العاده کوچک یا فوق‌العاده بزرگ کاغذ (مثلا کاغذ کاهی سفیدی که قبلا آن را برای الگوی یک دامن زنانه بریده بودند و اکنون بی‌استفاده مانده بود) با تکه مداد نوک‌پهن و بسیار کوچکی که به اشکال لای انگشتان لاغرش باقی می‌ماند، به خلق آثار عظیمی چون «ناقوس» و «خانهٔ سرویلی» می‌پرداخت. به‌همین دلیل، اکنون یکی از مسائل فوق‌العاده مهمی که در راه نشر آثار نیما پیش آمده، مسألهٔ رونوشت برداشتن از آثار اوست.خط ریز و نوک پهن مداد، و آشفتگی اوراق، این وحشت را پیش آورده است که بسیاری از آثار وی مغلوط ضبط شود و یا یکسره ناخوانا باقی بماند. زیرا نیما عادت نداشت که آثار خود را، تا وقتی که بخواهد برای چاپ به کسی بسپارد، پاکنویس کند.'''
+{{گلوله}} نیما یوشیج، '''شاعر بزرگ معاصر که می‌بایست کفش و جوراب خودرا در آورد و پابرهنه بر آجرهای خنک کف اتاق راه برود و آثار خود را تقریر کند تا منشی بنویسد... در غیر این‌ صورت از نوشتن یک کلمخ عاجز بود!'''
-'''. از ده سال قبل، یعنی از همان هنگام که سینکلر بویس S. Lewis – نویسندهٔ بزرگ امریکائی و برندهٔ جایزهٔ نوبل- در رم درگذشت، ناقد و رمان‌نویس آمریکائی، مارک شورر M. Schorer به نوشتن کتابی در شرح زندگی و آثار او پرداخت.این کتاب اخیراً در ۸۶۷ صفحه در آمریکا به‌چاپ رسیده است.'''
+{{گلوله}} نیما یوشیج، '''شاعر بزرگ معاصر که پدر شعر جدید فارسی است و پس از چندین صدسال شکل تازه‌ئی به‌شعر راکد ما داد، همیشه آثار خود را پشت مقوای قوطی شیرینی، روی کاغذهای کاهی کهنه و مچاله شده، روی پاکت‌های سیگار اشنو، در حاشیهٔ تنگ روزنامه‌ها، پشت اوراق چاپی اعلانات و چیزهائی نظیر این‌ها می‌نوشت و کاغذ صاف و تمیز، هرگز او را به‌نوشتن رغبت نمی‌داد... نیما، بدون استثنا همهٔ آثار خود را بر چنین کاغذهائی نوشته است. برای نوشتن نیز در تمام عمر قلم و مرکب به کار نبرد بلکه همیشه با مداد می‌نوشت. اما مداد نوک تیز و بلند نیز، چون کاغذ صاف و تمیز، او را از نوشتن باز می‌داشت. نیما، مدادهای کامل را به قطعات کوچکی در می‌آورد که به‌زحمت می‌توانست میان انگشتان قرار بگیرد... آنگاه در وضع فوق‌العاده ناراحتی قرار می‌گرفت (اغلب چمباتمه می‌نشست) و مثلا در حاشیه‌های تنگ و باریک روزنامه‌ها یا بر قطعات فوق‌العاده کوچک یا فوق‌العاده بزرگ کاغذ (مثلا کاغذ کاهی سفیدی که قبلا آن را برای الگوی یک دامن زنانه بریده بودند و اکنون بی‌استفاده مانده بود) با تکه مداد نوک‌پهن و بسیار کوچکی که به اشکال لای انگشتان لاغرش باقی می‌ماند، به خلق آثار عظیمی چون «ناقوس» و «خانهٔ سرویلی» می‌پرداخت. به‌همین دلیل، اکنون یکی از مسائل فوق‌العاده مهمی که در راه نشر آثار نیما پیش آمده، مسألهٔ رونوشت برداشتن از آثار اوست. خط ریز و نوک پهن مداد، و آشفتگی اوراق، این وحشت را پیش آورده است که بسیاری از آثار وی مغلوط ضبط شود و یا یکسره ناخوانا باقی بماند. زیرا نیما عادت نداشت که آثار خود را، تا وقتی که بخواهد برای چاپ به کسی بسپارد، پاکنویس کند.'''
 '''سینکلر لویس که نویسندهٔ کتاب، او را «مترسک ساک‌سنتر» می‌نامد، بسال ۱۸۸۵ در ساک سنتر به‌دنیا آمد. بلندقد و تکیده بود و چشمهای برآمده داشت. سخت حساس و فوق‌العاده زشت بود.'''
-'''در ابتدای کار، نوشته‌هاش در امریکا مشتری نداشت، اما اروپا او را شناخت و در ۱۹۳۰ جایزهٔ نوبل را به‌او داد و تنها پس از آن بود که مردم امریکا کتابهایش را خریدند و خواندند.'''
+'''در ابتدای کار، نوشته‌هاش در آمریکا مشتری نداشت، اما اروپا او را شناخت و در ۱۹۳۰ جایزهٔ نوبل را به‌او داد و تنها پس از آن بود که مردم امریکا کتابهایش را خریدند و خواندند.'''
-'''کارهای اولیه‌اش از خوش بینی زود گذری حکایت می‌کرد ولی جنبهٔ هزل و استهزا در او قوت گرفت و خود او نیز با تنهائی و باده گساری در آمیخت. کتابهای «کوچه اصلی» و «المر گانتری»- که اخیرا فیلمی هم از آن ساختند، شهرت او را مسجل کرد.'''
+'''کارهای اولیه‌اش از خوش‌بینی زود‌گذری حکایت می‌کرد ولی جنبهٔ هزل و استهزا در او قوت گرفت و خود او نیز با تنهائی و باده‌گساری در آمیخت. کتابهای «کوچه اصلی» و «المر گانتری» -که اخیراً فیلمی هم از آن ساختند، شهرت او را مسجل کرد.'''
 '''بطور خلاصه، سینکلر لویس نویسنده‌ای بود که فرهنگ و جامعه امریکایی را آن چنانکه بود به‌خوانندگان خویش عرضه کرد.مارک شورر می‌نویسد:'''
-'''«بدون نوشته‌های او نمی‌توان ادبیات جدید امریکا را شناخت، زیرا بدون نوشته او خود را نیز مشکل می‌توانیم بشناسیم! »'''
+'''«بدون نوشته‌های او نمی‌توان ادبیات جدید امریکا را شناخت، زیرا بدون نوشته او خود را نیز مشکل می‌توانیم بشناسیم!»'''
 ==دربارهٔ برنارتی‌سدر==

@@ سطر ۲۶۹: / سطر ۲۶۹: @@
 مسابقه عکاسی کتاب هفته
-'''. سال‌های سال است که یک مجلهٔ پر تیرتژ پاریسی،''' پوئن‌ دوووایماژ دوموند، '''دو صفحهٔ وسط خود را زیر عنوان «نمایشگاه دائمی عکس» به چاپ شاهکارهای عکاسی هنرمندان آماتور اختصاص داده..'''
+'''. سال‌های سال است که یک مجلهٔ پر تیراژ پاریسی،''' پوئن‌ دوووایماژ دوموند، '''دو صفحهٔ وسط خود را زیر عنوان «نمایشگاه دائمی عکس» به چاپ شاهکارهای عکاسی هنرمندان آماتور اختصاص داده..'''
 ''' در این جلد از کتاب هفته، دو قطعه از عکس‌های آخرین شمارهٔ این مجله را ملاحظه می‌کنید.'''
@@ سطر ۲۸۱: / سطر ۲۸۱: @@
 '''بهتر است با هر عکس که می‌فرستید، مدت، دیافراگم، و ساعت عکسبرداری را نیز ذکر کنید.'''
 '''. روزی یکی از عطرسازان معروف پاریس، نقاس بزرگ- رنوار- را که از برابر مغازه‌اش می‌گذشت شناخت، و از او خواهش کرد برای تبلیغ محصول تازه‌اش طرحی تهیه کند.'''
@@ سطر ۲۸۷: / سطر ۲۸۸: @@
 '''عطرساز با ستایش و تحسین به‌طرح تندی که رنوار کشیده بود نگاه کرد و گفت:'''
-'''- استاد! چه‌قدر باید تقدیم کنم؟'''
+:'''- استاد! چه‌قدر باید تقدیم کنم؟'''
 '''رنوار به‌سادگی جواب داد:'''
-'''- بیست هزار فرانک!'''
+:'''- بیست هزار فرانک!'''
 '''عطر فروش که از شگفتی به لکنت افتاده بود گفت:'''
-'''- بیست... بیست هزار فرانک؟ شوخی می‌کنید استاد! آخر مگر همه‌اش برای این طرح کوچک چه قدر وقت صرف کردید؟'''
+:'''- بیست... بیست هزار فرانک؟ شوخی می‌کنید استاد! آخر مگر همه‌اش برای این طرح کوچک چه قدر وقت صرف کردید؟'''
 '''رنوار با خونسردی گفت:'''
-'''- همه‌اش؟... چهل و دو سال!'''
+:'''- همه‌اش؟... چهل و دو سال!'''
-'''.''' شوروی‌ها دستگاه عکاسی جدیدی به بازار فرستاده‌اند که می‌تواند در یک ۱۰۰ میلیونم ثانیه عکس بگیرد.
+{{گلوله}} شوروی‌ها دستگاه عکاسی جدیدی به بازار فرستاده‌اند که می‌تواند در یک ۱۰۰ میلیونم ثانیه عکس بگیرد.
 اکنون دانشمندانی که در خدمت صنایع فتوگرافیک این کشور کار می‌کنند، مشغول مطالعه هستند که بتوانند با این وسیلهٔ جدید، حداقل به‌برداشتن یک میلیون عکس در ثانیه توفیق حاصل کنند.زیرا از لحاظ تکنیکی، رد شدن فیلم از پشت عدسی، و قرار گرفتن فیلم دیگر، مستلزم فرصتی است که خواه و ناخواه امکان برداشتن فیلم در یک ۱۰۰ میلیونم ثانیه را از میان می‌برد.
@@ سطر ۳۰۷: / سطر ۳۰۸: @@
 '''اگر خبر داشته باشید که جایزهٔ فرانسوی فه‌مینا جائزه‌ئی است که فقط به بانوان نویسنده تعلق می‌گیرد، خواندن این نکته برایتان بی‌مزه نخواهد بود که یکی از مجلات فرانسوی در ستون «تفسیر اللغات» خویش، جائزهٔ فه‌مینا را «جائزهٔ از ما بهتران» خوانده است!'''
-'''. پول بورژه''' به‌سال ۱۹۰۳، دربارهٔ آدم‌های متظاهر چنین نوشته است:
+{{گلوله}}''' پول بورژه''' به‌سال ۱۹۰۳، دربارهٔ آدم‌های متظاهر چنین نوشته است:
 '''«متظاهر آدمک بیچاره‌ئی است. او در میان جمع از چیزهائی تعریف می‌کند که، وقتی تنهاست، چشم دیدن آنها را هم ندارد!»'''

@@ سطر ۲۱۵: / سطر ۲۱۵: @@
 '''خیال می‌کنید گل کلم چیست؟ -هیچی... همان «کلم قمری» است که تربیت دانشگاهی دیده است!'''
 '''از تناسب چیزها هم غافل نباشید: -من هزار بار سرگین غلطان «جوان» بودن را ترجیح می‌دهم به آنکه پرندهٔ «عجوزهٔ» بهشتی باشم!'''
 '''هارت و پورت زیاد را به چیزی نگیرید:'''
 '''مرغی که به زحمت زیاد یک تخم کرده، گاه چنان قدقدی به راه می‌اندازد که اگر آدم خبر نداشته باشد، تصور می‌کند جای تخم مرغ، ستاره‌ئی گذاشته است!'''
 '''آنچه انسانی است، اندوهزا است.'''
@@ سطر ۲۳۴: / سطر ۲۴۰: @@
 '''اگر آنچه را که می‌پوشانید چیزی جز یک وجود پاک نیست، زیاد در بند چند و چون جامه نباشید!'''
-'''برای آن که خاطر نویسنده‌ئی را ازخود خرسند کنید، سه طریق مجرب به شما پیشنهاد می‌کنم:'''
+'''برای آن که خاطر نویسنده‌ئی را از خود خرسند کنید، سه طریق مجرب به شما پیشنهاد می‌کنم:'''
 '''۱-به‌اش بگوئید یکی از کتاب‌هایش را خوانده‌اید؛'''
@@ سطر ۲۵۴: / سطر ۲۶۰: @@
 خانم متظاهری که از یک نمایشگاه نقاشی دیدن می‌کرد، در مقابل تابلو معروف «چتر»- شاهکار '''رنوار''' – توقف کرد... مسوول فروش تابلوها پیش رفت و پرسید:
--	از این تابلو خوشتان میآد؟
+:-از این تابلو خوشتان میآد؟
--	بله. خیلی عالیه. اما... ببینم: رنگ دیگه‌شو ندارین؟
+:-بله. خیلی عالیه. اما... ببینم: رنگ دیگه‌شو ندارین؟
 {{ستاره}}

@@ سطر ۱۴۶: / سطر ۱۴۶: @@
 ==نقاشی==
-'''.''' دفتری که در آخرین نمایشگاه آثار پیکاسو گشوده بودند، مجموعهٔ جالب توجهی از آب درآمده است.
+{{گلوله}} دفتری که در آخرین نمایشگاه آثار پیکاسو گشوده بودند، مجموعهٔ جالب توجهی از آب درآمده است.
 ضمن بسیاری چیزها که در این دفتر نوشته شده، این شعر بالبداهه '''آنتوان تودال''' (سیزده ساله) را در روزنامه‌های پاریس نقل کرده‌اند:
@@ سطر ۱۸۸: / سطر ۱۸۸: @@
 '''و دوزخ خود را باز یابم!'''
-'''.''' سرسام آورترین مبلغی که در دهسالهٔ اخیر برای خرید یک تابلو نقاشی پرداخت شده، مبلغی است نزدیک به ۱۲ میلیون فرانک جدید فرانسه (یک میلیارد و دویست میلیون فرانک قدیم و بالغ بر ۲۱۶ میلیون ریال، یا: ۲۱ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان!)
+{{گلوله}} سرسام آورترین مبلغی که در ده‌سالهٔ اخیر برای خرید یک تابلو نقاشی پرداخت شده، مبلغی است نزدیک به ۱۲ میلیون فرانک جدید فرانسه (یک میلیارد و دویست میلیون فرانک قدیم و بالغ بر ۲۱۶ میلیون ریال، یا: ۲۱ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان!)
 این، مبلغی است که موزهٔ متروپولیتن نیویورک در برابر خرید تابلو « لبخند ژوکوند» اثر «لئوناردو داوینچی» به پرینس '''لیختن‌اشتاین''' پرداخته است.
@@ سطر ۱۹۴: / سطر ۱۹۴: @@
 مشهور است که لئوناردو داوینچی بر سر این تابلو بیست و یک سال تمام کار کرده است.
-'''.''' و این هم آمار تازه‌ئی که از نشریات سازمان ملل متحد نقل می‌کنیم:
+{{گلوله}} و این هم آمار تازه‌ئی که از نشریات سازمان ملل متحد نقل می‌کنیم:
-در امریکا (ایالات متحده)، برای هر ۲/۸ نفر
+در آمریکا (ایالات متحده)، برای هر ۲/۸ نفر
 در سوئد   .    .    .    برای هر ۷ نفر

@@ سطر ۲۳: / سطر ۲۳: @@
 ==تئاتر==
-'''. از دوم آبان ماه، آقای عباس مغفوریان، نمایشنامهٔ «پایان فرهنگ» را در تالار فرهنگ به روی صحنه خواهد آورد.'''
+'''{{گلوله}} از دوم آبان ماه، آقای عباس مغفوریان، نمایشنامهٔ «پایان فرهنگ» را در تالار فرهنگ به روی صحنه خواهد آورد.'''
 '''این نمایشنامه یکی از آثار دیلی‌هال است و ترجمهٔ آن نیز به وسیله کارگردان صورت گرفته است.'''
-'''عباس مغفوریان نام تازه‌ئی است که در قلورو هنر ایران به گوش می‌رسد.'''
+'''عباس مغفوریان نام تازه‌ئی است که در قلمرو هنر ایران به گوش می‌رسد.'''
 '''وی پس از نه سال تحصیل و مطالعه در کلاس‌های تئآتر آلمان به‌ایران بازگشته به اداره هنرهای دراماتیک پیوسته است و این، اولین  کاری است که عرضه می‌کند.'''