http://irpress.org/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Rezebi 2026-06-12T09:51:43Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.35.2 http://irpress.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7_%D9%82%D9%86%D8%A7%D8%AA_%D8%AD%D8%A7%D8%AC_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%D8%A7_%D9%85%D8%A3%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AA_%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1_%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%BE%D9%88&diff=22102 2011-08-01T08:29:37Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:26-154.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۴]]<br /> [[Image:26-155.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۵]]<br /> <br /> {{درحال‌ ویرایش}}<br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۲۶]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7_%D9%82%D9%86%D8%A7%D8%AA_%D8%AD%D8%A7%D8%AC_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%A8%D8%A7_%D9%85%D8%A3%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AA_%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1_%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%BE%D9%88&diff=22101 2011-08-01T08:20:26Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:26-154.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۴]]<br /> [[Image:26-155.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۵|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۶ صفحه ۱۵۵]]<br /> <br /> {{درحال‌ویرایش}}<br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۲۶]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%AF%D8%B1_%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%DB%B2%DB%B1&diff=22099 2011-08-01T07:13:22Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:21-127.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۷]]<br /> [[Image:21-128.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۸|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۸]]<br /> [[Image:21-129.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۹|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۹]]<br /> [[Image:21-130.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۰|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۰]]<br /> [[Image:21-131.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۱]]<br /> [[Image:21-132.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۲]]<br /> <br /> {{بازنگری}}<br /> <br /> {{کوچک}}<br /> کار پاسخ دادن به‌پرسش خوانندگان در زمینه مصطلحات علوم اجتماعی و سیاسی باید با نظم و نظام خاصی صورت گیردتا موثر باشد؛ به این معنا که هر واژه در جامعیت خاصی قرار دارد که برای دانستن معنا و کاربرد درست آن نخست باید به‌واژه یا واژه‌های دیگری آگاه شد که یا زمینه آن واژه خاص است یا بنیاد آن. از این رو به‌چنین پرسش‌هائی در طرح ً«ایدئولوژی و اندیشه‌های سیاسی معاصر» ً پاسخ گفته می‌شود تا خواننده هم تعریف دقیق واژه یا واژه‌هائی را که از ما خواسته بداند و هم به‌بستگی آن واژه با واژه‌های دیگر آگاهی یابد.<br /> <br /> {{چپ چین}}<br /> [ک.ج]<br /> {{پایان چپ چین}}<br /> {{پایان کوچک}}<br /> <br /> ==ایدئولوژی==<br /> از زمان ًدستوت دوتراسیً اصطلاح ًایدئولوژیً{{نشان|1}}برای بیان وتشریح آن دسته از نظریات اجتماعی، به‌خصوص سیاسی، به‌کار گرفته شده است، که سیستمی{{نشان|2}}از اعتقادات، باورها و اندیشه‌ها را درجهت تائید، تعدیل یا تغییر نظام‌های اجتماعی موجود و ایده‌آل بیان کند. هر ایدئولوژی برای معتقدان و طرفداران آن از جهان، که یا بیش، منظری از آنچه که هست یا باید باشد، عرضه می‌دارد.<br /> <br /> به اعتقاد ًساموئل هانتیگ‌تونً (S.Huntington) ایدئولوژی همانا «سیستمی از انگارها (idea) است که گروه‌ها و ملت آن را پذیرفته‌اند. [این سیستم] در توزیع ارزش‌های سیاسی و اجتماعی نقش اساسی دارد»<br /> <br /> ًمارکسً در نظام‌های طبقاتی ایدئولوژی را یک فریب سیاسی دانسته آن را ساخته تجربیات و نیرنگ‌های طبقهٔ حاکم می‌داند. او برآن است که هر وابستگی طبقاتی جهان‌بینی خاص خود را دارد که درمیان لفافه‌ئی از تعصب طبقاتی بسته بندی شده است.<br /> <br /> امروزه مفهوم ایدئولوژی، درقیاس با دوران مارکس یا حتی ًکارل مانهایمً (Karl Mannheim) بسیار تفاوت کرده است. ًلی‌بن سارجنتً (Lyman Tower sergeant) ایدئولوژی قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم را به‌آن دسته از فیلم‌های کلاسیک تشبیه می‌کند که همیشه قهرمانان آنها سوار اسب سفید و با لباسی زیبا ظاهر می‌شدند و مقابل دزدان و شیطان خفقان –سوار بر اسب سیاه با لباس تیره- قدم به میدان می‌گذاشتند و برای نابود کردن آنها و ایجاد محیط امن و دلخواه متحمل زحماتی می‌شدند و گاهی هم مختصر زخمی برمی‌داشتند.<br /> <br /> امروزه به‌خلاف گذشته، در اکثر جوامع و سیستمهای حکومتی هم اعتقاد به ایدئولوژی‌های مختلف رایج است و هم رو به گسترش. لزوم تبعیت از یک ایديولوژی و کم بها دادن به ایدئولوژی‌های دیگر را همچون قضاوت قاتلان دربارهٔ دزدان فیلم‌های کلاسیک، امری الزامی تلقی نمی‌کنند. افراد و گروه‌ها می‌توانند دربارهٔ نهادهائی چون حزب، مسجد، کلیسا، اتحادیه‌های کارگری و غیره ایدئولوژی‌های متفاوت داشته باشند، بی‌آنکه سیستم‌های ارزشی ناهمگون‌شان تضادهای فردی یا جمعی پدید آورد. این پندار که هرکس لزوماً ایدئولوژی خاصی دارد، برداشت و استنباطی نادرست است که سیستم‌های توتالیتر (خودکامه) سخت به آن پابندند. چرا که غالباً مفهوم ایدئولوژی را همان مفهوم اعتقاد و باور می‌دانند. اعتقاد و باور هنگامی به ایدئولوژی مبدل می‌شود که از ساخت ونظام متمایزی برخوردار و در چارچوب اندیشه خاصی باشد، مثلاً، اکثر مردم یا دولت‌ها خود را دموکرات می‌دانند بی‌آن‌که مفهوم و اصول دموکراسی را بدانند، یا به آن عمل کنند. چنان که پیروان دمکراسی سرمایه‌داری و دمکراسی سوسیالیستی هریک خود را دمکرات واقعی می‌داند.<br /> <br /> هر ایدئولوژی در طول حیات آن دستخوش تغییراتی می‌شود، چون اصلاح، تجدیدنظر، انطباق باوضع موجود و مانند این‌ها، تفاوت و تنوع ایديولوژی‌ها تا حدی از امکان تحلیل آن‌ها می‌کاهد. زیرا که هر ایدئولوژی از بسیاری نظرها با ایدئولوژی‌های دیگر تفاوت دارد. گاه متن وموضوع یک ایدئولوژی معطوف به آن هدف‌ها و مسایلی است که به کلی در ایدئولوژی‌های دیگر نادیده گرفته می‌شود، از آنجا که درتحلیل هر ایدئولوژی ناگزیر باید آن را با ایدئولوژی‌های دیگر سنجید، پس محققان کوشیده‌اند که ساخت کلی جوامع را در پنج بحث بررسی کنند تا بدین گونه نواقص و مشکلات مقایسهٔ ایدئولوژی‌ها را به حداقل ممکن برسانند. آن پنج بخش این‌هاست:<br /> ::::1. نظام ارزش‌ها<br /> ::::2. نظام اجتماعی شدن<br /> ::::3. قشربندی و تحرک اجتماعی<br /> ::::4. نظام اقتصادی<br /> ::::5. نظام سیاسی<br /> <br /> ًنظام ارزش‌ها: ً ارزش‌های موجود هر جامعه عامل مهم ساخت خصلت اجتماعی آن جامعه است. آنجا که برخی از دانشمندان علوم اجتماعی سیستم ارزش‌ها را ًخرده سیستمً (یا، خرده نظام sub-sistem) می‌دانند مبین اهمیت انکار ناپذیری است که نظام ارزش جوامع بر عملکرد آن‌ها دارد یا می‌تواند داشته باشد.<br /> <br /> ًنظام اجتماعی شدن: ً یعنی فرایندی که در طول آن هرفردی از اجتماع ارزش‌های موجود آن جامعه را چون ارزش‌های خویش می‌پذیرد. عواملی چون سیستم خانواده، سیستم آموزش و پرورش، سیستم دینی و اعتقادی، ونیز افکار عمومی گروه‌های همگون و مانند این‌ها، در ساخت نظام اجتماعی نقش انکارناپذیری دارد. <br /> <br /> &quot;قشربندی و تحرک اجتماعی:&quot; افراد جامعه درمجموع به شکل گروه در قشرهای اجتماعی تجمع می‌کنند و ممکن است به‌صورت ملموس یک سیستم طبقاتی تشکیل دهند و یا به‌صورت نامنسجمی خصوصیات متشابه‌ئي داشته باشند. بررسی نقش قشربندی اجتماعی در ایدئولوژی سیاسی اکثراً با یک شکل روبه‌رو می‌شود و آن برابری و تساوی افراد است. بعضی از ایدئولوژی‌ها اساساً منکر هر نوع قشربندی اجتماعی بوده اعتقاد دارند که هر فرد در زمینهٔ خاصی از فعالیت‌های اجتماعی آزادی عمل داشته با دیگران برابر است. به عبارت دیگر، باید فرصت استفاده از امکانات در دسترس همگان باشد.<br /> <br /> &quot;نظام اقتصادی و سیاسی:&quot; سیستم اجتماعی هر جامعه متاثر از تولید، توزیع و مصرف آن است. ارتباط بین نظام اقتصادی و سیاسی امر انکارناپذیری است. نظام سیاسی تقریباً در تمام دولت‌ها ایجاد هماهنگی و یگانگی بین بخش‌های گوناگون اجتماعی را به‌عهده دارد. واین وظیفه‌ئي است که از طریق تصمیم‌گیری‌های سیاسی اعمال می‌شود.<br /> <br /> لزوم کاربرد عوامل فوق در تحلیل و مقایسهٔ ایدئولوژی‌ها را می‌توان با مثالی روشن کرد. ایدئولوژی دمکراسی معتقد است که همهٔ شهروندان با یکدیگر مساوی‌اند امّا حتی برداشت‌های سطحی پاره‌ئی از محققان هم نمی‌تواند مدعی تساوی حقوق سیاسی همه اتباع در کشورهای جهان باشد.<br /> <br /> ==1 دمکراسی==<br /> <br /> &quot;دموکراسی&quot; {{نشان|3}}، به‌عنوان یک تئوری سیاسی هیچ‌گاه به‌صورت کامل تعریف نشده است. آنچه ما امروزه دمکراسی می‌نامیم ماحصل تجربیات و کوششهائی است که بسیاری از کشورهای جهان درآن سهیم بوده‌اند، هرچند که هرگز مفهوم عمومی معین و مشخصی نداشته است.<br /> <br /> گاه دیده می‌شود که دمکراسی را با جمهوری خواهی یا جمهوری‌گرائی یکی دانسته به‌سادگی تحلیل در بنیاد سیستم‌های جمهوری را جایگزین پژوهش و بررسی اصول دمکراسی می‌کنند، ویا مشارکت شهروندان را در مسایل سیاسی همان استقرار دمکراسی می‌گیرند.<br /> <br /> باتوجه به مشکلات و نظرات یادشده ارائه یک نظریهٔ علمی و قابل‌قبول دربارهٔ مفهوم ایدئولوژی دمکراسی مشکل‌تر می‌شود.<br /> <br /> ==اصول دمکراسی==<br /> <br /> ::::1. شرکت شهروندان در تصمیم‌گیری سیاسی.<br /> ::::2. وجود درجاتی از برابری و تساوی برای اتباع دولت<br /> ::::3. استقرار سیستم نمایندگی<br /> ::::4. وجود درجاتی از آزادی (freedom) و اختیار (Liberty).<br /> <br /> مهم‌ترین ویژگی سیستم‌های دمکراتیک مشارکت شهروندان در تصمیم‌گیری‌های سیاسی است، که به دو صورت اعمال می‌شود:<br /> یکی مشارکت مستقیم (دمکراسی مستقیم) که با شرکت و حضور شهروندان و نظرخواهی مستقیم تحقق می‌یابد، و دیگری مشارکت نامستقیم (دمکراسی نمایندگی) که شهروندان با انتخاب افراد موردنظر خود به آنان مأموریت می‌دهند که درباره وضع موازین و قواعد اقدام کنند.<br /> <br /> لازمهٔ تحقق مشارکت عمومی در تصمیم‌گیری سیاسی وجود مساوات اجتماعی و آزادی است که نظریه‌پردازان دمکراسی آن را در پنج مورد طبقه‌بندی کرده‌اند:<br /> ::::۱. تساوی سیاسی،<br /> ::::2. برابری در مقابل قانون،<br /> ::::3. تساوی در بهره‌گیری از امکانات و فرصت‌ها.<br /> ::::4. برابری اقتصادی،<br /> ::::5. تساوی اجتماعی.<br /> <br /> ازنظر تاریخی شوق به‌برابری و مساوات اجتماعی درقالب آزادی‌خواهی بیان شده و انعکاس یافته است، که درمجموع در مفاهیمی چون آزادی، اختیار و حق جنبه عینی به‌خود گرفته است از بسیاری جهات تعیین و تحلیل تفاوت میان این اصطلاحات امکان‌پذیر است، امّا ایدئولوژی دمکراسی در قالب یک مفهوم کلی، تحت عنوان «حقوق مدنی»، وجود این آزادی‌ها را در استقرار هر حکومت دمکراتیک ناگزیر می‌داند:<br /> ::::1. حق رأی،<br /> ::::2. آزادی بیان،<br /> ::::3. آزادی مطبوعات،<br /> ::::4. مصونیت در برابر تهدیدات سیاسی و حقوقی دولت،<br /> ::::5. آزادی دین و مذهب،<br /> ::::6. آزادی قیام و شورش در برابر نظام خودکامه،<br /> ::::7. آزادی [تشکیل] اجنماعات.<br /> <br /> پیروان ایدئولوژی دمکراسی در کشورهای گوناگون جهان –دست‌کم به‌ظاهر- درلزوم وجود این عوامل درنظام دمکراتیک اقرار دارند. امّا زمانی که رابطهٔ نظام اقتصادی با دمکراسی مطرح می‌شود. اختلاف وتناقض‌گوئی آغاز می‌شود. بر سر این که کدام یک از این سیستم‌ها دمکرات‌ترند: کرهٔ‌شمالی یا جنوبی، ایالات منحده یا اتحادجماهیرشوروی، آلمان‌شرقی یا آلمان‌غربی، مجادله درمی‌گیرد..<br /> <br /> ==دمکراسی و سرمایه‌داری==<br /> <br /> سرمایه‌داری یک نظام اقتصادی است که در طول ده‌ها سال دستخوش تغییرات و تحولات بنیادی شده‌است، و در مجموع روند آن را می‌توان به‌دو دوره تقسیم کرد:<br /> <br /> ::::الف – سرمایه‌داری سنتی با ویژگی‌هائی چون:<br /> ::::مالکیت خصوصی انواع دارائی‌ها،<br /> ::::امکان انباشت بی‌حدوحصر سرمایه و ثروت،<br /> ::::خودداری حکومت از مداخلهٔ در فعالیت‌های اقتصادی دولت.<br /> <br /> ::::ب – سرمایه‌داری جدید با ویژگی‌هائی چون:<br /> ::::مالکیت خصوصی مطلق،<br /> ::::محدودیت جزئی در انباشت ثروت‌های کلان،<br /> ::::دخالت حکومت در نظام اقتصادی دولت.<br /> <br /> امروزه سرمایه‌داران سنتی جندان طرفداری ندارند، امّا هستند کسانی که هنوز معتقدند بنای دمکراسی و آزادی بر بنیاد مالکیت خصوصی بی‌قیدوبند استوار است و تحدید دارائی و ثروت افراد تهدید بقای دمکراسی است.<br /> <br /> معتقدان سرمایه‌داری سنتی با توجه به ایدئولوژی دمکراسی، در توجیه مرام خود چنین استدلال می‌کنند که ثروت دردست شهروندان عامل مقابلهٔ با معضلات و بحران‌های اقتصادی و مبارزه با فقر است؛ و ثروتمندان، درقیاس با شهروندان کم‌درآمدتر و فقیر، پول بیش‌تری خرج می‌کنند که نتیجه‌اش افزایش سرعت گردش پول و تولیدات جامعه است. از سوی دیگر، سرمایه‌داران با تأسیس سازمان‌ها و مؤسسات تولیدی یا خدماتی بزرگ کمک شایانی به‌افزایش میزان اشتغال می‌کنند که خود اقدامی است درجهت رشد تولیدات ملی و منافع عمومی دولت.<br /> <br /> تحلیل سرمایه‌داران سنتی و معتقد به‌دمکراسی همان استدلالاتی است که امثال ج.پ.مورگان، ج.میل{{نشان|2}}و راکفلرها در توجیه فعالیت‌های خود می‌کردند.<br /> <br /> سرمایه‌داران جدید ضمن حفظ قانون دارائی‌های خصوصی خود مالکیت‌های بسیار بزرگ را ثروتی عمومی دانسته و دولت را درنحوه و میزان تولید و توزیع محصولات مورد نیاز عامه مخیر می‌دانند، هرچند که با مشارکت بخش خصوصی باشد، سرمایه‌داران جدید از نظر ایدئولوژی دمکراسی، به برابری در استفاده از فرصت‌ها ارج می‌نهند. به‌این‌معنا که هرکس می‌تواند آزادانه وارد بازار فعالیت‌های اقتصادی شود و از امکانات موجود براساس توانائی‌های شخصی برخوردار شود.<br /> <br /> ==دمکراسی و سوسیالیزم==<br /> <br /> اساس نظریه دموکرات‌های سوسیالیست دراستقرار نظام عادلانه چنین است:<br /> ::::1. ملی کردن اغلب مالکیت‌های خصوصی بزرگ از طرف حکومت منتخب، به‌ویژه مالکیت صنایع سنگین، واحدهای خدماتی و حمل‌ونقل.<br /> ::::2. محدودیت انباشت ثروت‌های خصوصی،<br /> ::::3. سرپرستی و نظارت حکومت در اموراقتصادی،<br /> ::::4. برقراری نظام رفاه عمومی.<br /> <br /> به اعتقاددمکرات‌های سوسیالیست مشارکت درتصمیم‌گیری سیاسی لزوماً اتخاذ تصمیم در مسایل اقتصادی پیوند دارد. از آنجائی که بین سیاست و اقتصاد حدومرزی نیست، شهروندان به‌هنگام انتخابات و نظرخواهی درواقع آیندهٔ اقتصادی خود را درقالب عملکرد دستگاه حاکم بعدی مشخص می‌کنند.<br /> <br /> نظارت و کنترل حکومت بر صنایع و خدمات در تمام دولت‌های دمکرات سوسیالیست یکسان نیست، برخی از کشورها تمام این بخش‌ها زیرنظر حکومت اداره می‌شود. و پاره‌ئي از دولت‌ها برای این نظارت حدودی پذیرفته‌اند. وظیفهٔ اساسی هر دولت دمکرات سوسیالیست تنظیم نحوهٔ عملکرد آن دسته از فعالیت‌های اقتصادی است که تولیدات و بازده آن‌ها با منافع و مصالح عمومی ارتباط مستقیم دارد.<br /> <br /> امروزه ایدئولوژی دمکراسی از نظام نمایندگی –که در گذشته اساس استقرار نظام دمکراسی محسوب می‌شد- گامی فراتر نهاده مشارکت مستقیم مردم را در تصمیم‌گیری‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خواهان است. ایدئولوژی جدید، دمکراسی جوامع کنونی را پیچیده‌تر از آن می‌داند که امور و مسایل آن صرفاً از طریق انتخابات زمان‌بندی شود و انتخاب کارگزاران حکومتی هر دوره از این راه جریان یابد و روند عادی خود را بپیماید. پیداست که منظور این نیست که هر تصمیمی را شهروندان باید بگیرند بلکه غرض مشارکت شهروندان است در مواردی از تصمیم‌گیری‌ که می‌تواند مستقیماً منافع و زندگی اجتماعی یا اقتصادی آنان را دیگرگون و یا از مسیر دمکراتیک خارج کند. به عبارت دیگر، می توان گفت که دمکراسی از نظر نظریه‌پردازان جدید چیزی است بمانند «دمکراسی مشارکتی» یا «دمکراسی اشتراکی، و این اعتقادی است که دمکرات‌های سوسیالیست خود را مجری آن می‌دانند.<br /> <br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۲۱]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%AF%D8%B1_%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86_%DB%B2%DB%B1&diff=19701 2011-06-26T05:22:35Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:21-127.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۷|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۷]]<br /> [[Image:21-128.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۸|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۸]]<br /> [[Image:21-129.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۹|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۲۹]]<br /> [[Image:21-130.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۰|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۰]]<br /> [[Image:21-131.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۱]]<br /> [[Image:21-132.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۲۱ صفحه ۱۳۲]]<br /> <br /> {{در حال ویرایش}}<br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۲۱]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=19700 2011-06-26T05:09:13Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:8-151.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱]]<br /> [[Image:8-152.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲]]<br /> [[Image:8-153.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳]]<br /> [[Image:8-154.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴]]<br /> <br /> {{بازنگری}}<br /> <br /> انقلاب اسلامی نیازمند گسترش آزادی‌هاست. اسلام یک نظام کامل است. نظامی‌است که توانائی حل مشکلات همه زمان‌ها را دارد. نظامی‌است که انسان را مسئول و بنابراین صاحب اختیار می‌شناسد. در میان مکتب‌های الهی و غیرالهی، اسلام تنها نظامی‌ است که آدمی را اسیر جبرها نمی‌سازد. انسان حاکم بر جبرهاست و می‌تواند خود را از قید و بند آن‌ها آزاد سازد. در مقایسه با مارکسیسم، اسلام نظامی است که بنا را بر توانمندی انسان آگاه و مسئول می‌گذارد و مارکسیسم شبه نظامی است که انسان را تابع جبرها می‌شناسد و تقدم را به جبرها می‌دهد. از این رو انقلاب اسلامی طبیعتی به‌کلی متفاوت با طبیعت انقلاب مارکسیستی و غیر آن دارد. طبیعت انقلاب اسلامی، مقتضی توسعه روزافزون دائره آزادی‌هاست. وانسان چگونه می‌تواند مسئول و صاحب اراده دگرگون ساز باشد، وقتی آزاد نیست؟<br /> <br /> و نظام اسلامی بر پایه توحید، بعثت درنظام توحید (نبوت) و امامت و عدالت و معاد استوار است. روش‌ها و رهنمودها و قانون‌ها و قرار و قاعده‌ها همه باید با این اصول منطبق باشند. اجتهاد صحیح نخست شناخت این اصول است. آنطور که قرآن می‌سناساند و آنگاه شناسائی کردن موضوع است. وبالاخره دستیابی به حکم برطبق نظام و براساس شناسائی موضوع است. وقتی بدین‌سان در مسئله آزادی بنگریم می‌بینیم اسلام نظامی است برای آزاد کردن انسان از همه جبرها، آزاد کردن انسان از فرهنگ زور و تخریب.<br /> <br /> نظامی تا این حد استوار، خود به دفاع از خویش تواناست. نیاز به حمایت نه از راه چماق دارد ونه از راه سانسور. هر مسلمان آگاهی می‌داند که اگر سانسور در کار نیامده بود و در مرزهای کشورهای اسلامی دیواری از مکر و فریب و دروغ و توطئه نمی‌کشیدند، اگر اسلام را سانسور نمی‌کردند، اگر حقایق اسلام را وارونه جلوه نمی‌دادند و... اسلام جهان را فرا گرفته بود. بنابراین دینی که خود 14 قرن است قربانی سانسور است و مردمی که به دلیل همین سانسور از حقایق دین بی‌اطلاع مانده‌اند، چه سودی در تجدید سانسور دارند؟<br /> <br /> آن‌ها که توطئه می‌چینند و آن‌ها که به زورگوئی‌های خود می‌خواهند لباس حقانیت بپوشانند با همه هشدارها، سخت در تلاشند تا سانسور و جو اختناق را تحمیل کنند و بدین‌طریق مانع از شناخته شدن اسلام می‌شوند و در نتیجه استقرار مجدد ضدانقلاب قطعی خواهد شد. دینی که 14 قرن سانسور شده است و ادامه حیات خود را از مبارزه با سانسور دارد، دینی که اگر انواع سانسورها از میان برداشته شوند، کمال خود را به‌راحتی و آسودگی مدلل خواهد کرد، سانسور نمی‌کند. سانسور می‌شکند.<br /> <br /> از این رو انقلاب اسلامی پس از پیروزی، آزادی و فعالیت سیاسی و مطبوعات را تمام و کمال برقرار کرد. امام نخست در تهران و آنگاه در قم دعوت به بحث آزاد کرد، متخصصان جنگ روانی و آن‌ها که می‌خواهند، با نیش قلم، زخم‌های چرکین در پیکر انقلاب بوجود آورند، برآن شدند تا از راه حمله همه جانبه، همه زبان‌ها و قلم‌ها را بی‌اعتبار کنند و با بوجود آوردن بدترین رژیم سانسور، انحصار روزنامه و رادیو تلویزیون را به دست آورند. هشدارها به هر دو طرف مؤثر نشدند و بعضی از «نویسندگان» تن به تبدیل جو سانسور به جو آزاد بحث ندادند. نویسندگان معتقد به اسلام، نمی‌توانستند و نمی‌توانند بنای کار خود را بر روش تخریبی مخالفان و معاندان بگذارند، یک طرفه کوشیدند و می‌کوشند پاسدار آزادی‌ها باشند...<br /> <br /> دوشنبه گذشته چهارتن از اعضای شورای انقلاب به دیدار امام رفتند. با امام درباره آزادی مطبوعات و آزادی احزاب و نیز مشکل کردستان گفتگو کردند. امام گفتند که این‌ها آزادی نمی‌خواهند، بسیار کوشیدیم آزادی را براین‌ها تحمیل کنیم، در همه جا مخصوصاً در کردستان توطئه‌ها روزافزون شدند. آنهمه میدانی که انقلاب اسلامی به همه ارمغان کرده بود، صرف ویران کردن اساس این انقلاب شد...<br /> <br /> راستی آنست که رهبر انقلاب نمی‌تواند آزادی‌ها را برای کسانی حفظ کند که تلاش و کوششی جز این ندارند که همین انقلاب را از بین ببرند. اگر راست است که اساس این آزادی‌ها را انقلاب گذاشته است، پس از بین بردن انقلاب به‌معنای از میان بردن پایه و اساس آزادی‌ها نیست. با اینهمه معنویت بزرگ امام، تا این زمان پاسدار آزادی‌ها حتی برای دشمنان انقلاب بوده است. توضیح آنکه نسل جوان کشور که در دوران رژیم سابق تحت فشار طاقت شکن و سانسور همه جانبه قرار گرفته بود و کار مایه عظیم خویش را به کار انداخت و آن رژیم را از میان برداشت، اینک آماده است همان کارمایه را برای از میان برداشتن هر مانعی به کار اندازد. نه رهبران کوتاه‌بین گروه‌های مسلحی که می‌خواهند از راه زور خود را در کردستان و نقاط دیگر تحمیل کنند، و نه «روشنفکران» و «نویسندگانی» که گمان می‌کنند رهبری تنها یک روش دارد و آن تحمیل خویش است از هر راه که شد، و نه ایادی رژیم سابق، چشم به واقعیت باز نمی‌کنند و از این کارمایه انقلابی عظیم غافل می‌مانند. اگر رهبری امام و معنویت بازدارنده امام نبود، این کارمایه به راه دیگری می‌رفت و آنوقت خشونت‌ها حد و مرز نمی‌شناخت.<br /> <br /> با اینهمه امام در مقام پاسداری از آزادی‌ها و تدارک محیط مناسب تحول انقلابی جامعه در مقام نگهبانی از آرمان‌های بزرگ انقلاب اسلامی بیانیه تاریخی خود را در متضمن موارد اساسی زیر صادر کرد:<br /> ::- منع چماق بدستان از خودکامگی در حمله به نشریات و سوزاندن آن‌ها.<br /> ::- لزوم حفظ محیط آزاد و خالی از توطئه برای فعالیت مطبوعات و احزاب.<br /> ::- عفو عمومی در کردستان که تنها شامل گردانندگان اصلی تحمیل جنگ نمی‌شود. بشرط به‌زمین گذاشتن اسلحه، امری که مورد تقاضای برادران کرد بود.<br /> ::- تاکید بر برابری همه اقوام ومنع شدید از تجاوز به‌مال و جان مردم کرد که باز مورد تقاضای برادران کرد بود.<br /> <br /> اینک از نو برای بسط و گسترش آزادی‌ها و ایجاد محیط برادری در کشور، فرصتی فراهم می‌شود. آزادی امری نیست که خودبخود بسط و گسترش بیابد. نظام اجتماعی بازمانده از رژیم سابق، نظام تولید زور و اعمال زور است. تا این نظام از بنیاد تغییر کند، باید از نهال آزادی مراقبت کرد. بسیار خون‌ها ریخته شده‌اند تا این نهال روئیده و سبز شده است. نباید با زیاده‌روی‌ها، یعنی با استفاده از آزادی برای تحمیل خود از راه زور و روش‌های تخریبی، این نهال را خشکاند.<br /> <br /> با توجه به واقعیت‌های فوق بر ما، بر ما مسلمانان متعهد است که نگهبانی از آزادی‌ها را از زورپرستان و زورمداران نخواهیم. آن‌ها سودی دروجود آزادی‌ها برای خود نمی‌بینند. آن‌ها محیط خفقان را، محیط زیست و رشد خود می‌دانند. حق هم همین است که محیط زندگی و رشد آن‌ها، محیط خفقان است. چرا که در محیط آزادی عقایدی که مبلغ اصالت زور هستند، بی‌اعتبار می‌شوند. اما محیط فشار و خفقان خود محیطی است که براصالت زور بنا گشته و سراسر زور است. در این محیط همه کارمایه‌ها به زور تبدیل می‌شود. کافی است گروهی زور بیشتر را به‌دست بیاورد و به‌حکومت برسد. بنابراین پاسداری از آزادی‌ها وظیفه خود ما است. اسلام بدون این آزادی‌ها استقرار قطعی و واقعی به‌دست نمی‌آورد. همانطور که در جریان انقلاب علیه رژیم شاه، در تنهائی عمل کردیم. اینک نیز در تنهائی باید تا می‌توانیم و با همه قوا از آزادی‌ها دفاع کنیم. باور ما بر این است که با منفی کردن موازنه یعنی با سرباز زدن از وارد شدن به بازی دشمنان آزادی، و تنها برای خدا و در راه خدا عمل کردن، ما موفق می‌شویم آزادی را به همه گروه‌های غیرمسلمان یا مسلمان زورپسند و زورمدار تحمیل کنیم.<br /> <br /> ما و دشمن درکنار دو میدان در حال کشاکشیم. دشمن می‌کوشد ما را به میدان خفقان و زورمداری بکشاند تا در آن پیام اسلام و مسلمانان انقلابی را تباه گرداند و ما می‌کوشیم دشمن را به میدان آزادی بکشانیم و دیو استبداد و زورمداری را از درون این انسان‌های از خودبیگانه بیرون کشیم از پا درآوریم.<br /> <br /> فرمان ما به همه آن‌ها که خود را سرباز اسلام راستین می‌دانند این است که مایوس نشوید. در همه جا به نگهبانی انقلاب و آزادی برخیزید. جز میدان آزادی، تن دادن به حضور در هر میدان دیگری به منزله مرگ اسلام و انقلاب اسلامی است. بپاخیزید و بایستید تا همه به این میدان درآیند تا حق از باطل شناخته گردد.<br /> <br /> <br /> {{چپ چین}}<br /> ًًًًًسرمقاله روزنامه انقلاب اسلامیًً<br /> <br /> پنجشنبه 8 شهریورماه 1358 – 7 شوال 1389<br /> 30 اوت 1979 – شماره 59 – سال اول – تک شماره 15 ریال<br /> {{پایان چپ چین}}<br /> <br /> <br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۸]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=19653 2011-06-25T10:20:15Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:8-151.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱]]<br /> [[Image:8-152.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲]]<br /> [[Image:8-153.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳]]<br /> [[Image:8-154.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴]]<br /> <br /> {{در حال ویرایش}}<br /> <br /> انقلاب اسلامی نیازمند گسترش آزادی‌هاست. اسلام یک نظام کامل است. نظامی‌است که توانائی حل مشکلات همه زمان‌ها را دارد. نظامی‌است که انسان را مسئول و بنابراین صاحب اختیار می‌شناسد. در میان مکتب‌های الهی و غیرالهی، اسلام تنها نظامی‌ است که آدمی را اسیر جبرها نمی‌سازد. انسان حاکم بر جبرهاست و می‌تواند خود را از قید و بند آن‌ها آزاد سازد. در مقایسه با مارکسیسم، اسلام نظامی است که بنا را بر توانمندی انسان آگاه و مسئول می‌گذارد و مارکسیسم شبه نظامی است که انسان را تابع جبرها می‌شناسد و تقدم را به جبرها می‌دهد. از این رو انقلاب اسلامی طبیعتی به‌کلی متفاوت با طبیعت انقلاب مارکسیستی و غیر آن دارد. طبیعت انقلاب اسلامی، مقتضی توسعه روزافزون دائره آزادی‌هاست. وانسان چگونه می‌تواند مسئول و صاحب اراده دگرگون ساز باشد، وقتی آزاد نیست؟<br /> [[رده:کتاب جمعه ۸]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=19651 2011-06-25T10:08:19Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:8-151.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱]]<br /> [[Image:8-152.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲]]<br /> [[Image:8-153.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳]]<br /> [[Image:8-154.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴]]<br /> <br /> {{در حال ویرایش}}<br /> <br /> ::انقلاب اسلامی نیازمند گشترش آزادی‌هاست. اسلام یک نظام کامل است. نظامی‌است که توانائی حل مشکلات همه زمان‌ها را دارد. نظامی‌است که انسان را مسئول و بنابراین صاحب اختیار می‌شناسد. درمیان مکتب‌های الهی وغیرالهی، اسلام تنها نظامی‌است که آدمی را اسیر جبرها نمی‌سازد. انسان حاکم بر جبرهاست و می‌تواند خود را از قیدوبند آن‌ها آزاد سازد. در مقایسه با مارکسیسم، اسلام نظامی‌است <br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۸]]</div>

Rezebi http://irpress.org/index.php?title=%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C&diff=19638 2011-06-25T04:59:23Z

<p>Rezebi: </p> <hr /> <div>[[Image:8-151.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۱]]<br /> [[Image:8-152.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۲]]<br /> [[Image:8-153.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۳]]<br /> [[Image:8-154.jpg|thumb|alt= کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴|کتاب جمعه سال اول شماره ۸ صفحه ۱۵۴]]<br /> <br /> {{در حال ویرایش}}<br /> <br /> [[رده:کتاب جمعه ۸]]</div>

Rezebi